💔🥀...وقتیتولدترویادشرفت...🥀💔
💔🥀...وقتیتولدترویادشرفت...🥀💔
𝓟𝓪𝓻𝓽 ¹
ویو هومی:
روی کاناپه نشسته بودم.
هر چند دقیقه یکبار به صفحهی گوشی نگاه میکردم...
هربار که گوشیم رو روشن میکردم،ناخودآگاه چشمم دنبال پیام تبریک فردی میرفت...
کیم تهیونگ...
برای بار چندم صفحه ی گوشی رو روشن کردم،دنبال پیامش گشتم.
اما هیچ پیامی ازش نبود...
تبریک های دوستام و دیگران رو برای بار چندم نادیده گرفتمو گوشی رو خاموش کردم...
همون لحظه الارم نوتیفیکیشن برام اومد.
با لبخندی بزرگ صفحه ی گوشی رو باز کردم...
پیام از اون بود...
تهیونگ...
سریع وارد صفحه چت شدم.
اما...
با خوندن پیامش اروم اروم خنده روی لبام ماسید؛.
_*هومی دارم میام خونه چیزی نمیخوای؟
بدون جواب دادن به پیامش گوشی را با نا امید خاموش کردم.
گوشی رو در کنارم روی کاناپه گذاشتم.
چشمامو روی هم گذاشتم و نفس عمیقی کشیدم.
بلافاصله چشمامو باز کردم و زیر لب زمزمه کردم:
+حتمی میخواد بیاد تا حضوری بهم تبریک بگه...
دستو اروم روی صورتم کشیدم.
چند دقیقه بعد ویو هومی:
هنوز روی کاناپه نشسته بودم و به نقطه ای از خونه خیره بودم.
صدای پیچیدن کلید در قفل توی فضای ساکت خونه پیچید.
نگاهمو از اون نقطه گرفتمو و به در نگاه کردم.
تهیونگ با لبخند خسته ای وارد خونه شد.
با چشماش ی دور دنبال من گشت،تا چشمش به من افتاد لبخندش پررنگ تر شد؛سعی کردم با لبخندی لبخندش رو جبران کنم...
اروم به سمتم قدم برداشت...
هر قدم آرومی که برمیداشت امیدمو برای اینکه قراره تولدمو تبریک بگه بیشتر میکرد.
اروم و خسته شروع کرد به صحبت کردن:
_سلام،پرنسس کوچولوی بابایی...
لبخندی زدمو شروع کردم به حرف زدن:
+سلام...تهیونگا.
اروم روی زانوش نشست تا هم قدم شه...
دستشو به سمت موهام برد و دستی به موهای بلند و مشکی ام کشید.
لبخندی محو زدم.
شروع کردم به حرف زدن:
+ته شام خوردی؟!
تهیونگ در حال نوازش کردن موهام لب زد:
_نه...
لبخندی زدمو گفتم:
+پس برو دستاتو بشور بیا شما درست کردم.
خنده ای کردو رفت و به سمت اتاق.
به محض رفتنش به سمت اشپزخونه قدم برداشتم.
.....
ویو هومی بعد از شام:
درحال شستن ظرف ها بودم.
داشتم فکر میکردم که چرا وقتی داشتیم شامم میخوردیم به این موضوع توجه نکرد..؟
واقعا چرا؟
نکنه دیگه براش اهمیت ندارم؟
مگه من چی ازش خواستم؟
جشن بزرگ؟
تدارکات؟
نه،من فقط توجه خواستم...
توی همین افکار مسخره بودم که یهو دستی دور کمرم حلقه شد.
تمامی افکارمو بیخیال شدم...
در همون لحظه تهیونگ سرشو از پشت توی گودی گردنم فرو کرد.
شروع کرد به کشیدن نفس عمیق....
ادامه دارد...
𝓟𝓪𝓻𝓽 ¹
ویو هومی:
روی کاناپه نشسته بودم.
هر چند دقیقه یکبار به صفحهی گوشی نگاه میکردم...
هربار که گوشیم رو روشن میکردم،ناخودآگاه چشمم دنبال پیام تبریک فردی میرفت...
کیم تهیونگ...
برای بار چندم صفحه ی گوشی رو روشن کردم،دنبال پیامش گشتم.
اما هیچ پیامی ازش نبود...
تبریک های دوستام و دیگران رو برای بار چندم نادیده گرفتمو گوشی رو خاموش کردم...
همون لحظه الارم نوتیفیکیشن برام اومد.
با لبخندی بزرگ صفحه ی گوشی رو باز کردم...
پیام از اون بود...
تهیونگ...
سریع وارد صفحه چت شدم.
اما...
با خوندن پیامش اروم اروم خنده روی لبام ماسید؛.
_*هومی دارم میام خونه چیزی نمیخوای؟
بدون جواب دادن به پیامش گوشی را با نا امید خاموش کردم.
گوشی رو در کنارم روی کاناپه گذاشتم.
چشمامو روی هم گذاشتم و نفس عمیقی کشیدم.
بلافاصله چشمامو باز کردم و زیر لب زمزمه کردم:
+حتمی میخواد بیاد تا حضوری بهم تبریک بگه...
دستو اروم روی صورتم کشیدم.
چند دقیقه بعد ویو هومی:
هنوز روی کاناپه نشسته بودم و به نقطه ای از خونه خیره بودم.
صدای پیچیدن کلید در قفل توی فضای ساکت خونه پیچید.
نگاهمو از اون نقطه گرفتمو و به در نگاه کردم.
تهیونگ با لبخند خسته ای وارد خونه شد.
با چشماش ی دور دنبال من گشت،تا چشمش به من افتاد لبخندش پررنگ تر شد؛سعی کردم با لبخندی لبخندش رو جبران کنم...
اروم به سمتم قدم برداشت...
هر قدم آرومی که برمیداشت امیدمو برای اینکه قراره تولدمو تبریک بگه بیشتر میکرد.
اروم و خسته شروع کرد به صحبت کردن:
_سلام،پرنسس کوچولوی بابایی...
لبخندی زدمو شروع کردم به حرف زدن:
+سلام...تهیونگا.
اروم روی زانوش نشست تا هم قدم شه...
دستشو به سمت موهام برد و دستی به موهای بلند و مشکی ام کشید.
لبخندی محو زدم.
شروع کردم به حرف زدن:
+ته شام خوردی؟!
تهیونگ در حال نوازش کردن موهام لب زد:
_نه...
لبخندی زدمو گفتم:
+پس برو دستاتو بشور بیا شما درست کردم.
خنده ای کردو رفت و به سمت اتاق.
به محض رفتنش به سمت اشپزخونه قدم برداشتم.
.....
ویو هومی بعد از شام:
درحال شستن ظرف ها بودم.
داشتم فکر میکردم که چرا وقتی داشتیم شامم میخوردیم به این موضوع توجه نکرد..؟
واقعا چرا؟
نکنه دیگه براش اهمیت ندارم؟
مگه من چی ازش خواستم؟
جشن بزرگ؟
تدارکات؟
نه،من فقط توجه خواستم...
توی همین افکار مسخره بودم که یهو دستی دور کمرم حلقه شد.
تمامی افکارمو بیخیال شدم...
در همون لحظه تهیونگ سرشو از پشت توی گودی گردنم فرو کرد.
شروع کرد به کشیدن نفس عمیق....
ادامه دارد...
- ۲۱۸
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط