THE BLACK CONTRACT
THE BLACK CONTRACT
قرارداد سیاه
P.11 | چیزی فراتر از یک معامله
ساعت ۸ شب | دفتر مرکزی NOX
جونگکوک پشت میزش نشسته بود و به صفحه لپتاپ نگاه میکرد.
از وقتی تهیونگ رو در عمارت بلکوود دیده بود، نمیتونست مکالمه آخرشون رو فراموش کنه.
گوشیاش رو برداشت و شمارهی تهیونگ رو گرفت.
عمارت VANTA
تهیونگ در حال بررسی پروندههاش بود که تماس رو دید.
تهیونگ: بله؟
جونگکوک: فردا باید دوباره همدیگه رو ببینیم.
تهیونگ: دلت برام تنگ شده؟
جونگکوک: زیادی حرف میزنی، کیم.
تهیونگ لبخند محوی زد.
تهیونگ: کجا؟
جونگکوک: همون عمارت. ساعت هشت.
تهیونگ: موضوع چیه؟
جونگکوک: یه پیشنهاد دارم.
تهیونگ: امیدوارم ارزش وقت منو داشته باشه.
جونگکوک: خودت میفهمی.
تماس قطع شد.
روز بعد | ساعت ۸ شب | عمارت بلکوود
تهیونگ وارد سالن شد.
جونگکوک کنار پنجره ایستاده بود و با شنیدن صدای قدمها برگشت.
جونگکوک: بالاخره اومدی.
تهیونگ: قرار نبود منتظرم بمونی؟
جونگکوک: قرار بود درباره یه موضوع مهم حرف بزنیم.
تهیونگ روی مبل نشست.
تهیونگ: گوش میدم.
جونگکوک روبهروش نشست.
جونگکوک: پیشنهاد میکنم تا وقتی نفهمیدیم چه کسی پشت این پیامهاست، اطلاعاتمون رو با هم به اشتراک بذاریم.
تهیونگ: و از کجا معلوم تو چیزی رو پنهون نکنی؟
جونگکوک: معلوم نیست. همونطور که من نمیدونم تو چیزی رو پنهون نمیکنی.
تهیونگ چند لحظه بهش نگاه کرد.
تهیونگ: یه همکاری بدون اعتماد؟
جونگکوک: فعلاً تنها گزینهمونه.
تهیونگ دستش رو جلو برد.
تهیونگ: قبوله. ولی فقط تا وقتی حقیقت رو پیدا کنیم.
جونگکوک دستش رو فشرد.
جونگکوک: توافق شد.
اما وقتی تهیونگ خواست دستش رو عقب بکشه، جونگکوک برای لحظهای بیشتر نگهش داشت.
تهیونگ: مشکلی هست؟
جونگکوک دستش رو رها کرد.
جونگکوک: نه. فقط داشتم فکر میکردم هنوزم خیلی عجولی.
تهیونگ لبخند زد.
تهیونگ: و تو هنوزم زیادی رو اعصابی.
برای اولین بار، هر دو با لبخند از کنار هم بلند شدن.
البته هیچکدوم متوجه نبودن که این همکاری، قراره خیلی بیشتر از چیزی که فکر میکنن به هم نزدیکشون کنه.......
ادامه دارد..........
قرارداد سیاه
P.11 | چیزی فراتر از یک معامله
ساعت ۸ شب | دفتر مرکزی NOX
جونگکوک پشت میزش نشسته بود و به صفحه لپتاپ نگاه میکرد.
از وقتی تهیونگ رو در عمارت بلکوود دیده بود، نمیتونست مکالمه آخرشون رو فراموش کنه.
گوشیاش رو برداشت و شمارهی تهیونگ رو گرفت.
عمارت VANTA
تهیونگ در حال بررسی پروندههاش بود که تماس رو دید.
تهیونگ: بله؟
جونگکوک: فردا باید دوباره همدیگه رو ببینیم.
تهیونگ: دلت برام تنگ شده؟
جونگکوک: زیادی حرف میزنی، کیم.
تهیونگ لبخند محوی زد.
تهیونگ: کجا؟
جونگکوک: همون عمارت. ساعت هشت.
تهیونگ: موضوع چیه؟
جونگکوک: یه پیشنهاد دارم.
تهیونگ: امیدوارم ارزش وقت منو داشته باشه.
جونگکوک: خودت میفهمی.
تماس قطع شد.
روز بعد | ساعت ۸ شب | عمارت بلکوود
تهیونگ وارد سالن شد.
جونگکوک کنار پنجره ایستاده بود و با شنیدن صدای قدمها برگشت.
جونگکوک: بالاخره اومدی.
تهیونگ: قرار نبود منتظرم بمونی؟
جونگکوک: قرار بود درباره یه موضوع مهم حرف بزنیم.
تهیونگ روی مبل نشست.
تهیونگ: گوش میدم.
جونگکوک روبهروش نشست.
جونگکوک: پیشنهاد میکنم تا وقتی نفهمیدیم چه کسی پشت این پیامهاست، اطلاعاتمون رو با هم به اشتراک بذاریم.
تهیونگ: و از کجا معلوم تو چیزی رو پنهون نکنی؟
جونگکوک: معلوم نیست. همونطور که من نمیدونم تو چیزی رو پنهون نمیکنی.
تهیونگ چند لحظه بهش نگاه کرد.
تهیونگ: یه همکاری بدون اعتماد؟
جونگکوک: فعلاً تنها گزینهمونه.
تهیونگ دستش رو جلو برد.
تهیونگ: قبوله. ولی فقط تا وقتی حقیقت رو پیدا کنیم.
جونگکوک دستش رو فشرد.
جونگکوک: توافق شد.
اما وقتی تهیونگ خواست دستش رو عقب بکشه، جونگکوک برای لحظهای بیشتر نگهش داشت.
تهیونگ: مشکلی هست؟
جونگکوک دستش رو رها کرد.
جونگکوک: نه. فقط داشتم فکر میکردم هنوزم خیلی عجولی.
تهیونگ لبخند زد.
تهیونگ: و تو هنوزم زیادی رو اعصابی.
برای اولین بار، هر دو با لبخند از کنار هم بلند شدن.
البته هیچکدوم متوجه نبودن که این همکاری، قراره خیلی بیشتر از چیزی که فکر میکنن به هم نزدیکشون کنه.......
ادامه دارد..........
- ۴۲۷
- ۲۱ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط