همیشه قبل از تبریک سال نو یه حرفایی هست که مثل اتمام حجته

همیشه قبل از تبریک سال نو یه حرفایی هست که مثل اتمام حجته، شایدم یه جور مرور این یه ساله...
خاطراتمونو که مرور می کنیم یه جاهاییش دردناکه... یه آدمایی توی این خاطره ها بیشتر تو ذوق میزنن...
همونایی که رفتن و برای اومدن منتظرمون گذاشتن...
همونایی که اومدن و تنهاییامونو عمیق تر کردن...
بیاید فکر کنیم قبل از این اومدن و رفتنا کی بودیم، بعدش چی شدیم...
شاید بشه که بخشیدشون به شرطی که درسامونو از رفتار و بودنشون گرفته باشیم...
یه کارایی در گذشته کردیم که الان بوی حماقت میده ولی اون لحظه به انجامش اعتقادِ کامل داشتیم؛ پس باید انجام میشده... پس اسمش حماقت و سادگی نیست... بهش میگیم تجربه... تجربه ای که لازمش داشتیم...
ما هم یه وقتایی خوب نبودیم...قضاوت کردیم...دل شکستیم
یه جاهایی کم گذاشتیم...درک نکردیم... تنها گذاشتیم...
مردد نباشیم اگه خواستیم بگیم " حق با تو بود، من اشتباه کردم "
" منو ببخش " گفتنش شاید یه کم سخت باشه اما سبک می کنه آدمو... تر و تازه میکنه رابطه هارو...
چیزی که مسلمه زندگی ادامه داره، ما هم باید ادامه بدیم...
یه کم سخت، یه کم آسون اما همه چیز در جریان و در گذره...
نترسیم..