آن طرف دریاچه : p17 s2
آمبریچ : بنویس من دیگه دروغ نمیگم …
دارلا : جوهر …
آمبریچ : نیازی نیست
*تعجب کردم ، مگه میشه بدون جوهر نوشت … اهمیتی نمیدم و شروع میکنم به نوشتن جمله ای که میگه (من دیگه دروغ نمیگم )
آمبریچ : اونقدر بنویس که تو ذهنت بمونه …
*با اولین کلمه یعنی من احساس سوزش میکنم ، دستم داشت میسوخت ، اولش نفهمیدم واسه چیه تا اینکه جمله کامل شد ، استینمو که بالا زدم دیدم دستم خونیه … دقیقا همون جمله ای که نوشتم رو دستم نوشته شده بود ، آب گلومو قورت میدم که از درد داد نزنم …
دارلا : این کار غیر قانونی…
آمبریچ : بله ؟
دارلا : کاری که دارید میکنید …
*وسط حرفم میپره
آمبریچ : اوه نه هیچکدوم از کارای من غیر قانونی نیست … ! چون از طرف وزارت خونست …
*از درد دستمو مشت میکنم … انگار که آتیش گرفته بود … استینمو میکشم پایین و اون یکی دست سالممو رو دستم که زخم شده بود میزارم تا خونش بند بیاد …
آمبریچ : اگه برات درس عبرت شد میتونی بری بیرون !
*بدون اینکه چیزی بگم سریع میرم بیرون … در رو که باز میکنم دیدم یکی دیگه هم داره میاد سمت دفتر آمبریچ … هری بود … در رو میبندم و سریع میرم طرف هری !
دارلا : تو رو هم خواسته بری دفترش ؟
هری : چی ؟ اره خب …
دارلا : نرو …
هری : منظورت چیه ؟
*استینمو میزنم بالا
دارلا : مطمئن باش قراره همین بلا رو سرت بیاره …
هری : اون این کارو کرده ؟
دارلا : معلومه … خواهش میکنم نرو …
هری : مجبورم … همونطور که تو مجبور بودی … ولی …
دارلا : ولی چی ؟
هری : ممنون که گفتی
*انگار جلوش ی روانی وایساده بود ، به نظرش من هزیون میگفتم ، انگار باورش نمیشد ی معلم این کارو بکنه ، منم باورم نمیشد …
دارلا : حداقل یکم واسه خودت ارزش قائل باش !
*قبل اینکه چیزی بگه میرم سمت درمانگاه مدرسه … کسی توش نبود … میرم سمت کشوی باند ها و یدونه برمیدارم و میرم تو خوابگاه … وقتی درو باز کردم هیچکس نبود … میرم رو تختم میشینم و باند رو باز میکنم …
پانسی : اینجا چه غلطی میکنی ؟
*پشتمو نگاه میکنم ، وایساده بود و مثل منگلا نگام میکرد …
دارلا : این سوالو من باید بپرسم …
پانسی : میدونی چیه … حالا که تنهاییم بیا دو دیقه حرف منطقی بزنیم ! هوم ؟
دارلا : تو منطق میفهمی ؟
پانسی : هرجور دوست داری فکر کن …
*میاد کنارم میشینه …
پانسی : میدونی داشتم به این فکر میکردم چرا دراکو تورو انتخاب کرد … مگه من چیم از تو کمتر بود …
دارلا : فک کنم جوابشو میدونی …
پانسی : حتما جوابش اینه که حسودم نه ؟
دارلا : میشه از این بحث بکشی بیرون …؟
*باند رو بر میدارم و باز میکنم …
پانسی : این چیه ؟
دارلا : معلوم نیست ؟
پانسی : میدونم منظورم اینه که به چه دردت میخوره …
دارلا : دستم زخم شده …
پانسی : میخوای من ببندم ؟
دارلا : تو از کی تاحالا انقدر مهربون شدی ؟
پانسی : میخوام دشمنیا رو بزارم کنار …
دارلا : عجب … نه نمیخواد خودم میبندم …
*مردد بودم که دستمو جلوش بزنم بالا یا نه …
دارلا : از خون میترسی ؟
پانسی : نه …
*پس استینمو زدم بالا …
پانسی (جیغ میکشه ) : وای چرا دستت اینجوریه ؟
*دست چپم که سالم بود رو میزارم جلو دهنش …
دارلا : هیسسسس … مگه نگفتی نمیترسی ؟
*دستمو میزنه کنار
پانسی : این که فقط خون نیست !
دارلا( میخندم ) : میدونم … حالا اگه میبینی نمیتونی ببینیش برو بیرون …
پانسی : نه خوبم …
*احساس عجیبی بود ، پانسی انگار عوض شده بود ، ولی هنوز ازش بدم میومد …
پانسی : میشه بدیش ؟
دارلا : چیو ؟
پانسی : باندو …
دارلا : نمیخواد میبندم …
پانسی : نمیتونی … باید یکی ببنده اینو …
*یکم مکث میکنم و نگاش میکنم ، ولی باندو میدم بهش … بازش میکنه
پانسی : دستتو بیاز نزدیک تر …
دارلا : مطمئنی میتونی انجام بدی ؟
پانسی : اره … اره میتونم …
*شروع میکنه به پیچیدن دور دستم …
دارلا : تو مطمئنی حالت خوبه ؟ اصلا مثل همیشه نیستی …
پانسی : میدونم …
دارلا : چیزی شده ؟
پانسی : نه فقط میخوام دیگه دعوا نکنم …
دارلا : جوهر …
آمبریچ : نیازی نیست
*تعجب کردم ، مگه میشه بدون جوهر نوشت … اهمیتی نمیدم و شروع میکنم به نوشتن جمله ای که میگه (من دیگه دروغ نمیگم )
آمبریچ : اونقدر بنویس که تو ذهنت بمونه …
*با اولین کلمه یعنی من احساس سوزش میکنم ، دستم داشت میسوخت ، اولش نفهمیدم واسه چیه تا اینکه جمله کامل شد ، استینمو که بالا زدم دیدم دستم خونیه … دقیقا همون جمله ای که نوشتم رو دستم نوشته شده بود ، آب گلومو قورت میدم که از درد داد نزنم …
دارلا : این کار غیر قانونی…
آمبریچ : بله ؟
دارلا : کاری که دارید میکنید …
*وسط حرفم میپره
آمبریچ : اوه نه هیچکدوم از کارای من غیر قانونی نیست … ! چون از طرف وزارت خونست …
*از درد دستمو مشت میکنم … انگار که آتیش گرفته بود … استینمو میکشم پایین و اون یکی دست سالممو رو دستم که زخم شده بود میزارم تا خونش بند بیاد …
آمبریچ : اگه برات درس عبرت شد میتونی بری بیرون !
*بدون اینکه چیزی بگم سریع میرم بیرون … در رو که باز میکنم دیدم یکی دیگه هم داره میاد سمت دفتر آمبریچ … هری بود … در رو میبندم و سریع میرم طرف هری !
دارلا : تو رو هم خواسته بری دفترش ؟
هری : چی ؟ اره خب …
دارلا : نرو …
هری : منظورت چیه ؟
*استینمو میزنم بالا
دارلا : مطمئن باش قراره همین بلا رو سرت بیاره …
هری : اون این کارو کرده ؟
دارلا : معلومه … خواهش میکنم نرو …
هری : مجبورم … همونطور که تو مجبور بودی … ولی …
دارلا : ولی چی ؟
هری : ممنون که گفتی
*انگار جلوش ی روانی وایساده بود ، به نظرش من هزیون میگفتم ، انگار باورش نمیشد ی معلم این کارو بکنه ، منم باورم نمیشد …
دارلا : حداقل یکم واسه خودت ارزش قائل باش !
*قبل اینکه چیزی بگه میرم سمت درمانگاه مدرسه … کسی توش نبود … میرم سمت کشوی باند ها و یدونه برمیدارم و میرم تو خوابگاه … وقتی درو باز کردم هیچکس نبود … میرم رو تختم میشینم و باند رو باز میکنم …
پانسی : اینجا چه غلطی میکنی ؟
*پشتمو نگاه میکنم ، وایساده بود و مثل منگلا نگام میکرد …
دارلا : این سوالو من باید بپرسم …
پانسی : میدونی چیه … حالا که تنهاییم بیا دو دیقه حرف منطقی بزنیم ! هوم ؟
دارلا : تو منطق میفهمی ؟
پانسی : هرجور دوست داری فکر کن …
*میاد کنارم میشینه …
پانسی : میدونی داشتم به این فکر میکردم چرا دراکو تورو انتخاب کرد … مگه من چیم از تو کمتر بود …
دارلا : فک کنم جوابشو میدونی …
پانسی : حتما جوابش اینه که حسودم نه ؟
دارلا : میشه از این بحث بکشی بیرون …؟
*باند رو بر میدارم و باز میکنم …
پانسی : این چیه ؟
دارلا : معلوم نیست ؟
پانسی : میدونم منظورم اینه که به چه دردت میخوره …
دارلا : دستم زخم شده …
پانسی : میخوای من ببندم ؟
دارلا : تو از کی تاحالا انقدر مهربون شدی ؟
پانسی : میخوام دشمنیا رو بزارم کنار …
دارلا : عجب … نه نمیخواد خودم میبندم …
*مردد بودم که دستمو جلوش بزنم بالا یا نه …
دارلا : از خون میترسی ؟
پانسی : نه …
*پس استینمو زدم بالا …
پانسی (جیغ میکشه ) : وای چرا دستت اینجوریه ؟
*دست چپم که سالم بود رو میزارم جلو دهنش …
دارلا : هیسسسس … مگه نگفتی نمیترسی ؟
*دستمو میزنه کنار
پانسی : این که فقط خون نیست !
دارلا( میخندم ) : میدونم … حالا اگه میبینی نمیتونی ببینیش برو بیرون …
پانسی : نه خوبم …
*احساس عجیبی بود ، پانسی انگار عوض شده بود ، ولی هنوز ازش بدم میومد …
پانسی : میشه بدیش ؟
دارلا : چیو ؟
پانسی : باندو …
دارلا : نمیخواد میبندم …
پانسی : نمیتونی … باید یکی ببنده اینو …
*یکم مکث میکنم و نگاش میکنم ، ولی باندو میدم بهش … بازش میکنه
پانسی : دستتو بیاز نزدیک تر …
دارلا : مطمئنی میتونی انجام بدی ؟
پانسی : اره … اره میتونم …
*شروع میکنه به پیچیدن دور دستم …
دارلا : تو مطمئنی حالت خوبه ؟ اصلا مثل همیشه نیستی …
پانسی : میدونم …
دارلا : چیزی شده ؟
پانسی : نه فقط میخوام دیگه دعوا نکنم …
- ۹.۳k
- ۱۹ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
