حرمت نگه می دارم ،

حرمت نگه می دارم ،

اگر نه باید تو راعاشقانه های تو را ،

خاطرات تو را ،

می بستم به بد و بیراه . . . .

باید اصالت تو رامی بستم ،

به نانجیب ترین حرف هایِ رایجِ کوچه و خیابان . . .

فحشِ آدم و عالم را می کشیدم به عشقِ بی صاحبت ، . . .

روزهای بی پدر مادرِ تنهایی ،

شب های لا مروت بی خوابی . . . .

غروب های نحسی که صدای اذان بلند می شود ،

صدای نفرین های مادرم بلند می شود . . . .

سایه ی نبودنت قد می کشد ،

و من تلخ ترین بغض دنیا را تا ته حیاط می کشم . . . .

تا آبرویت را پیش هر کسی نریزم . . . .

خدا ا ا ا ا ا ا یِ من . . . .!!!!

با این همه بدی ،

چقدر هنوز دوستش دارم . . . .