خواهر یه کوالا پارت ۱۲
نورافکنهای سالن روشنتر شدند.
موسیقی پرهیجان در سالن پیچید و جمعیت با هیجان دست میزدند.
مجری مسابقه با صدایی پرانرژی گفت
مجری: خانمها و آقایان، به مسابقهی نیمهنهایی لیگ زیر هجده سال خوش اومدین! برندهی این دیدار... مستقیم راهی فینال جهانی خواهد شد!
صدای تشویق سالن بلند شد.
هواداران:هوووووووررراااااااااااا!
مجری ادامه داد
مجری: و حالا... کاپیتان تیم قهرمان فصل گذشته... شمارهی هفت... مــــــیــــــا!
همین که اسمت اعلام شد، موجی از تشویق سالن را پر کرد.
هواداران:میــــــا! میــــــا! میــــــا!
👏👏👏👏👏
اعضای تیمت با لبخند به شانهات زدند.
بورا با هیجان گفت:
بورا: کاپیتان، امروز سالنو منفجر میکنیم!
میا: فقط تمرکز... بقیهش با خودم.
از روی سکوها هم صدای باچیرا به وضوح شنیده میشد.
باچیرا: میاااا! بزن بترکون!
چیگیری خندید.
چیگیری: فکر کنم صدای تو از بلندگو هم بلندتره.
ناگی فقط خیلی آرام گفت
ناگی: خواهر... ببر.
تو سرت را بالا گرفتی و لبخند زدی.
میا: حتماً.
...
سوت آغاز مسابقه!
داور توپ را به هوا پرتاب کرد.
بورا توپ را برای تیمت گرفت.
چند پاس سریع...
توپ به دست تو رسید.
مدافع حریف روبهرویت ایستاد.
یک دریبل از راست...
چرخش...
عبور از مدافع دوم...
کل سالن از جا بلند شد.
هوادارا:اوووووووووووه!
تو پشت خط سه امتیازی ایستادی.
بدون کوچکترین تردیدی پرتاب کردی.
زمان برای چند لحظه انگار متوقف شد.
توپ با قوسی زیبا به سمت حلقه رفت.
تق!
سوییییش!
سه امتیاز!
مجری با هیجان فریاد زد:
مجری: وااااای! چه شروعی! یک پرتاب سه امتیازی فوقالعاده از کاپیتان میا!
تماشاگرها یکصدا شروع به شعار دادن کردند
هواداران:میا! میا! میا! میا!
اعضای تیمت دور تو جمع شدند.
بورا با خنده دستش را بالا آورد.
بورا: همینه کاپیتان!
تو هم دستت را به دست او زدی.
میا: ادامه بدین!
روی سکوها...
باچیرا تقریباً از روی صندلی بلند شده بود.
باچیرا: گفتم که خفنه!
ایساگی با تحسین گفت
ایساگی: حتی یه لحظه هم شک نکرد.
رئو لبخند زد.
رئو: این تازه اولشه.
ناگی خیلی آرام، اما با اطمینان گفت:
ناگی: هوم.
...
بازی ادامه پیدا کرد.
حریف حمله کرد.
اما توپ را از دست داد.
بورا توپ را گرفت و بدون نگاه کردن، یک پاس بلند فرستاد.
تو از بین دو مدافع دویدی.
توپ دقیقاً داخل دستانت نشست.
تماشاگرها نفسشان را حبس کردند.
یک پرش بلند...
و...
بووووووم!
دانک!
حلقه برای لحظهای لرزید.
کل سالن منفجر شد.
هواداران:ووووووووووووو!
👏👏👏👏👏👏👏
مجری تقریباً فریاد میزد
مجری: باورکردنی نیست! چه دانک قدرتمندی! کاپیتان میا امروز فوقالعاده ظاهر شده!
تماشاگرها این بار هماهنگ شعار دادند
هواداران:کاپیتان! کاپیتان! کاپیتان!
تو بعد از فرود، مشتت را گره کردی و رو به همتیمیهایت فریاد زدی
میا: عالی بود! همینجوری ادامه بدین!
اعضای تیم هم با انرژی جواب دادند
اعضای تیم:بریمممم!
روی سکوها، باچیرا آنقدر هیجانزده بود که مدام دست میزد.
باچیرا: من عاشق بسکتبال شدم!
چیگیری خندید.
چیگیری: بیشتر عاشق بازی میا شدی.
حتی ناگی هم این بار گوشهی لبش کمی بالاتر رفت.
رئو که متوجه شده بود، آرام زیر لب گفت
رئو: معلومه چقدر به خواهرت افتخار میکنی.
ناگی نگاهش را از زمین برنداشت.
فقط خیلی آرام گفت
ناگی: آره.
موسیقی پرهیجان در سالن پیچید و جمعیت با هیجان دست میزدند.
مجری مسابقه با صدایی پرانرژی گفت
مجری: خانمها و آقایان، به مسابقهی نیمهنهایی لیگ زیر هجده سال خوش اومدین! برندهی این دیدار... مستقیم راهی فینال جهانی خواهد شد!
صدای تشویق سالن بلند شد.
هواداران:هوووووووررراااااااااااا!
مجری ادامه داد
مجری: و حالا... کاپیتان تیم قهرمان فصل گذشته... شمارهی هفت... مــــــیــــــا!
همین که اسمت اعلام شد، موجی از تشویق سالن را پر کرد.
هواداران:میــــــا! میــــــا! میــــــا!
👏👏👏👏👏
اعضای تیمت با لبخند به شانهات زدند.
بورا با هیجان گفت:
بورا: کاپیتان، امروز سالنو منفجر میکنیم!
میا: فقط تمرکز... بقیهش با خودم.
از روی سکوها هم صدای باچیرا به وضوح شنیده میشد.
باچیرا: میاااا! بزن بترکون!
چیگیری خندید.
چیگیری: فکر کنم صدای تو از بلندگو هم بلندتره.
ناگی فقط خیلی آرام گفت
ناگی: خواهر... ببر.
تو سرت را بالا گرفتی و لبخند زدی.
میا: حتماً.
...
سوت آغاز مسابقه!
داور توپ را به هوا پرتاب کرد.
بورا توپ را برای تیمت گرفت.
چند پاس سریع...
توپ به دست تو رسید.
مدافع حریف روبهرویت ایستاد.
یک دریبل از راست...
چرخش...
عبور از مدافع دوم...
کل سالن از جا بلند شد.
هوادارا:اوووووووووووه!
تو پشت خط سه امتیازی ایستادی.
بدون کوچکترین تردیدی پرتاب کردی.
زمان برای چند لحظه انگار متوقف شد.
توپ با قوسی زیبا به سمت حلقه رفت.
تق!
سوییییش!
سه امتیاز!
مجری با هیجان فریاد زد:
مجری: وااااای! چه شروعی! یک پرتاب سه امتیازی فوقالعاده از کاپیتان میا!
تماشاگرها یکصدا شروع به شعار دادن کردند
هواداران:میا! میا! میا! میا!
اعضای تیمت دور تو جمع شدند.
بورا با خنده دستش را بالا آورد.
بورا: همینه کاپیتان!
تو هم دستت را به دست او زدی.
میا: ادامه بدین!
روی سکوها...
باچیرا تقریباً از روی صندلی بلند شده بود.
باچیرا: گفتم که خفنه!
ایساگی با تحسین گفت
ایساگی: حتی یه لحظه هم شک نکرد.
رئو لبخند زد.
رئو: این تازه اولشه.
ناگی خیلی آرام، اما با اطمینان گفت:
ناگی: هوم.
...
بازی ادامه پیدا کرد.
حریف حمله کرد.
اما توپ را از دست داد.
بورا توپ را گرفت و بدون نگاه کردن، یک پاس بلند فرستاد.
تو از بین دو مدافع دویدی.
توپ دقیقاً داخل دستانت نشست.
تماشاگرها نفسشان را حبس کردند.
یک پرش بلند...
و...
بووووووم!
دانک!
حلقه برای لحظهای لرزید.
کل سالن منفجر شد.
هواداران:ووووووووووووو!
👏👏👏👏👏👏👏
مجری تقریباً فریاد میزد
مجری: باورکردنی نیست! چه دانک قدرتمندی! کاپیتان میا امروز فوقالعاده ظاهر شده!
تماشاگرها این بار هماهنگ شعار دادند
هواداران:کاپیتان! کاپیتان! کاپیتان!
تو بعد از فرود، مشتت را گره کردی و رو به همتیمیهایت فریاد زدی
میا: عالی بود! همینجوری ادامه بدین!
اعضای تیم هم با انرژی جواب دادند
اعضای تیم:بریمممم!
روی سکوها، باچیرا آنقدر هیجانزده بود که مدام دست میزد.
باچیرا: من عاشق بسکتبال شدم!
چیگیری خندید.
چیگیری: بیشتر عاشق بازی میا شدی.
حتی ناگی هم این بار گوشهی لبش کمی بالاتر رفت.
رئو که متوجه شده بود، آرام زیر لب گفت
رئو: معلومه چقدر به خواهرت افتخار میکنی.
ناگی نگاهش را از زمین برنداشت.
فقط خیلی آرام گفت
ناگی: آره.
- ۸.۲k
- ۲۶ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط