Fan Fiction Seven Only Part.۴

~••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••~
بعد از اون روز که همو دیدن باهم به خونه جین و تهیونگ و نامجون.
.
.
.
نامجون: خونه کسی نیست خاله اینا امروز چون حال خواهر شوهرش خوب نبود رفتن پیش اونا
جین: راحت باشین ما داداشیماااا
که صدای خندشون بلند شد ولی خنده ی جین یه چیز دیگه بود (شت🌚)
بعد چند ساعت که غذا خوردن، فیلم دیدن و جین طبق عادت همیشه گیش جک های بابابزرگی مخصوص خودش رو گفت و مثلا میخواست جمع و بخندونه و موفق هم شد:) کی به جک هاش و اون قیافه ی باحالش وقتی داره جک میگه نمیخنده؟
بعد که همه جا ساکت شد جیمین بحث رو با یه سوال یهویی و عجیب باز کرد...
جیمین: بنظرتون عاقبت قاتل مامان بابا چی شد؟
چند ثانیه جمع جو خیلی بدی گرفت و ساکت شد، که هوسوک این سکوت عذاب آور رو شکوند
هوسوک: فامیلامون خودشون میدونن چیکار کنن و پلیس هم میدونه بلخره به سزای اعمالش میرسه (لبخند)
یونگی: ولی الان تقریبا ۹ سال گذاشته و اونا هیچ گو... هیچ کاری نکردن
نامجون: عی بابا اصلا به ما چه خودشون یه کاری میکنن.
که دیگه رازی شدن دیگه این بحث بیخود رو تموم کنن.
یکم بعد که بحث گیم و اینجور چیزا شده بود فهمیدن جونگ کوک خیلی ساکته...
جونگ کوکی که عاشق گیم بود وقتی بحثش شده حرف نمیزنه، مگه میشه؟ یه جای کار میلنگه...
که متوجه شدن کوک بغض کرده چشماش از اشک پر شده (🤧)
برق از سرشون پرید و ساکت بودن...
دیدن این حال جونگ کوکشون، جونگ کوکی که خیلی پر انرژی و پر حرف بود تو این حال برای همشون دردناک بود (الهییی😭)
هوسوک: کوکی؟ کجایی؟
وقتی نگاه اشکی جونگ کوک رو دیدن بیشتر ناراحت شدن
تهیونگ: هی جونگ کوکی نریز الماسارو
جیمین: گلدن مکنه ما نباید الماساش رو برای چیز هایی که زود میگذرن حدر بده
جونگ کوک: زود میگذرن؟ چی میگی هیونگ؟ از دست دادن خانواده تو اون سن کم و درحالی که بعد ۹ سال هنوز متهم رو پیدا نکردن پیش پا افتاده و زود گذره؟ (با صدای نسبتا بلند)
ولی همون صدای نسبتا بلند کافی بود که جیمین بترسه و از جاش بپره (اوخی☹)
جیمین بعد حرف جونگ کوک چند ثانیه به فکر فرو رفت... انگار فهمیده بود که جونگ کوک درست میگه و این چیز مهمیه.
یونگی: هی خدا این چه جو مزخرفیه؟!
جین: اره بابا بس کنین همو ماچ کنین زود!
دوباره خنده های قشنگشون بلند شد:)
انگار فقط جین میتونه اونا رو بخندونه:)