عشق درسایه سلطنت پارت 280

باید میرفتم.. باید سراغ تهیونگ رو بگیرم... اون خوبه... اره... باید خوب باشه... تهیونگ حتما خوبه و منتظرمه... حتما نگرانم بود..
به لباسهام نگاه کردم که لباسهای کهنه روستایی و بلندی تنم بود..سمت دری که جلوم بود رفتم..
مری: من باید برم..
زن: خانوم شما حالتون خوب نیست.. نمیتونین برین..
سرم باز گیج رفت..زن فهمید و بازوم رو گرفت..واقعا نمیتونستم برم..سرم خیلی شدید گیج میرفت و چشمام سیاهی رفت..زن سریع زیر بغلم رو گرفت و منو به تخت برگردوند..
مرد :خانوم شما همین الان باید بگین که کی هستین..
خشن ادامه داد
مرد: شما 1 ماهه توی خونه من مهمانين.. من با مردونگی از شما مراقبت کردم و زنم شبها بالاسرتون بیداری کشیده و حالا ما حق داریم بدونیم صاحب این لباسهای اشرافی و اون اسب اصیل کیه...
نگاش کردم اروم گفتم
مری: تو کدوم کشورم؟
یه لحظه ترس برم داشت که اسمی بگه که نتونم دووم
بیارم ولی خشن گفت
مرد: انگلستان!!
با آرامش چشمام رو بستم و زیر لب اروم گفتم
مری:خدا رو شکر..
زن: پس اهل انگلستانی..
اشکم جاری شد و اروم گفتم
مری: بله.. من... من..
شک داشتم که بگم یا نه ولی دل رو زدم به دریا و گفتم
مری: من بانو مری.. همسر پادشاه انگلستانم...
با دهن باز بهم خیره شدن انگار باور نمیکردن
اروم و لرزون در حالیکه اشکم میچکید گفتم
مری: دروغ نمیگم..
دوتایی نگاهی به هم انداختن و بعد به من نگاه کردن
زن :شما.. شما همون..
مرد :همون بانویی که وضعیت مالیاتها رو عوض کرد؟ همسر پادشاه؟
با بغض سر تکون دادم.
مری:من باید برگردم به قصر.. همسرم پادشاه.. من نگرانشونم..و..
سریع بلند شدن و تعظیم کردن
زن : من جولی هستم بانو و شوهرم ادگار..
لبخند داغون و پردردی زدم
ادگار : ولی میگفتن شما مُر*دین و گمانم مراسمی هم در قصر
براتون برگذار شد البته شنیدم پادشاه باور ندارن و دارن
همه جا رو دنبالتون میگردن..
شوکه و سریع گفتم
مری: پادشاه.. پادشاه حالشون خوبه؟
ادگار : پادشاه تقریبا یک هفته پیش برگشتن... همه فکر کرده
بودن ایشون مُر*دن ولی سلامت برگشتن..
هق هقی از گلوم خارج شد..خداروشکر...خدا رو شکر که تهیونگ خوبه اروم گفتم
مری:جنگ.. جنگ چی شد؟
جولی : اعلا حضرت تهیونگ پیروز شدن و پادشاه ایتالیا رو هم به اسیری گرفتن
لبخند عمیقی رو لبم اومد..خداروشکر..
مری:کمک کنین برگردم به قصر.. خواهش میکنم..
ادگار شرمنده گفت
ادگار: من یه کشاورز ساده و بیچاره ام بانو.. حتى كالسکه هم ندارم.. اون شب هم کالسکه رو اجاره کرده بودم.. ولی الان... اونقدر پول دکتر دادم که حتی پول برای مایحتاج زندگیم ندارم.. چه برسه به اجاره كالسكه... بعدشم وضع شما مناسب نیست.. نمیتونین حرکت کنین و با اسب فشار زیادی بهتون میاد.. دکتر گفت بایداستراحت کنین...