my favorite feeling [part two]

ورود اعضا با صدای جیغ فن ها همراه شد، و آهنگ اوپنینگ پخش شد. چشمت فقط دنبال دیدن یه نفر بود؛ و ثانیه ای طول نکشید که بلاخره تونستی ببینش. هر چند که اون پسر از وجود تو توی کنسرتشون بی خبر بود اما این چیزی از اشتیاقت کم نمیکرد.
دوست پسرت روی استیج رسما میدرخشید. صداش، دنسش و جذابیتی که داشت باعث شده بود هر لحظه که روی بیگ اسکرین نمایش داده میشه کل سالن به لرزه بیوفته. در اون لحظه حس مالکیت زیادی داشتی، دوست داشتی بلند داد بزنی و بگی"اون پسر مال منه، عشق منه و تمام وجودمه" دلت میخواست همه افراد توی سالن بدونن که هیونجین به تو تعلق داره, همینطور که اون مالک توعه.
چند باری با دوست پسرت چشم تو چشم شدی، اما انگار توی اون ازدحام جمعیت نمیتونست تورو تشخیص بده؛ البته که اینطور نبود...
.
.
.
تقریبا دیگه آخراش بود؛ از اینکه ذره ای توجه خالصش رو نتونستی به سمت خودت جلب کنی کمی ناراحت بودی، اما به هر حال هدف تو فقط دیدن اون پسر بود و تنها میخواستی توی شهری که اون نفس میکشه نفس بکشی.
نور سالن به حالت عادی خودش برگشت، طرفدارا کم کم از سالن خارج میشدن و تو هم بیشتر از اون نمیتونستی اونجا بمونی.
قدم هاتو به سمت در خروجی برداشتی اما صدای کلفتی بعد از مدتی باعث توقفت شد.
- خانوم هوانگ؟
به سمت صدا برگشتی؛ بی شک صاحب اون صدا بیشتر از دو متر قد داشت...
×بله؟
- هیونجین ازم خواستن که به پشت صحنه ببرمتون.
با شنیدن اون اسم آشنا لبخندی روی لبت نشست، البته که هیکل بزرگ اون مرد ترس زیادی توی دلت بوجود می‌آورد و ترغیبت می‌کرد که به راه خودت ادامه بدی. اما... اگه اون مرد واقعا فرستاده ای از سمت هیونجین بود چی؟
سری تکون دادی و مسیرت رو عوض کردی. پشت اون مرد بزرگ هیکل قدم هاتو برمیداشتی؛ شوقی که داشتی قابل توصیف نبود، فقط میخواستی هرچه زودتر عطر دوباره اون پسر رو در نزدیکی خودت حس کنی.
به راهنمایی اون مرد، به راهرو خالی با دیوار های سفید رنگی رسیدی.
- لطفا همینجا منتظر بمونین
× ممنونم
دور خودت چرخیدی و اطراف رو نگاهی کردی، هیچکس به جز تو توی اون راهرو نبود...
ناگهان دستی کمرت رو گرفت و به سمت خودش کشید؛ و انقدر حرکتش رو سریع انجام داد که نفهمیدی چطور لب هات در مماس لب هاش قرار گرفت و کِی فرصت بوسیدنشون رو پیدا کرد.

#استری_کیدز #سناریو #فیکشن #لینو #مینهو #هان #هیونجین #چانگبین #جونگین #فلیکس #بنگچان #سونگمین