آوای دروغین

part37


بعد از خوردن شامی که جونگکوک درست کرده بود هر کدوم به اتاقامون رفتیم و خوابیدیم
دروغ چرا هنوز مست عطر غیر قابل وصف و بازوهای تنومند جونگکوک بودم
واقعا عاشقش شدم؟
من کی وقت کردم عاشق شم؟
اون کی وقت کرد دل من و ببره؟
ولی من از دل اون خبر ندارم
البته حتی اگه از دلش خبر نداشته باشم هم میدونم که اون حتی نمیتونه عاشق که نه...منو دوست داشته باشه
فکرشو بکنید عشق بین یه دختر پسر نمای فقیر و یه آیدل معروف
مطمئنا سوژه یه ملت میشه و سر زبونا میوفته
از اون گذشته یه ایدل توی اوج موفقیتش عاشق بشه؟حتما کلی هیت میگیره و اخراج میشه
وایسا ببینم....حالا من تا کجا رفتم...فعلا که کوک هیچ علاقه‌ای به من نداره
ولی اون بغلش....حتما دلش به حالم سوخته
من از ترحم متنفرم و از کسی که ترحم میکنه هم متنفرم....ولی...چرا من حس تنفری نسبت به جونگکوک ندارم
برای اولین بار آرزو کردم که کاش از کوک متنفر بودم
اگر متنفر بودم به راحتی میتونستم پاشم برم و از این کار استعفا بدم
ولی امروز به یه حقیقت خیلی خوفناک رسیدم...دلیل اینکه من از این کار استعفا ندادم جونگکوک بوده
چون نمیخواستم شانس هر روز دیدن اونو از دست بدم نرفتم و موندم
میدونم خیلی کوتاهه
احتمالا تا شب یه پارت دیگه میزارم ولی شاید نتونم تا سیزده بدر پارت گذاری کنم و واقعا متاسفم لطفا انفالو نکنید