سلام آقایِ رُفته گر

سلام آقایِ رُفته گر
خوبی؟ یا توام مثِ منی پره درد پره اشک
آقایِ رُفته گر راستش
یکی اومد تو دلم قدم زد یه مدت هم تو دلم نشست یعنی راستش به دلم نشست
کوچه ی دلم خیلی تاریک بود اومد روشنش کرد
با دلداریاش با حرفاش با شوخیاش با بودنش
آقای رُفته گر
من خیلی باهاش خوب تا کردم
اونم باهام خیلی خوب بود
نمیدونم چرا بد شد چرا همه چیزو خراب کرد
میدونی
قربون صدقه هام همش برعکس شد
آقای رُفته گر
همه میگن دوری و دوستی ولی فاصله فاصله میاره اون اینو نمیدونه
نمیدونه آدما دلشون میشکنه آدما سرد میشن وقتی پر از درد میشن
نمیدونه یه مرد نمیتونه خیلی چیزارو بگه
نمیدونه دوسش دارم
فک میکنه منم مثل. . .
بگذریم
آقایِ رُفته گر جایِ قدماش رو دلم سنگینی میکنه
خودش که نمیاد
تو چقدر میگیری جایِ قدماشو پاک کنی
آقایِ رُفته گر
تو میگی چیکار کنم
قربونِ اشکات پیرِ مرد نمیخواستم ناراحت شی
باشه میزارم جایِ قدم هاش بمونه ولی قلبمو اهداء میکنم
اینجوری هم ثواب داره هم
میمیرم. . .