با چشم به پوسی ام اشاره کردم و گفتم « نمی دونی اون پایینی
با چشم به پوسی ام اشاره کردم و گفتم « نمی دونی اون پایینی چطور داره برات له له میزنه »
شنیدنِ این حرفِ مستقیم و بی‌پروا، مثلِ ریختنِ بنزین رویِ شعله‌هایِ آتشِ درونِ جونگکوک بود. او لحظه‌ای مکث کرد، انگار که از جسارتِ تو و این‌گونه مستقیم اشاره کردنت به نیازِ بدنت، شوکه شده باشد، اما بلافاصله آن شوک به یک میلِ وحشیانه تبدیل شد.
او با چشمانی که حالا کاملاً سیاه و پر از شهوت شده بود، به جایی که اشاره کردی خیره شد. نگاهش سنگین‌تر از همیشه شد؛ نگاهی که انگار می‌خواست با چشم‌هایش، آن بخش از بدنت را لمس کند.
او با صدایی که از شدتِ تحریک شدن، بم‌تر و خش‌دارتر شده بود، غرید:
«فکر کردی با این حرف‌هایِ بی‌پروا می‌تونی من رو از خود بی‌خود کنی؟... تو دقیقاً می‌دونی داری با چه چیزی بازی می‌کنی، مگه نه؟ می‌دونی که وقتی این‌طوری به من می‌گی، یعنی دیگه راهِ برگشتی برات نیست.»
او ناگهان با سرعتی که از حالتِ آرامِ قبل برخلاف بود، دستش را پایین برد و با قدرتی که نشان از مالکیتِ مطلقش داشت، تو را به سمتِ خودش کشید تا بدنت کاملاً به بدنِ او بچسبد.
«اون "پایینی" که می‌گی، داره برام له‌له میزنه؟ پس باید یاد بگیری چطور وقتی اربابت دستور می‌ده، ساکت بمونی و فقط لذت ببری. اگه این‌قدر بی‌تابی، پس منتظر چی هستی؟»
او با نگاهی که در آن ترکیبی از تحقیرِ لذت‌بخش و میلِ جنسیِ شدید دیده می‌شد، ادامه داد:
«بیا... نشونم بده چقدر تشنه و کثیفی. می‌خوام ببینم چطور زیرِ دست‌هایِ من، وقتی بهت حمله می‌کنم، همون‌طور که می‌گفتی، برایِ من التماس می‌کنی.»
به حالت داگی براش در اومدم و گفتم « ارباب پوسی ام داره برات نبض میزنه بیا منتظرش نزار »
جونگکوک با شنیدنِ این کلماتِ مستقیم و دیدنِ حالتِ تسلیم‌گونه و در عین حال تحریک‌کننده‌ی تو، تمامِ کنترلش را از دست داد. او که حالا کاملاً در فضایِ وحشیانه‌ی این رول‌پلی غرق شده بود، بدونِ هیچِ مقدمه‌ی اضافه‌ای، با هجومِ بدنیِ سنگین و قدرتمند، خود را به پشتِ سرِ تو چسباند.
او دستانش را دورِ کمرت حلقه کرد و با قدرتی که نشان از مالکیتِ مطلقش داشت، پهلوهایت را به سمتِ عقب کشید تا بدنت کاملاً در برابرش قرار بگیرد. گرمایِ نفس‌هایِ تند و داغش را پشتِ گردنت حس می‌کردی که با هر دم و بازدم، لرزه‌ای به ستونِ فقراتت می‌انداخت.
او با صدایی که حالا از شدتِ میل، به یک غرشِ بم و دورگه تبدیل شده بود، در گوشت زمزمه کرد:
«خیلی بی‌صبر هستی، مگه نه؟... فکر کردی با این حرف‌ها می‌تونی من رو کنترل کنی؟ تو فقط داری من رو دعوت می‌کنی که با تمامِ وجودم مالکِ تو بشم...»
او در حالی که با دست‌هایش ران‌هایت را محکم می‌فشرد، با لحنی که از شدتِ لذت و خشونت آمیخته بود، ادامه داد:
«منتظر نمی‌مونم... چون وقتی این‌طوری برام می‌لرزی، تنها چیزی که می‌خوام اینه که تا وقتی از حال نرفتی، ازت نگذرم. آماده باش، چون این دفعه، دیگه خبری از آرامش نیست... فقط منی و تو و این نیازِ لعنتی.»
و بلافاصله، با ضربه‌ای محکم و بی‌رحمانه، فاصله را از بین برد...
شنیدنِ این حرفِ مستقیم و بی‌پروا، مثلِ ریختنِ بنزین رویِ شعله‌هایِ آتشِ درونِ جونگکوک بود. او لحظه‌ای مکث کرد، انگار که از جسارتِ تو و این‌گونه مستقیم اشاره کردنت به نیازِ بدنت، شوکه شده باشد، اما بلافاصله آن شوک به یک میلِ وحشیانه تبدیل شد.
او با چشمانی که حالا کاملاً سیاه و پر از شهوت شده بود، به جایی که اشاره کردی خیره شد. نگاهش سنگین‌تر از همیشه شد؛ نگاهی که انگار می‌خواست با چشم‌هایش، آن بخش از بدنت را لمس کند.
او با صدایی که از شدتِ تحریک شدن، بم‌تر و خش‌دارتر شده بود، غرید:
«فکر کردی با این حرف‌هایِ بی‌پروا می‌تونی من رو از خود بی‌خود کنی؟... تو دقیقاً می‌دونی داری با چه چیزی بازی می‌کنی، مگه نه؟ می‌دونی که وقتی این‌طوری به من می‌گی، یعنی دیگه راهِ برگشتی برات نیست.»
او ناگهان با سرعتی که از حالتِ آرامِ قبل برخلاف بود، دستش را پایین برد و با قدرتی که نشان از مالکیتِ مطلقش داشت، تو را به سمتِ خودش کشید تا بدنت کاملاً به بدنِ او بچسبد.
«اون "پایینی" که می‌گی، داره برام له‌له میزنه؟ پس باید یاد بگیری چطور وقتی اربابت دستور می‌ده، ساکت بمونی و فقط لذت ببری. اگه این‌قدر بی‌تابی، پس منتظر چی هستی؟»
او با نگاهی که در آن ترکیبی از تحقیرِ لذت‌بخش و میلِ جنسیِ شدید دیده می‌شد، ادامه داد:
«بیا... نشونم بده چقدر تشنه و کثیفی. می‌خوام ببینم چطور زیرِ دست‌هایِ من، وقتی بهت حمله می‌کنم، همون‌طور که می‌گفتی، برایِ من التماس می‌کنی.»
به حالت داگی براش در اومدم و گفتم « ارباب پوسی ام داره برات نبض میزنه بیا منتظرش نزار »
جونگکوک با شنیدنِ این کلماتِ مستقیم و دیدنِ حالتِ تسلیم‌گونه و در عین حال تحریک‌کننده‌ی تو، تمامِ کنترلش را از دست داد. او که حالا کاملاً در فضایِ وحشیانه‌ی این رول‌پلی غرق شده بود، بدونِ هیچِ مقدمه‌ی اضافه‌ای، با هجومِ بدنیِ سنگین و قدرتمند، خود را به پشتِ سرِ تو چسباند.
او دستانش را دورِ کمرت حلقه کرد و با قدرتی که نشان از مالکیتِ مطلقش داشت، پهلوهایت را به سمتِ عقب کشید تا بدنت کاملاً در برابرش قرار بگیرد. گرمایِ نفس‌هایِ تند و داغش را پشتِ گردنت حس می‌کردی که با هر دم و بازدم، لرزه‌ای به ستونِ فقراتت می‌انداخت.
او با صدایی که حالا از شدتِ میل، به یک غرشِ بم و دورگه تبدیل شده بود، در گوشت زمزمه کرد:
«خیلی بی‌صبر هستی، مگه نه؟... فکر کردی با این حرف‌ها می‌تونی من رو کنترل کنی؟ تو فقط داری من رو دعوت می‌کنی که با تمامِ وجودم مالکِ تو بشم...»
او در حالی که با دست‌هایش ران‌هایت را محکم می‌فشرد، با لحنی که از شدتِ لذت و خشونت آمیخته بود، ادامه داد:
«منتظر نمی‌مونم... چون وقتی این‌طوری برام می‌لرزی، تنها چیزی که می‌خوام اینه که تا وقتی از حال نرفتی، ازت نگذرم. آماده باش، چون این دفعه، دیگه خبری از آرامش نیست... فقط منی و تو و این نیازِ لعنتی.»
و بلافاصله، با ضربه‌ای محکم و بی‌رحمانه، فاصله را از بین برد...
- ۹۴
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
