بریم ببینیم توی پارت چهاردهم چه بلایی سر قلبمون میاد!
بریم ببینیم توی پارت چهاردهم چه بلایی سر قلبمون میاد!
### دام موزی
### پارت چهاردهم: ازدواجی با یک راز
ساعت ۲ بامداد ـ عمارت هوانگ
هیونجین پشت میز اتاق کارش نشسته بود. چندین پرونده جلویش باز بود و فلیکس روی مبل، با پتویی روی شانههایش، چرت میزد.
هیونجین سرش را بلند کرد.
هیونجین: «فلیکس؟»
فلیکس با چشمهای نیمهباز: «هوم؟»
هیونجین: «برو بخواب، عزیزم. من هنوز کار دارم.»
فلیکس پتو را کنار زد و به سمت او رفت.
فلیکس: «تو هم باید بخوابی.»
هیونجین لبخند زد.
هیونجین: «من فقط پنج دقیقه دیگه کار دارم.»
فلیکس: «این پنج دقیقههای تو همیشه سه ساعت طول میکشه!»
هیونجین خندید و او را روی پای خودش نشاند.
هیونجین: «باشه، رئیس.»
فلیکس گونهاش را بوسید.
«آفرین.»
هیونجین هم بوسهای روی لبهایش گذاشت.
«حالا رئیس راضیه؟»
فلیکس خندید و صورتش را در گردن او پنهان کرد.
صبح روز بعد ـ اتاق کار
هیونجین یک پرونده قدیمی را باز کرد.
داخل پرونده، سند ازدواج خودش و فلیکس قرار داشت؛ اما چیزی عجیب بود.
تاریخ ثبت ازدواج با تاریخ واقعی مراسمشان تفاوت داشت.
او با دقت صفحات بعدی را ورق زد.
یک قرارداد قدیمی وجود داشت که نام پدر فلیکس و پدر خودش زیر آن امضا شده بود.
هیونجین زیر لب گفت:
«این دیگه چیه؟»
در همین لحظه فلیکس وارد شد.
فلیکس: «صبح بخیر، شوهر عزیزم!»
هیونجین لبخند کوچکی زد.
«صبح تو هم بخیر، همسر کنجکاو من.»
فلیکس نزدیک شد و پرونده را دید.
«چرا اینقدر جدی شدی؟»
هیونجین پرونده را به او داد.
«فلیکس، این امضا رو میشناسی؟»
فلیکس با دیدن نام پدرش رنگش پرید.
«این... امضای بابامه.»
هیونجین: «میدونستی پدرهاتون قبل از آشنایی ما با هم قرارداد داشتن؟»
فلیکس سرش را تکان داد.
ناگهان چشمش به یک جمله در انتهای قرارداد افتاد:
«ازدواج این دو نفر باید تا زمان مشخصشدن وارث قانونی خانواده محفوظ بماند.»
فلیکس با تعجب پرسید:
«هیونجین... یعنی ازدواج ما از اول بخشی از یه نقشه بوده؟»
هیونجین دستش را گرفت.
«نمیدونم، اما یه چیز رو مطمئنم؛ احساس من به تو هیچوقت بخشی از هیچ قراردادی نبوده.»
ساعت ۴ عصر ـ بیمارستان
مادر فلیکس بالاخره به بیمارستان منتقل شده بود.
فلیکس به محض دیدنش، تمام فاصله را دوید و مادرش را در آغوش گرفت.
فلیکس: «مامان...»
مادرش موهایش را نوازش کرد.
«پسر کوچولوی من... چقدر بزرگ شدی.»
فلیکس میان گریه خندید.
«دیگه کوچولو نیستم، مامان.»
مادرش به هیونجین نگاه کرد.
«تو باید هیونجین باشی.»
هیونجین مؤدبانه سرش را خم کرد.
«بله، خانم.»
زن دست فلیکس را گرفت و آرام گفت:
«پسرم، باید چیزی رو بهت بگم. چیزی که حتی پدرت هم از تمامش خبر نداشت.»
فلیکس کنارش نشست.
مادرش نفس عمیقی کشید.
«اون قرارداد برای پول نبود... برای محافظت از تو نوشته شده بود.»
فلیکس با تعجب پرسید:
«محافظت از من؟»
زن سرش را تکان داد.
«چون تو تنها وارث واقعی خانوادهی هوانگ هستی.»
هیونجین ناگهان از جا بلند شد.
«چی؟!»
مادر فلیکس چشمهایش را بست.
«و این یعنی... هیونجین و فلیکس از بچگی به یک راز مشترک گره خورده بودن.»
پایان پارت چهاردهم.
حالا دیگه رسماً وارد پیچیدهترین بخش داستان شدیم. 😂❤️💋
### دام موزی
### پارت چهاردهم: ازدواجی با یک راز
ساعت ۲ بامداد ـ عمارت هوانگ
هیونجین پشت میز اتاق کارش نشسته بود. چندین پرونده جلویش باز بود و فلیکس روی مبل، با پتویی روی شانههایش، چرت میزد.
هیونجین سرش را بلند کرد.
هیونجین: «فلیکس؟»
فلیکس با چشمهای نیمهباز: «هوم؟»
هیونجین: «برو بخواب، عزیزم. من هنوز کار دارم.»
فلیکس پتو را کنار زد و به سمت او رفت.
فلیکس: «تو هم باید بخوابی.»
هیونجین لبخند زد.
هیونجین: «من فقط پنج دقیقه دیگه کار دارم.»
فلیکس: «این پنج دقیقههای تو همیشه سه ساعت طول میکشه!»
هیونجین خندید و او را روی پای خودش نشاند.
هیونجین: «باشه، رئیس.»
فلیکس گونهاش را بوسید.
«آفرین.»
هیونجین هم بوسهای روی لبهایش گذاشت.
«حالا رئیس راضیه؟»
فلیکس خندید و صورتش را در گردن او پنهان کرد.
صبح روز بعد ـ اتاق کار
هیونجین یک پرونده قدیمی را باز کرد.
داخل پرونده، سند ازدواج خودش و فلیکس قرار داشت؛ اما چیزی عجیب بود.
تاریخ ثبت ازدواج با تاریخ واقعی مراسمشان تفاوت داشت.
او با دقت صفحات بعدی را ورق زد.
یک قرارداد قدیمی وجود داشت که نام پدر فلیکس و پدر خودش زیر آن امضا شده بود.
هیونجین زیر لب گفت:
«این دیگه چیه؟»
در همین لحظه فلیکس وارد شد.
فلیکس: «صبح بخیر، شوهر عزیزم!»
هیونجین لبخند کوچکی زد.
«صبح تو هم بخیر، همسر کنجکاو من.»
فلیکس نزدیک شد و پرونده را دید.
«چرا اینقدر جدی شدی؟»
هیونجین پرونده را به او داد.
«فلیکس، این امضا رو میشناسی؟»
فلیکس با دیدن نام پدرش رنگش پرید.
«این... امضای بابامه.»
هیونجین: «میدونستی پدرهاتون قبل از آشنایی ما با هم قرارداد داشتن؟»
فلیکس سرش را تکان داد.
ناگهان چشمش به یک جمله در انتهای قرارداد افتاد:
«ازدواج این دو نفر باید تا زمان مشخصشدن وارث قانونی خانواده محفوظ بماند.»
فلیکس با تعجب پرسید:
«هیونجین... یعنی ازدواج ما از اول بخشی از یه نقشه بوده؟»
هیونجین دستش را گرفت.
«نمیدونم، اما یه چیز رو مطمئنم؛ احساس من به تو هیچوقت بخشی از هیچ قراردادی نبوده.»
ساعت ۴ عصر ـ بیمارستان
مادر فلیکس بالاخره به بیمارستان منتقل شده بود.
فلیکس به محض دیدنش، تمام فاصله را دوید و مادرش را در آغوش گرفت.
فلیکس: «مامان...»
مادرش موهایش را نوازش کرد.
«پسر کوچولوی من... چقدر بزرگ شدی.»
فلیکس میان گریه خندید.
«دیگه کوچولو نیستم، مامان.»
مادرش به هیونجین نگاه کرد.
«تو باید هیونجین باشی.»
هیونجین مؤدبانه سرش را خم کرد.
«بله، خانم.»
زن دست فلیکس را گرفت و آرام گفت:
«پسرم، باید چیزی رو بهت بگم. چیزی که حتی پدرت هم از تمامش خبر نداشت.»
فلیکس کنارش نشست.
مادرش نفس عمیقی کشید.
«اون قرارداد برای پول نبود... برای محافظت از تو نوشته شده بود.»
فلیکس با تعجب پرسید:
«محافظت از من؟»
زن سرش را تکان داد.
«چون تو تنها وارث واقعی خانوادهی هوانگ هستی.»
هیونجین ناگهان از جا بلند شد.
«چی؟!»
مادر فلیکس چشمهایش را بست.
«و این یعنی... هیونجین و فلیکس از بچگی به یک راز مشترک گره خورده بودن.»
پایان پارت چهاردهم.
حالا دیگه رسماً وارد پیچیدهترین بخش داستان شدیم. 😂❤️💋
- ۷۸
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط