اعتماد پارت |۱۱۱|

۱۱۱

(فردا)

ا/ت

با صدا های آشنایی که به گوشم میخورد پلکامو از هم فاصله دادم.
صاف سره جام نشستم و دستمو رو چشمام کشیدم
بی حواس لب زدم
–چرا اینقدر بلند حرف میزنن
یهو با شنیدن صدای تهیونگ از تخت پریدم پایین.
نکنه جونگ کوک جامو پیدا کرده؟!
با اظطراب اروم از لای در به بیرون نگاهی انداختم
نبود..اگه بود الان من نفس نمیکشیدم!
سریع دستی به سر و روم کشیدم و رفتم بیرون
جیسان و تهیونگ اومده بودن
معذب برای اینکه متوجه خودم کنمشون با صدای نسبتا بلندی سلام دادم
جیسان وقتی متوجه حضورم شد با خوشحالی اومد سمتم و بغلم کرد
–دلم..برات تن..تنگ شده بود
منم دلم براشون تنگ شده بود
دستامو دورش حلقه کردم
اما تهیونگ برعکسه جیسان حتی تو روم نگاه نمیکرد
بی توجه به اون کارد رو برداشتم و تیکه‌ای پنیر گذاشتم دهنم
–اینجا تنهایی خوش میگذره؟
اعصبی از این جمله تهیونگ کارد رو ول کردم تو ظرفم،صدای ناهنجاری داد
با حرص لب زدم
–اره،مگه نمیبینی اومدم مسافرت و خوشگذرونی؟
لیان دستمو از زیره میز گرفت و فشرد
–اروم باش
–جونگ کوک اعصبیه،یه دیوونه‌ی واقعی شده که هردقیقه خشمش یکیو هدف قرار میده،،با این کارت چیزیو درست نکردی،،همه چیزو بدتر کردی
با اعصابی داغون از صندلیم بلند شدم
–شما همتون فکر میکنین این بلا ها تقصیره منه؟؟ اره؟ فکر میکنین دلیل این همه بدبختی منم؟ شما..شما هم مثل اون کم گناه نکردین،شمام گناهکارین،،همه چیزو میدونستین از همون اول و هیچی به من نگفتین،،اصلا میتونین حس منو..حال منو درک کنین؟
سکوت سنگینی بینمون برقرار بود
ضربان نامنظم قلبم،سرگیجه‌ی شدیدم باعث شد دست به میز بگیرم
–خوبی؟
لیان بلند شد و از بازوم گرفت
چشمامو رو فشردم و نفس لرزونی کشیدم
–چی از جونش میخواین؟ مگه نمیبینین حالشو؟ بسه برین راحتش بزارین
با حال بدی رفتم تو اتاق
لیان هم پشت سرم اومد،نشست کنارم و پتو رو روی تنم مرتب کرد
–میخوای بخوابی؟
–میخوام تنها باشم..تنهام بزار
بعده چند ثانیه بی حرف اتاقو ترک کرد
خزیدم روی تخت و با اخم به نقطه‌ای نامعلوم خیره شدم
بعده چند دقیقه صدای زنگ گوشی لیان درست از کناره سرم باعث شد توجهم جلب بشه
با خیال اینکه ممکنه جانگشین باشه برش داشتم..
اما با دیدن اسم جونگ کوک شوکه فقط به صفحه زل زدم!
چرا به لیان زنگ میزد؟!
دلتنگش بود..اگه صداشو میشنیدم برام کافی بود
بی اختیار تماس رو وصل کردم!
با صدای خشداری گفت:لیان
با شنیدن صداش زدم زیره گریه،با دستام صورتمو پوشوندم
–لیان اگه بفهمم با جانگشین همدستی کردی..
اسمشو با صدایی گریون صدا زدم
بدون هیچ تعجبی گفت:دختره فراری،چه عجب
–من فرار نکردم