کشیده است به رسوایی و جنون کارم

کشیده است به رسوایی و جنون کارم
میان جمع بگویم که دوستت دارم؟!

که دستگیری ام ای عشق می کند آیا
خدا نکرده اگر از تو دست بردارم؟

گرفت بار غمت را به دوش هرکس ، مرد
خبر دهید که من زنده زیر آوارم

مراقبم که مبادا تهی شوم از تو
 قسم به چشم تو! در خواب نیز بیدارم

شبیه اسفندم بی قرار گریه ی سیر
شب و غروب و سحر ، صبح و ظهر می بارم