p1۵
p1۵
☆فاجعه ای به نام ما☆
مرد ناشناس کمی مکث کرد نمیدونست به جوابی به پلیس بده
ایا اگه جایه رئیس رو لو بده کشته میشه؟!
خانوادش نجات پیدا میکنن؟!
ناشناس لب زد
ناشناس1: رئیس ما تویه مخفیگاه هست مخفی گاه تویه منطقه ی شرغی سئوله یه ساختمون خیلی بزرگ که اون ساختمون قبلا از برند هایه چینی تبلیغ میکرده ولی الان خراب شده و فقط یکی از طبقه هاش سالمه که رئیس اونجاس«اروم»
پلیس: از همکاریت متشکرم، خانوادش رو بیارن«داد»
در باز شد و خانواده ی ناشناس اومدن داخل یه دختر کوچولو رفت بغله هو اون معلوم بود دخترشه
دختره: بابایی چلا اومدی ایژا«بچگونه و کیوت»
(بچه ها قاطی نکنید هو اون همون ناشناس یکه)
هو اون: اخ دختر بابا، هیچی نیست قشنگم«بغض و مهربون»
ویو تهیونگ
دلم سوخت برایه این دختر کوچولویی که اینجوری باباش رو بغل کرد
خیلی برام سواله که چرا زندگیش اینجوری شده
اخه این بچه چه گناهی کرده که تویه بچگی باباش رو از دست میده
هیچوقت دوست ندارم یه بچه از باباش دور بمونه
خواستم یه چیزی بگم که پلیسه لب زد
پلیس: اقایه کیم شما شکایتی دارین«جدی»
یه نگاه به اون دختر کوچولو کردم که باباش رو محکم بغل کرده بود و من رو نگاه میکرد دلم نمیخواست تویه چشم یه بچه هیولایی باشم که باباش رو ازش گرفته برایه همین گفتم
ته: نه شکایتی ندارم و اگه میشه ازادش کنید«مهربون»
کله نگاهم رویه اون دختر بچه بود از چشم هاش ذوق رو میشه دید که باباش برگشته پیشش
رفتم پیشه دختره و کنارش نشستم
ته: دوست داری بابایی پیشت بمونه«مهربون»
دختره: اله، باباییم موخام پیسم باسه«کیوت»
دلم گرفت بغضم جلویه حرف زدنم رو گرفت از جام پاشدم و رفتم بیرون
بغضم رو پس زدم و خواستم برگردم که دستی دستم رو گرفت
یه نگاه کردم که دیدم همون دختر کوچولوهه کنارش زانو زدم
که حرف زد
دختره: عمو میشه باباییم رو ازاد کنی«کیوت»
دختره رو بغل کردم و بلند شدم
که........
خماری تا پارت بعد
☆فاجعه ای به نام ما☆
مرد ناشناس کمی مکث کرد نمیدونست به جوابی به پلیس بده
ایا اگه جایه رئیس رو لو بده کشته میشه؟!
خانوادش نجات پیدا میکنن؟!
ناشناس لب زد
ناشناس1: رئیس ما تویه مخفیگاه هست مخفی گاه تویه منطقه ی شرغی سئوله یه ساختمون خیلی بزرگ که اون ساختمون قبلا از برند هایه چینی تبلیغ میکرده ولی الان خراب شده و فقط یکی از طبقه هاش سالمه که رئیس اونجاس«اروم»
پلیس: از همکاریت متشکرم، خانوادش رو بیارن«داد»
در باز شد و خانواده ی ناشناس اومدن داخل یه دختر کوچولو رفت بغله هو اون معلوم بود دخترشه
دختره: بابایی چلا اومدی ایژا«بچگونه و کیوت»
(بچه ها قاطی نکنید هو اون همون ناشناس یکه)
هو اون: اخ دختر بابا، هیچی نیست قشنگم«بغض و مهربون»
ویو تهیونگ
دلم سوخت برایه این دختر کوچولویی که اینجوری باباش رو بغل کرد
خیلی برام سواله که چرا زندگیش اینجوری شده
اخه این بچه چه گناهی کرده که تویه بچگی باباش رو از دست میده
هیچوقت دوست ندارم یه بچه از باباش دور بمونه
خواستم یه چیزی بگم که پلیسه لب زد
پلیس: اقایه کیم شما شکایتی دارین«جدی»
یه نگاه به اون دختر کوچولو کردم که باباش رو محکم بغل کرده بود و من رو نگاه میکرد دلم نمیخواست تویه چشم یه بچه هیولایی باشم که باباش رو ازش گرفته برایه همین گفتم
ته: نه شکایتی ندارم و اگه میشه ازادش کنید«مهربون»
کله نگاهم رویه اون دختر بچه بود از چشم هاش ذوق رو میشه دید که باباش برگشته پیشش
رفتم پیشه دختره و کنارش نشستم
ته: دوست داری بابایی پیشت بمونه«مهربون»
دختره: اله، باباییم موخام پیسم باسه«کیوت»
دلم گرفت بغضم جلویه حرف زدنم رو گرفت از جام پاشدم و رفتم بیرون
بغضم رو پس زدم و خواستم برگردم که دستی دستم رو گرفت
یه نگاه کردم که دیدم همون دختر کوچولوهه کنارش زانو زدم
که حرف زد
دختره: عمو میشه باباییم رو ازاد کنی«کیوت»
دختره رو بغل کردم و بلند شدم
که........
خماری تا پارت بعد
- ۶۷۰
- ۲۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط