The past is repeated-part 11
مامان از اتاق رفت بیرون. روی تخت کنار سومین نشستم. کاش میتونستم بهش بگم که دوسش دارم ولی میترسم اون این حس رو نسبت به من نداشته باشه. داشت فکر میکرد که یهو زد زیر گریه.
جونگین:هی هی هی چرا گریه میکنی؟نترس.فکر کن من الان همون جونگینی هستم که قبلا میدیدی. مثل یه انسان عادی.
سومین:من به تو و خونواده ات اعتماد دارم ولی میترسم از اون اقاعه. خیلی وحشتناک بود. یه لحظه حس کردم راجع به خوناشام ها تا الان اشتباه میکردم. حس میکردم واقعا اونا وحشی ان.
جونگین:خب به طور کلی اونا که وحشی هستن. برای همین ما انداختیم شون بیرون از سرزمین اصلی.
سومین:اقاعه میگفت هیچ کس نمیتونه نجاتم بده. کلی نگهبان گذاشته بود برام. منو برد تو یکی از مخفی ترین اتاقا. چه جوری منو نجات دادی؟
جونگین:رفتم از یکی از جادوگرا کمک گرفتم تا جای دقیقت رو پیدا کنه. بعد تو رو پیدا کردم. نگهبانا رو بیهوش کردم و بغلت کردم اوردمت اینجا. من همیشه مراقبتم. الان اگر حالت خوبه میخوای بریم قصر رو بهت نشون بدم؟
سومین:سرم یکم گیج میره. میشه بخوابم؟
جونگین:باشه بخواب. من وایمیستم تا بخوابی و نترسی عزیزم.
یکم که گذشت سومین خوابید. بلند شدم از اتاق رفتم بیرون.امروز همه چی قاطی شده بود. تو حال خودم بودم که یهو یکی از پشت پرید بغلم. برگشتم دیدم هیونجین هیونگه.
هیون:دارم برمیگردم قصرم کاری نداری داداش کوچولو؟
جونگین:بقیه که دارن میمونن شما هم بمونید دیگه
هان:ماهم داریم میریم. فلیکس و سونگمین هم دارن میرن.
برگشتم دیدم همشون اماده پشت سرم وایسادن.
جونگین:الان که به کمکتون نیاز دارم دارید میرید؟!حداقل کمک میکردید قضیه سومین جمع بشه بعد میرفتید.
چانگبین:چان هیونگ هست دیگه. تو کلا سومین رو بسپر به یونا قضیه خودش جمع میشه.
سونگمین:ولی میشد همین امروز یه کاری براش بکنیما!
مینهو:چه کار میخوای بکنی پسردایی عزیزم وقتی دختره تا الان بیهوش بوده. الانم فهمیده یا باید زندگی عادی انسانیش رو ول کنه تا زنده بمونه. شانس بیاریم از جونگین متنفر نشده باشه.
فلیکس:چیزی که سونگمین میخواد بگه چیز خوبیه ولی باید حداقل امروز بگذره براش. بعد ببینیم تصمیمش درباره ادامه زندگیش چیه.
جونگین:اینجوری فکر کنم باید داغش رو دلم بمونه.
سونگمین:منم یه زمانی عین تو فکر میکردم. دقیقا زمانی که میخواستن اون دختره با فلیکس ازدواج کنه. منم با خودم گفتم دیگه قضیه تموم شده و این فقط یه زخمه که برام باقی مونده ولی براش جنگیدم و الانم که میبینی.
مینهو:جنگت یه ذره یه دفعه ای بود و انتحاری ولی خب اره موفق شدی.
جونگین:بمونین کمکم کنید. میخواید منو توی این شرایط تنها بذارید؟! (مکثی کرد)مامان میدونه؟
هیون:پسرا قضیه کنسله برگردید اتاقاتون
مینهو:حالا که فکرشو میکنم چقدر دلم میخواد اینجا بمونم. اینجا مکانیه که ما توش بزرگ شدیم. نمیشه اصلا ازش دور شد
قدرت من یعنی این. با یه جمله ی «به مامان میگم» کارای خودمو از پیش میبرم. خلاصه با تهدید غیرمستقیم من هیونگا موندن.
#استری_کیدز، #فیکشن، #سناریو
جونگین:هی هی هی چرا گریه میکنی؟نترس.فکر کن من الان همون جونگینی هستم که قبلا میدیدی. مثل یه انسان عادی.
سومین:من به تو و خونواده ات اعتماد دارم ولی میترسم از اون اقاعه. خیلی وحشتناک بود. یه لحظه حس کردم راجع به خوناشام ها تا الان اشتباه میکردم. حس میکردم واقعا اونا وحشی ان.
جونگین:خب به طور کلی اونا که وحشی هستن. برای همین ما انداختیم شون بیرون از سرزمین اصلی.
سومین:اقاعه میگفت هیچ کس نمیتونه نجاتم بده. کلی نگهبان گذاشته بود برام. منو برد تو یکی از مخفی ترین اتاقا. چه جوری منو نجات دادی؟
جونگین:رفتم از یکی از جادوگرا کمک گرفتم تا جای دقیقت رو پیدا کنه. بعد تو رو پیدا کردم. نگهبانا رو بیهوش کردم و بغلت کردم اوردمت اینجا. من همیشه مراقبتم. الان اگر حالت خوبه میخوای بریم قصر رو بهت نشون بدم؟
سومین:سرم یکم گیج میره. میشه بخوابم؟
جونگین:باشه بخواب. من وایمیستم تا بخوابی و نترسی عزیزم.
یکم که گذشت سومین خوابید. بلند شدم از اتاق رفتم بیرون.امروز همه چی قاطی شده بود. تو حال خودم بودم که یهو یکی از پشت پرید بغلم. برگشتم دیدم هیونجین هیونگه.
هیون:دارم برمیگردم قصرم کاری نداری داداش کوچولو؟
جونگین:بقیه که دارن میمونن شما هم بمونید دیگه
هان:ماهم داریم میریم. فلیکس و سونگمین هم دارن میرن.
برگشتم دیدم همشون اماده پشت سرم وایسادن.
جونگین:الان که به کمکتون نیاز دارم دارید میرید؟!حداقل کمک میکردید قضیه سومین جمع بشه بعد میرفتید.
چانگبین:چان هیونگ هست دیگه. تو کلا سومین رو بسپر به یونا قضیه خودش جمع میشه.
سونگمین:ولی میشد همین امروز یه کاری براش بکنیما!
مینهو:چه کار میخوای بکنی پسردایی عزیزم وقتی دختره تا الان بیهوش بوده. الانم فهمیده یا باید زندگی عادی انسانیش رو ول کنه تا زنده بمونه. شانس بیاریم از جونگین متنفر نشده باشه.
فلیکس:چیزی که سونگمین میخواد بگه چیز خوبیه ولی باید حداقل امروز بگذره براش. بعد ببینیم تصمیمش درباره ادامه زندگیش چیه.
جونگین:اینجوری فکر کنم باید داغش رو دلم بمونه.
سونگمین:منم یه زمانی عین تو فکر میکردم. دقیقا زمانی که میخواستن اون دختره با فلیکس ازدواج کنه. منم با خودم گفتم دیگه قضیه تموم شده و این فقط یه زخمه که برام باقی مونده ولی براش جنگیدم و الانم که میبینی.
مینهو:جنگت یه ذره یه دفعه ای بود و انتحاری ولی خب اره موفق شدی.
جونگین:بمونین کمکم کنید. میخواید منو توی این شرایط تنها بذارید؟! (مکثی کرد)مامان میدونه؟
هیون:پسرا قضیه کنسله برگردید اتاقاتون
مینهو:حالا که فکرشو میکنم چقدر دلم میخواد اینجا بمونم. اینجا مکانیه که ما توش بزرگ شدیم. نمیشه اصلا ازش دور شد
قدرت من یعنی این. با یه جمله ی «به مامان میگم» کارای خودمو از پیش میبرم. خلاصه با تهدید غیرمستقیم من هیونگا موندن.
#استری_کیدز، #فیکشن، #سناریو
- ۹.۰k
- ۱۷ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط