سفیر کبیر Grand Ambassador

پارت ۱۲۶
خشایار به همراه مهراد کمی دورتر از ما ایستاده بودند خواستم از جایم بلند شوم اما خشایار گفت:
ـ لازم نیست بلند شی.
پدربزرگم که به پیشواز آنها رفته بود گفت :
- فکر نمی کردم به این زودی شما رو ببینم.
مهراد با لحنی جدی گفت:
ـ اومده بودیم تا بهت سری بزنیم اما گویا حالت خوب است.
با اینکه او خیلی خشک حرف میزد اما پدر بزرگم که خوشحال شده بود گفت:
- بفرمایید سر میز هر چند امیدوارم از دست پختم خوشتون بیاد.
خشایار که گویی منتظر همین تعارف پدربزرگم بود به سمت میز آمد و با اشاره ای صندلی ای چوبی برای خود
ظاهر کرد و گفت:
ـ چرا که نه دلم برای خوردن سوپهایی که می پختی، خیلی تنگ شده.
ـ شما لطف دارید عالیجناب
پدربزرگم خیلی رسمی با خشایار حرف میزد؛ طوریکه خشایار لحظه ای با تأمل به او نگاهی انداخت و بعد با لحن خاصی گفت:
ـ لازم نیست اینطوری با من حرف بزنی.
پدربزرگم که انگار از قبل منتظر همین حرف بود لبخندی زد و گفت:
ـ چشم، استاد.
زمانیکه نهار میخوردیم خشایار دائماً از مزه سوپ ،پدر بزرگ تعریف میکرد با اینکه حق با او بود اما او بیش از حد داشت در این مورد تعریف میکرد یقین داشتم او غذاهای به مراتب بهتر از اینها را میخورد.
- باید ببخشید، فرصتی برای آشپزی نداشتم اگر میدانستم شما میاین، بیشتر تدارک میدیدم. مهراد که سوپش را به آرامی مزمزه میکرد قاشقش را در ظرفش قرار داد و گفت:
ـ جناب خشایار برای دیدن شما عجله داشتند.
او طوری سخن میگفت که انگار علاقه ای برای دیدن ما نداشته است اما برای ندیدن ما هم بهانه ای پیدا نکرده بود. بعد از ناهار در حالیکه بیرون زیر سایه درختان نشسته بودیم به این میاندیشیدم که اگر بعد از مرگ به چنین دنیایی بیایم چقدر خوب میشود به گلهای رنگارنگ و وحشی اطراف کلبه نگاهی انداختم. خیلی دوست داشتم در مورد این دنیا سؤالاتی بپرسم اما ادب حکم میکرد تا در مقابل خشایار و مهراد سکوت کنم. پدربزرگم رو به مهراد گفت:
- وقتی آلفرد بهم گفت شما اینجا رو ترک نکردید، غافلگیر شدم.
مهراد نیم نگاهی به من انداخت و چند ثانیه ای جواب نداد سپس نفس عمیقی کشید و با ابروهای بالارفته گفت:
ـ میخواستم نوه خواهرم رو ببینم از نظر شما اشکالی داره؟
من که از قبل به رابطه میان خودم و مهراد پی برده بودم در سکوت به نحوه برخورد این دو با هم نگاه می کردم.
مهراد که متوجه نگاه من شده بود بی توجه به پدربزرگم با لحنی تلخ گفت:
ـ نکنه دوست داشتید من اینجا نباشم؟ و یا از این رابطه حرفی به میان نیارم؟
در مقابل پدربزرگم اخمی کرد و گفت :
- هنوزم کله شقی
مهراد به سردی جواب داد:
ـ نه به اندازه تو.
خشایار که روبروی من
نشسته بود
گفت:
ـ بچه ها بچه ها ... قرار نبود اینطوری رفتار کنید
او طوری مهراد و پدربزرگم را بچه خطاب کرده بود که من نتوانستم خودم را کنترل کنم و مجبور شدم با صدای آهسته ای بخندم مهراد که با شنیدن این حرف ناراضی به نظر میرسید لیوان بلورین روی میز را برداشت و تمام محتویاتش را یکجا سر کشید و دیگر حرفی نزد. من گفتم :
- پدربزرگ من میتونم چند تا سوال از جناب مهراد بپرسم؟ پدربزرگم در حالیکه گره ای به ابروهایش افتاده بود گفت: من مشکلی ندارم اما شک دار .....
ـ هر چی میخوای بپرس
مهراد مانع حرف زدن پدربزرگم شده بود آنها واقعاً رفتاری بچه گانه داشتند سعی کردم به حرکات آنها نخندم برای همین هم کمی سکوت کردم تا قادر به کنترل اعضای صورتم شدم.
- من متوجه شدم که با شما فامیل هستم اما چطوریش رو نمیدونم هرگز فکر نمی کردم که ممکنه فامیلی
مثل شما داشته باشم مهراد با بی تفاوتی گفت:
ـ تو تنها نوه خواهر من هستی تنها خواهری که داشتم
سپس با لحن متهم کننده ای رو به پدربزرگم گفت :
- اما نمیدونم چطور ممکنه که خواهر من بچه دار شده ،باشه اونم از یه جادوگر چرا این رو از من مخفی کردی؟