یه مسافر یه غریبه یه شبم بی پنجره

یه مسافر یه غریبه یه شبم بی پنجره

می روم با کوله بار سرگذشت و خاطره

خسته ام از خستگی ها خسته از این لحظه ها

می شمارم لحظه ها را بر نمی آرم صدا

قصه های منه غمگین

اگه تلخه اگه شیرین

میروم تا واسه فردا بسازم دنیای رنگین

هر جا میرم همه میگن یه غریبه اومده

نمیبینم هم صدایی اینم از بخت بده

من پر امیدم و دلم در التهابه

میرم که تا در غربتم نوری بتابه

ای زندگی بیزارم از بیهوده بودن

میرم که تا پیدا کنم فردای روشن

هر جا میرم همه میگن یه غریبه اومده

نمیبینم هم صدایی اینم از بخت بده