اعتماد پارت|۱۳۱|
۱۳۱
نویسنده
لیان پشت دره اتاقش وایستاده بود و دوتا محافظ به طوره نامحسوس کشیک میدادن.
جانگشین کمی دورتر با تلفنش صحبت میکرد
چشم بست و نفسشو بیرون داد
–لیان؟
صدای جیسان باعث شد چشم باز کنه نگاهش کنه
–تو اینجا چیکار میکنی؟
بلند شد و رفت سمتش،همدیگه رو بغل کردن
–حالش..حالش چطوره؟
لیان آه کوتاهی کشید
–هنوز به هوش نیومده..منتظریم
جیسان از شیشه کوچیک روی در به داخل نگاه کرد..
کلی دستگاه ناآشنا بهش وصل بودن،صورت رنگ پریذش هیچ شباهتی به ا/ت همیشگی نداشت
با بغض رفت تو بغل لیان
یهویی صدای بوق یکی از دستگاه های داخل اتاق بلند شد
هردو با وحشت به داخل نگاه کردنو جانگشین گوشی رو از گوشش فاصله داد.
دوید سمت پرستارا و صداشون کرد
–چی..چیشد؟
پرستارا داخل شدنو با فریاد دکتر رو صدا میکردن
جیسان با شدت بیشتری زد زیره گریه
–چه اتفاقی افتاد؟ جانگشین؟
جانگشین سکوت کرده بود،ترسیده بود
قلب هر سه تاشون انگار وایستاده بود و نمیزد
لیان دستشو بند پیراهن جانگشین کرد
–لطفا..لطفا
صدای گریه های جیسان بند نمیومد و دکتر مشغول شوک الکتریکی دادن به تن نحیف اون دختر بود!
————————————————-
جونگ کوک
–اینقدر بزرگ شدی که آدمات پسره منو میکشن؟
لبخنده کجی زدم
–باید به پسرت یاد میدادی به چیزایی که مال منه دست نزنه
–منظورت دختره کیم هیانه؟
به عنوان یه پدر هیچ ردی از غم تو صورتش نبود!
–اون یوجینم به سمت خودش کشید و آخرش شد این! حالا نوبته توئه
با یادآوری اتفاقاتی که بینشون افتاده بود یقش رو تو مشتم گرفتم
با خنده و خونسرد نگام کرد
–نکنه عاشق شدی؟ قانون شکنی کردی..جئون جونگ کوک
درده خفیفی از قفسه سینم رد شد،یقه لباسش رو بیشتر بین مشتاش فشرد
–اسم عشق رو نیار
پوزخندی زد،این مرد هم درست مثل پسرش بود!
–من تو رو بزرگ کردم جونگکوک،اگه عشق نیست چطوری همهی قانونات رو زیره پا گذاشتی؟
چند لحظه بهش خیره موند
حق داشت..
جونگ کوکی که همه میشناختن هرگز برای یه نفر همه چیزش رو به خطر نمینداخت!
–اون فرق میکنه.
–همه چیز از همین جمله شروع میشه،حتی سقوط..!
دستشو از یقش جدا کرد
–بالاخره وقت رفتنه،بزرگت کردم،ازت راضیم درحالی که از یوجین راضی نبودم..تو همیشه بهترین بودی
و جلوی چشمای همه اسلحش رو روی سرش گذاشت و بنگ..تموم.
تهیونگ روبه محافظا گفت:جمعش کنین
–برگرد بیمارستان
تهیونگ متعجب بهم نگاه کرد
–باهم برمیگردیم
–گفتم برگرد پیش بقیه تهیونگ!
–چرا؟
–یه کاری دارم،انجامش بدم،میام
–خودتو تو دردسر ننداز
نویسنده
لیان پشت دره اتاقش وایستاده بود و دوتا محافظ به طوره نامحسوس کشیک میدادن.
جانگشین کمی دورتر با تلفنش صحبت میکرد
چشم بست و نفسشو بیرون داد
–لیان؟
صدای جیسان باعث شد چشم باز کنه نگاهش کنه
–تو اینجا چیکار میکنی؟
بلند شد و رفت سمتش،همدیگه رو بغل کردن
–حالش..حالش چطوره؟
لیان آه کوتاهی کشید
–هنوز به هوش نیومده..منتظریم
جیسان از شیشه کوچیک روی در به داخل نگاه کرد..
کلی دستگاه ناآشنا بهش وصل بودن،صورت رنگ پریذش هیچ شباهتی به ا/ت همیشگی نداشت
با بغض رفت تو بغل لیان
یهویی صدای بوق یکی از دستگاه های داخل اتاق بلند شد
هردو با وحشت به داخل نگاه کردنو جانگشین گوشی رو از گوشش فاصله داد.
دوید سمت پرستارا و صداشون کرد
–چی..چیشد؟
پرستارا داخل شدنو با فریاد دکتر رو صدا میکردن
جیسان با شدت بیشتری زد زیره گریه
–چه اتفاقی افتاد؟ جانگشین؟
جانگشین سکوت کرده بود،ترسیده بود
قلب هر سه تاشون انگار وایستاده بود و نمیزد
لیان دستشو بند پیراهن جانگشین کرد
–لطفا..لطفا
صدای گریه های جیسان بند نمیومد و دکتر مشغول شوک الکتریکی دادن به تن نحیف اون دختر بود!
————————————————-
جونگ کوک
–اینقدر بزرگ شدی که آدمات پسره منو میکشن؟
لبخنده کجی زدم
–باید به پسرت یاد میدادی به چیزایی که مال منه دست نزنه
–منظورت دختره کیم هیانه؟
به عنوان یه پدر هیچ ردی از غم تو صورتش نبود!
–اون یوجینم به سمت خودش کشید و آخرش شد این! حالا نوبته توئه
با یادآوری اتفاقاتی که بینشون افتاده بود یقش رو تو مشتم گرفتم
با خنده و خونسرد نگام کرد
–نکنه عاشق شدی؟ قانون شکنی کردی..جئون جونگ کوک
درده خفیفی از قفسه سینم رد شد،یقه لباسش رو بیشتر بین مشتاش فشرد
–اسم عشق رو نیار
پوزخندی زد،این مرد هم درست مثل پسرش بود!
–من تو رو بزرگ کردم جونگکوک،اگه عشق نیست چطوری همهی قانونات رو زیره پا گذاشتی؟
چند لحظه بهش خیره موند
حق داشت..
جونگ کوکی که همه میشناختن هرگز برای یه نفر همه چیزش رو به خطر نمینداخت!
–اون فرق میکنه.
–همه چیز از همین جمله شروع میشه،حتی سقوط..!
دستشو از یقش جدا کرد
–بالاخره وقت رفتنه،بزرگت کردم،ازت راضیم درحالی که از یوجین راضی نبودم..تو همیشه بهترین بودی
و جلوی چشمای همه اسلحش رو روی سرش گذاشت و بنگ..تموم.
تهیونگ روبه محافظا گفت:جمعش کنین
–برگرد بیمارستان
تهیونگ متعجب بهم نگاه کرد
–باهم برمیگردیم
–گفتم برگرد پیش بقیه تهیونگ!
–چرا؟
–یه کاری دارم،انجامش بدم،میام
–خودتو تو دردسر ننداز
- ۶.۵k
- ۱۲ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط