دوپارتی
اشک های جین، برخلاف همیشه که سعی در پنهان کردنشان داشت، بی وقفه جاری شدند.
"من به تو نیاز دارم تا بتونم روی صحنه بخندم. تو الهام بخش هر ترانه ای بودی که نوشتم. تو دلیل این بودی که وقتی همه چیز سخت میشد، بگم: من دنیا رو به دست میارم و برای تو میارمش."
او دوباره دست ا/ت را در دست گرفت. "حالا، من دنیا رو نمی خوام. من......من فقط تو رو می خوام. بقیه رو ول کن."
ا/ت از شدت این اعتراف، تمام وجودش لرزید. او می دونست که اگر جین تورش را کنسل کند، حرفه ی او نابود خواهد شد.
"جین..." ا/ت با گریه گفت. "اگر این کار رو بکنی، بعد از من چی می شه؟ تو می مونی و منبع شادیت رو از دست دادی و حرفه ات رو هم به خاطر من نابود کردی. من نمی خوام بار سنگین تو باشم."
جین خم شد و پیشانی اش را به شیشه ی سرد پنجره چسباند. "ا/ت، تو بار نیستی. تو دلیل بودی. حالا اگر دلیل از بین بره، خود من هم از بین میرم. اما تا اون روز..."
او با چشمانی اشک آلود، اما با لبخندی مهربان و شکست ناپذیر نگاه کرد.
"... تا اون روز، بقیه عمرم رو، درست اینجا، پیش تو می مونم. می رقصم، آواز می خونم و هر روز، دوباره بهت پیشنهاد ازدواج میدم."
ا/ت دیگر نمی تونست تحمل کنه. او سرش را روی دست هایش گذاشت و شروع به گریه کرد. این دردناک ترین حقیقت بود: مردی که برای میلیون ها نفر شادی می آفرید، حالا تصمیم گرفته بود تمام وجود خود را فدای تنها یک نفر کند، در حالی که میدانست آن نفر به زودی ناپدید خواهد شد.
صدای هق هق ا/ت در اتاق کوچک طنین انداز شد، و جین با دستکش های پلاستیکی اش، به نرمی موهای او را نوازش می کرد. هر ثانیه که می گذشت، یک ثانیه از بهشت و یک ثانیه از یک فداکاری بزرگی بود که تا ابد قلب هر دوی آنها را می فشرد.
و این واقعی ترین پایان بود پایانی که هر لحظه به زندگیه شاد ا/ت و جین نزدیک تر میشد.............
"من به تو نیاز دارم تا بتونم روی صحنه بخندم. تو الهام بخش هر ترانه ای بودی که نوشتم. تو دلیل این بودی که وقتی همه چیز سخت میشد، بگم: من دنیا رو به دست میارم و برای تو میارمش."
او دوباره دست ا/ت را در دست گرفت. "حالا، من دنیا رو نمی خوام. من......من فقط تو رو می خوام. بقیه رو ول کن."
ا/ت از شدت این اعتراف، تمام وجودش لرزید. او می دونست که اگر جین تورش را کنسل کند، حرفه ی او نابود خواهد شد.
"جین..." ا/ت با گریه گفت. "اگر این کار رو بکنی، بعد از من چی می شه؟ تو می مونی و منبع شادیت رو از دست دادی و حرفه ات رو هم به خاطر من نابود کردی. من نمی خوام بار سنگین تو باشم."
جین خم شد و پیشانی اش را به شیشه ی سرد پنجره چسباند. "ا/ت، تو بار نیستی. تو دلیل بودی. حالا اگر دلیل از بین بره، خود من هم از بین میرم. اما تا اون روز..."
او با چشمانی اشک آلود، اما با لبخندی مهربان و شکست ناپذیر نگاه کرد.
"... تا اون روز، بقیه عمرم رو، درست اینجا، پیش تو می مونم. می رقصم، آواز می خونم و هر روز، دوباره بهت پیشنهاد ازدواج میدم."
ا/ت دیگر نمی تونست تحمل کنه. او سرش را روی دست هایش گذاشت و شروع به گریه کرد. این دردناک ترین حقیقت بود: مردی که برای میلیون ها نفر شادی می آفرید، حالا تصمیم گرفته بود تمام وجود خود را فدای تنها یک نفر کند، در حالی که میدانست آن نفر به زودی ناپدید خواهد شد.
صدای هق هق ا/ت در اتاق کوچک طنین انداز شد، و جین با دستکش های پلاستیکی اش، به نرمی موهای او را نوازش می کرد. هر ثانیه که می گذشت، یک ثانیه از بهشت و یک ثانیه از یک فداکاری بزرگی بود که تا ابد قلب هر دوی آنها را می فشرد.
و این واقعی ترین پایان بود پایانی که هر لحظه به زندگیه شاد ا/ت و جین نزدیک تر میشد.............
- ۳۶.۳k
- ۱۴ مهر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط