پارت هشتم
جیا: آها، یادم رفت بگم! غذا سفارش دادم، برم بگیرم.
کوک: آت، آروم! موهاشو ول کن، خواهش می‌کنم! غذا اومده!
آت: باشه، موهای هانا رو واکردم از دستم.
جیا: وااای، چه بویی داره! بیاید، بسه دیگه دعوا. بشینید، من میز رو بچینم.
ته: باشه، بشینید.
ویو آت
نشسته بودم و داشتم غذا می‌خوردم که هانا شروع کرد به زر زدن.
هانا: همتون می‌دونید من پامو دراز نکردم!
جیا: هانا، بسه دیگه.
کوک: آت، لیام زنگ زد. گفت میخوام بیام خونتون.
آت: بگو بیاد.
کوک: اوکی.
چند ساعت بعد...
صدای زنگ در بلند شد.
آت: باز می‌کنم.
ویو آت
در رو باز کردم و دیدم لیام با شیرینی و یک دسته‌گل جلوی در ایستاده. گل رو به من داد و شیرینی رو به جیا داد.
ولی نمی‌دونم چرا ته یه‌جوری شده بود...
ویو ته
نمی‌دونم چرا وقتی دیدم لیام گل رو به آت داد، عصبانی شدم.
لیام: سلام دوستان خوشگله، سلام!
هانا: با من بودی؟
لیام: نه، با آت بودم. خوبی؟
آت: سلام، ممنونم. تو خوبی؟
لیام: آره.
کوک، جیمین، جیا و ته: سلام، خوبی؟
لیام: اومدم هم بابت دیشب تبریک بگم، هم یه سری چیزا بگم.
لیام: آت، مامان بابات زنگ زدن. چرا گوشیتو جواب ندادی؟
آت: نفهمیدم. بهشون زنگ می‌زنم. بیا بشین.
لیام: اوکی.
آت: چیزی می‌خوای برات بیارم؟
لیام: نه عزیزم، بیا بشین.
کوک: لیام، رابطه‌ای با آت داری؟ آخه مامان باباش تو رو می‌شناسند.
لیام: نه، دوستای صمیمی هستیم. تو پیست، مامان باباش منو دیدن و شمارمو آت بهشون داده.
کوک: اوکی.
ویو
چند ساعت بعد، لیام رفت و ما هم رفتیم خوابیدیم.
........................................
ویو یک روز بعد
آت: امروز روز آخره، داریم میریم.
آت: خداحافظ همگی.
کوک، ته و جیمین: خداحافظ. فردا دوباره تو مدرسه همو می‌بینیم.
آت: آره.
ویو آت
رفتم خونه، دوش گرفتم، غذا خوردم و آماده شدم برم سرکار که مامان و بابام زنگ زدن.
بابا: مامان، سلام خوشگلم! خوبی؟ دلم برات تنگ شده.
آت: سلام. منم ممنونم. شما خوبید؟
مامان: آره عزیزم.
بابا: آت، خوبی؟ چه خبر؟
آت: هیچ. داشتم می‌رفتم سرکار.
بابا: آت، صد بار گفتم نرو! هرچقدر پول می‌خوای بگو، بدم بهت.
آت: بابا ممنونم، ولی خودم میخوام پول دربیارم تا مدرسه‌ام تموم بشه.
بابا: خوددانی
مامان: خوشگلم، برو. مراقب خودت باش.
آت: همچین خداحافظ.
مامان و بابا: خداحافظ.
آت: مامان و بابام قطع کردن. رفتم و رسیدم سرکار.
آت: (سرد) سلام رئیس، خوبید؟
رئیس: سلام، ممنونم. تو خوبی؟
آت: (سرد) ممنونم.
ویو آت
چند ساعت بعد، جیا اومد پیشم.
جیا: سلام آت، خوبی؟
آت: سلام، ممنونم. تو خوبی؟
جیا: آره. آت، یه سوخاری درست کن بده.
آت: حتماً.
جیا: 🤣🤣
آت: بیا.
جیا: ممنونم. تو نمی‌خوری؟
آت: نه، دلم نمی‌خواد.
جیا: باشه.
ویو آت
چند ساعت گذشت. رفتم خونه، غذا خوردم و خوابیدم.
ویو ته
کلی دنبال اطلاعات آت گشتم.
فهمیدم پدرش توی یه شرکت خیلی معروف کار می‌کنه.
اطلاعات آت رو پاک کرده بودم، اما هنوز یه سؤال ذهنم رو درگیر کرده بود:
چرا وقتی وضعیت مالی خانواده‌اش خوبه، آت می‌ره سرکار؟
بالاخره، بعد از ساعت‌ها فکر کردن، خوابم برد.
کوک: آت، آروم! موهاشو ول کن، خواهش می‌کنم! غذا اومده!
آت: باشه، موهای هانا رو واکردم از دستم.
جیا: وااای، چه بویی داره! بیاید، بسه دیگه دعوا. بشینید، من میز رو بچینم.
ته: باشه، بشینید.
ویو آت
نشسته بودم و داشتم غذا می‌خوردم که هانا شروع کرد به زر زدن.
هانا: همتون می‌دونید من پامو دراز نکردم!
جیا: هانا، بسه دیگه.
کوک: آت، لیام زنگ زد. گفت میخوام بیام خونتون.
آت: بگو بیاد.
کوک: اوکی.
چند ساعت بعد...
صدای زنگ در بلند شد.
آت: باز می‌کنم.
ویو آت
در رو باز کردم و دیدم لیام با شیرینی و یک دسته‌گل جلوی در ایستاده. گل رو به من داد و شیرینی رو به جیا داد.
ولی نمی‌دونم چرا ته یه‌جوری شده بود...
ویو ته
نمی‌دونم چرا وقتی دیدم لیام گل رو به آت داد، عصبانی شدم.
لیام: سلام دوستان خوشگله، سلام!
هانا: با من بودی؟
لیام: نه، با آت بودم. خوبی؟
آت: سلام، ممنونم. تو خوبی؟
لیام: آره.
کوک، جیمین، جیا و ته: سلام، خوبی؟
لیام: اومدم هم بابت دیشب تبریک بگم، هم یه سری چیزا بگم.
لیام: آت، مامان بابات زنگ زدن. چرا گوشیتو جواب ندادی؟
آت: نفهمیدم. بهشون زنگ می‌زنم. بیا بشین.
لیام: اوکی.
آت: چیزی می‌خوای برات بیارم؟
لیام: نه عزیزم، بیا بشین.
کوک: لیام، رابطه‌ای با آت داری؟ آخه مامان باباش تو رو می‌شناسند.
لیام: نه، دوستای صمیمی هستیم. تو پیست، مامان باباش منو دیدن و شمارمو آت بهشون داده.
کوک: اوکی.
ویو
چند ساعت بعد، لیام رفت و ما هم رفتیم خوابیدیم.
........................................
ویو یک روز بعد
آت: امروز روز آخره، داریم میریم.
آت: خداحافظ همگی.
کوک، ته و جیمین: خداحافظ. فردا دوباره تو مدرسه همو می‌بینیم.
آت: آره.
ویو آت
رفتم خونه، دوش گرفتم، غذا خوردم و آماده شدم برم سرکار که مامان و بابام زنگ زدن.
بابا: مامان، سلام خوشگلم! خوبی؟ دلم برات تنگ شده.
آت: سلام. منم ممنونم. شما خوبید؟
مامان: آره عزیزم.
بابا: آت، خوبی؟ چه خبر؟
آت: هیچ. داشتم می‌رفتم سرکار.
بابا: آت، صد بار گفتم نرو! هرچقدر پول می‌خوای بگو، بدم بهت.
آت: بابا ممنونم، ولی خودم میخوام پول دربیارم تا مدرسه‌ام تموم بشه.
بابا: خوددانی
مامان: خوشگلم، برو. مراقب خودت باش.
آت: همچین خداحافظ.
مامان و بابا: خداحافظ.
آت: مامان و بابام قطع کردن. رفتم و رسیدم سرکار.
آت: (سرد) سلام رئیس، خوبید؟
رئیس: سلام، ممنونم. تو خوبی؟
آت: (سرد) ممنونم.
ویو آت
چند ساعت بعد، جیا اومد پیشم.
جیا: سلام آت، خوبی؟
آت: سلام، ممنونم. تو خوبی؟
جیا: آره. آت، یه سوخاری درست کن بده.
آت: حتماً.
جیا: 🤣🤣
آت: بیا.
جیا: ممنونم. تو نمی‌خوری؟
آت: نه، دلم نمی‌خواد.
جیا: باشه.
ویو آت
چند ساعت گذشت. رفتم خونه، غذا خوردم و خوابیدم.
ویو ته
کلی دنبال اطلاعات آت گشتم.
فهمیدم پدرش توی یه شرکت خیلی معروف کار می‌کنه.
اطلاعات آت رو پاک کرده بودم، اما هنوز یه سؤال ذهنم رو درگیر کرده بود:
چرا وقتی وضعیت مالی خانواده‌اش خوبه، آت می‌ره سرکار؟
بالاخره، بعد از ساعت‌ها فکر کردن، خوابم برد.
- ۶۹.۵k
- ۲۶ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
