اصلا تو ریش هایت را از ته بزن،من هم موهایم را کوتاه کوتاه

اصلا تو ریش هایت را از ته بزن،من هم موهایم را کوتاه کوتاه میکنم.
هرچه پیراهن چهارخانه داری را دور بینداز، من هم تمام روسری های رنگارنگم را دور میندازم.
هرچه ساعت های دسته چرمی که کنار اینه ی اتاقت قرار دارد را بنداز داخل جعبه ای و هیچوقت دیگر سراغش نرو، من هم تمام ناخن هایم را از ته میگیرم و تک تک لاک هایم را میشکنم.
عطر های تلخت را نثار این هوای الوده کن، من هم تمام رژ های قرمزم را میشکنم.
دیگر سیگارهایت را کنار بگذار ، من هم دیگر شعر نمینویسم.
حالا سراغ کارهای مشترکمان هم دیگر نباید برویم.
دیگر سهراب نخوانیم.
ساعت های رند را نبینیم.
هروقت ماه را دیدیم آرزو نکنیم.
دیگر نمیتوانیم با نفس ساعت ها پشت تلفن صحبت کنیم.
دیگر نباید آهنگ همیشگیمان را هم گوش کنیم.
بیا ادم جدیدی از خودمان بسازیم،
بلکه اینبار شاید همدیگر را فراموش کردیم،
کاش هیچوقت از هم ساخته نمیشدیم که برای فراموشی دست به خودمان بزنیم..!!!