سفیر کبیر Grand Ambassador

پارت ۱۵۳
احساس کردم حرفی مشابه با این را سالها پیش از زبان خشایار شنیده ام خون به سرعت وارد مویرگهای صورتم شد و من علاوه بر ،داغی میدانستم صورتم به خاطر خجالت سرخ شده است. زمانیکه پدربزرگم به سمت من برگشت با دیدن من تعجب کرد. او از من پرسید:
- تو بیدار شدی؟!!! فکر میکردم تا فردا صبح میخوابی
نمی دانستم منظور او از خواب خوابی طبیعی بود یا اینکه او انتظار داشت به خاطر معجونی که به خوردم داده بود تا فردا بخوابم دیگر برای برگشت دیر شده بود نزدیکتر رفتم و زمانی که صورت خشایار را در میان زبانه های آتش دیدم بی اختیار سلام کردم صورت خندان او من را غافلگیر کرد اما من با اندکی فاصله در تاریکی قرار گرفتم دوست نداشتم او صورت سرخ شده من را ببیند.
- خب ... میبینم خیلی تغییر کردی.
با آنکه او تنها تصویری از خشایار درون آتش بود اما نگاهش هنوز نافذ و به حد غیر قابل باوری، سنگین به نظر می رسید. صدای ترق و تروق ذغالهایی که از شدت گرما از هم میشکافتند سکوت حاکم بر شبهای سرد بعد سوم را میشکست و من اصلا دلم نمیخواست این سکوت را بشکنم
اما من مجبور به آوردن بهانه ای برای کارم بودم؛ برای همین هم گفتم :
- ببخشید من نمیدونستم پدربزرگ داره با شما حرف میزنه راستش کمی غافلگیر شدم.
پدربزرگم هنوز من را نگاه میکرد اما خشایار سری تکان داد و گفت:
- خب ،بیا پهلوی پدربزرگت بشین میخوام در مورد مسائلی باهات حرف بزنم.
زمانیکه
روی تخته سنگی کنار پدربزرگم نشستم، خشایار گفت:
: میدونم خیلی از اتفاق امروز ترسیدی
میخواستم مخالفت کنم؛ اما ترسیدن من حقیقت داشت حتی نمیخواستم دوباره به اتفاق امروز صبح، فکر
کنم
ـ ... حتى منم از دیدن فیتال» با آن شکوه و عظمت باستانیش میترسم. از طرفی ترس خیلی احساس خوبیه که هر از گاهی انسان باید تجربش کنه میدونم در مورد موجودی که امروز ،دیدی خیلی کنجکاوی پس من در موردش باهات صحبت میکنم در این مورد من اطلاعاتم از پدربزرگت ،بیشتره تو که با این کار مخالف
نیستی؟
پدربزرگم که به حرفهای استادش گوش میداد گفت:
ـ اصلا
ـ خوبه «فیتال» به کشنده» جادو شهرت داره تا این ،زمان من و ملکه ها که جزئی از محافظان این سه دنیا هستند، تنها افرادی بودیم که از حضور چنین موجودی در این مکان اطلاع داشتیم این موجود در اصل خالق اژدهایانه به نوعی او قدرت خودش رو درون موجوداتی نظیر اژدهایان دمیده البته این مسأله ای نیست که حتی اژدهایان امروز آن را بدونند.
هم
از شنیدن این حرف نتونستم شگفت زده نشم او در مورد مسئله ای حرف میزد که هرگز فکرش را هـ نمی کردم.
در زمانهای کهن قبل از اینکه جادو مانند امروز رواج داشته باشه و حتی هزاران سال قبل تر از آن زمانیکه ما انسانها قادر به جادوگری ،نبودیم جادو به شکلی متفاوت با درک ما و خارج از توان ما وجود داشته. شاید اسمش جادو نبوده اما من فکر کنم جادو تنها واژه ای هست که ما قادر به فهمش در این زمان هستیم. در آن دوران سیزده فرمانروا وجود داشتند که هر یک به شکلی بر جادو حکم میراندند که فیتال یکی از آنها بوده. اینها اطلاعاتی هست که فیتال به من داده اما میدونم که حقیقت رو گفته در این میان من به جز «فیتال» تنها یکی دیگه از این فرمانرواها رو میشناسم اما نمیتونم در این مورد صحبت کنم.