The best experience of my life
(بهترین تجربه ی زندگیم)
ادامه ی پارت ۳
«خسته نباشی. فکر کنم وقت استراحته.» او فنجان قهوه را به سمت ا/ت گرفت. «برات یه قهوه گرفتم. امیدوارم تلخ نباشه.»
ا/ت با خوشحالی فنجان را گرفت. «وای، ممنونم! دقیقاً همونی بود که لازم داشتم.»
جونگکوک کنار میزش ایستاد و نگاهی به گزارشی که ا/ت نوشته بود انداخت. «به نظر میاد خوب پیش رفتی.»
«تقریباً تموم شده. فقط باید یه جمعبندی نهایی بنویسم.»
جونگکوک سرش را تکان داد. «عالیه. فردا صبح زود اول وقت میخوامش. حالا برو استراحت کن. لازم نیست زیاد بمونی.»
ا/ت با لبخند به فنجان قهوهاش نگاه کرد. «باشه. ممنونم از کمکتون… ببخشید، از کمکت، جونگکوک.»
جونگکوک برای لحظهای به او خیره شد، انگار داشت از شنیدن نامش توسط او لذت میبرد. «خواهش میکنم. شب خوبی داشته باشی.»
وقتی جونگکوک رفت، ا/ت احساس کرد که اولین روز کاریاش، آنقدرها هم که فکر میکرد سخت نبود. شاید دلیلش، کمکهای نامحسوس و نگاههای مهربان جونگکوک بود. او با احتیاط قهوه را نوشید و دوباره به لپتاپش خیره شد، اما این بار با انرژی بیشتر و لبخندی که گوشهی لبش نشسته بود.
ادامه دارد...
ادامه ی پارت ۳
«خسته نباشی. فکر کنم وقت استراحته.» او فنجان قهوه را به سمت ا/ت گرفت. «برات یه قهوه گرفتم. امیدوارم تلخ نباشه.»
ا/ت با خوشحالی فنجان را گرفت. «وای، ممنونم! دقیقاً همونی بود که لازم داشتم.»
جونگکوک کنار میزش ایستاد و نگاهی به گزارشی که ا/ت نوشته بود انداخت. «به نظر میاد خوب پیش رفتی.»
«تقریباً تموم شده. فقط باید یه جمعبندی نهایی بنویسم.»
جونگکوک سرش را تکان داد. «عالیه. فردا صبح زود اول وقت میخوامش. حالا برو استراحت کن. لازم نیست زیاد بمونی.»
ا/ت با لبخند به فنجان قهوهاش نگاه کرد. «باشه. ممنونم از کمکتون… ببخشید، از کمکت، جونگکوک.»
جونگکوک برای لحظهای به او خیره شد، انگار داشت از شنیدن نامش توسط او لذت میبرد. «خواهش میکنم. شب خوبی داشته باشی.»
وقتی جونگکوک رفت، ا/ت احساس کرد که اولین روز کاریاش، آنقدرها هم که فکر میکرد سخت نبود. شاید دلیلش، کمکهای نامحسوس و نگاههای مهربان جونگکوک بود. او با احتیاط قهوه را نوشید و دوباره به لپتاپش خیره شد، اما این بار با انرژی بیشتر و لبخندی که گوشهی لبش نشسته بود.
ادامه دارد...
- ۱.۵k
- ۰۲ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط