bloody mansion

به سینی روبروش خیره شد و گفت: نمیخوا.... هنوز حرفش تموم نشده بود که تهیونگ بلند شد و با حالت کلافه ای دستی به موهاش کشید و گفت: منو ببین! من اینجا پرستار یه دختر مریض و لجباز نیستم! میخوای غذا نخوری؟ باشه نخور! من اهمیت نمیدم! من جونگ کوک نیستم هانا! این حرفو با صدای بلند تقریبا فریاد گفت برای لحظه ای ساکت شد خودشم از حرفی که زده بود شوکه شده بود آه کلافه ای کشید و گفت: یادت باشه اگه بعدا مریض بشی و حالت بد شد من قرار نیست نگران بشم و مراقبت باشم فهمیدی؟ من هر حرفو فقط یه بار تکرار میکنم یا این غذای کوفتی رو بخور یا از گشنه گی خودتو نابود کن! و بعد بدون ذره ای اهمیت از اتاق بیرون رفت
.......................
به سینی غذای روبروش خیره شد خودشم نمیفهمید از کی گریه های بی صداش شروع شده دست لرزونش رو بالا اورد و با آستینش اشکای بی قرارشو پاک کرد به بشقاب پاستای داخل سینی مقابلش خیره شد.... و......
......................
1 هفته قبل

جونگ کوک نگاهی به هانا انداخت و گفت: خب کجا بریم برای غذا؟ هانا همینطور که روی نیمکت پارکی نشسته بود و به آسمون خیره شده بود و سرش روی شونه ی جونگ کوک بود گفت: گشنم نیست جونگ کوک گفت: گشنت نیست؟ الان چی گفتی؟ فکر کردی من میزارم تو با لجبازی هات غذا نخوری؟ هانا راست نشست و به چشمای جونگ کوک خیره شد و گفت: جدی میگم واقعا دلم غذا نمیخواد جونگ کوک بلند شد و سرشو کج کرد و دست به سینه جلوی هانا ایستاد: گشنت نیست چون غذایی که من میپزمو نخوردی مطمئن باش بوی پاستاهایی که من میپزمو حس کنی بدو بدو میای و التماسم میکنی بزارم بخوری هانا به حرفای جونگ کوک خندید و گفت: باشه باشه
....................
چنگال رو برداشت و کمی از پاستا رو خورد چشماشو بست و گریه هاش به هق هق تبدیل شد و با صدای ضعیفی گفت: راست میگفتی..... پاستا های تو خوشمزه ترین چیزی بود که تو کل عمرم خوردم
........................
ساعت 12:00 نصف شب

تهیونگ وارد اتاق شد هانا کمتر از یه بچه ی کوچیک غذا خورده بود و روی تخت نشسته بود و به لباس خواب مشکیه ساتن که از در کمد آویزون شده بود خیره شده بود تهیونگ نیم نگاهی بهش انداخت و گفت: لباستو عوض کن
هانا سرشو بلند کرد و به تهیونگ خیره شد و بعد از مدتی بلند شد لباس رو برداشت و به سمت حموم رفت
................................
باد تقریبا میتونست درخت ها رو بکنه با ترس به اطرافش خیره شد هوا طوفانی بود درست جلوی در عمارت چهره ی آشنایی دید و به سمتش دوید... جونگ کوکااااا
و وقتی بهش نزدیک شد ناگهان از حرکت ایستاد برای لحظه ای احساس کرد قلبش نمیزنه به ظاهرش خیره شد صورت اشکی و کمی پایین تر به قرمزی روی تیشرت سفیدش رسید...... یه سوراخ دقیقا روی قلبش که باعث شده بود تیشرت سفیدشو رنگی کنه
آروم بهش نزدیک شد و با صدای ضعیف و لرزون گفت: جونگ کوک........ تو....

من مردم........
و با برخورد محکم بدنش به روی زمین جیغی کشید
...............
با ترس از خواب پرید و نفس نفس زد عرق سرد وجودشو فرا گرفته بود دستای لرزونش رو به سمت بطری آب کنار تخت دراز کرد و سعی کرد آب رو داخل لیوان بریزه اما دستاش بی جون تر از چیزی بودن که فکر میکرد با صدای بلند تیکه تیکه شدن لیوان از خواب پرید دستی به صورتش کشید تا دیدش واضح بشه به چهره ی ترسیده و صورت خیس از اشک هانا خیره شد سریع بلند شد و گفت: هانا؟
اما جوابی نگرفت .....متوجه شوکه شدنش شد و کمی بهش نزدیک شد و آروم بغلش کرد اما همین کار باعث شد هانا بی وقفه جیغ بکشه
به ظاهر ترسیدش خیره شد و گفت: چت شده؟
......................
گریه ها و جیغ هاش شدت گرفت تموم بدنش میلرزید و گفت: ازت متنفرم.... ازت متنفرم و طولی نکشید که همه چیز تیره و تار شد
.................
با بیهوش شدن دختری که تو بغلش بود سریع بلند شد و لباساشو که روی زمین پراکنده بودن رو برداشت
................