بنویسید بعد مرگم روی سنگ * با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ

بنویسید بعد مرگم روی سنگ * با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ


اینکه اینجا خفته در این گور سرد * بودنش را هیچ کس باور نکرد


.


.


.


.


.


.


برسنگ قبرم بنویسید خسته بود اهل زمین نبود نمازش شکسته بود


بر سنگ قبر من بنویسید شیشه بود تنها از این نظر که سراپا شکسته بود


بر سنگ قبر من بنویسید پاک بود چشمان او که دائماً از اشک شسته بود


بر سنگ قبر من بنویسید این درخت عمری برای هر تبر و تیشه دسته بود


بر سنگ قبر من بنویسید کل عمر پشت دری که باز نمی شد نشسته بود


.


.


.


.


.


.


وصیت نامه ی عشق


مرا در روزی بارانی دفن کنید تا آتش قلبم خاموش گردد و در


طابوتی بگذارید از چوب تا بدانند عشق من مانند چوب خاکستر شد


دستهایم را بر روی سینه ام قرار بدهید تا بدانند همیشه دوست


داشتم کسی را در آغوش بگیرم چشمهایم را باز بگذارید تا بدانند


همیشه چشم انتظار بودم صورتم را رو به غروب آفتاب بگذارید تا


بدانند عشق من غروب کرده و زندگی ام تمام شد . مرا در آفتاب


بگذارید تا بدانند عشق من شعله ور شد