Silent song
( بازنویسی شده)
نزدیک پدربزرگم شدم
دازای: پدربزرگ یه
اتفاقی افتا…
که برامون قهوه آوردن
خدمتکار: ببخشید چویا سان کجان؟ بهمو
ن گفتن چندتا شراب براشون ببریم
دازای: چی؟ نه نبرید
همه بهم نگاه کردن خیلی احساس بدی بود
دازای: منظور
م اینه که الان خوابه نرید بیدار میشه
همه قانع شدن جز پدربزرگ من و پدربزرگ چویا
کبودی ها و زخم هاش مشخص
دختر خاله۱ چویا: چویا؟ چیشده؟
چویا: «یهو دیدم چویا با یه تیشرت بلند و گشاد سفید و یه شرتک طوسی اومد
موهاش باز بود
و
گرممه ، گرما اذیتم میکنه»
دازای: چ…چرا؟ گرما زده شدی؟ بریم دکتر؟
چویا:« نه خوبم »
چویا نشست چون پدربزرگ هامون میخواستن باهامون حرف بزنن اومد پیشم
دازای: هوا داره سرد میشه اینطوری بیرون نرو
سرش رو به نشونه ی تائید تکون داد
وقتی به پدر بزرگا نگاه کردم، دوباره اونجوری نگام میکنن
پدربزرگ اوسامو:
شما دوتا چرا انقدر بهم نزدیکید؟ مگه طلاق نگرفتید؟
چویا سرش پایین بود که خدمتکار بهش قهوه تعارف کرد
دازای: چویا قهوه نمیخوره
خدمتکار رفت و چویا با تعجب نگاهم کرد
دازای: اونجوری نگام نکن، فهمیدم
چویا با ترس نگام کرد که خدمتکار اومد
خدمتکار: چویا سان اون شراب هایی که خواستید اومدن
میخواست بره که دستش رو گرفتم و دوباره نشست
دازای: اگر یه بلایی سر بچم بیاد میکشمت ، پس همین جا بشین شراب حق نداری بخوری
امو: ولی پسرم شما دوباره ازدواج نمیچویا:« نه مال من نیست برای دوستمه »
دازای: دوستت الان میاد بگیره؟
چویا:« نه باید بهش پیام بدم»
دازای: برو الان منم میام
چویا رفت ،وقتی میخواستم برم دوباره پدربزرگا بهم نگاه کردن
دازای: چیه؟
پدربزرگ ناکاهارا: دازای ما کر نیستیم
پدربزرگ او
سکنید
دازای: منم اینو نمیخوام
بعد رفتم ، دیدم داشت شراب ها رو بو میکرد
دازای: میخوای ببینی سم داره یا نه
برگشت بهم نگاه کرد و یه لبخند زد ، به رفیقش پیام داده بود و منتظر اون بودیم که بیاد
یهو چویا بلند شد
دازای: دفعه ی آخرت باشه اینجوری بلند میشی
رفت سمت کابینت و نوتلا برداشت با دوتا قاشق آورد ، یکی رو سمت من گرفت
دازای: من نمیخورم
شونه ای بالا انداخت و با عشق داشت میخورد ، نصف بیشتر شیشه رو خورد هنوز میخواست ادامه بده
دازای: بسه
ازش گرفتم و درش رو بستم که اومد پیشن نشست و بازم میخواست
دازای: نه دیگه ،حق نداری انقدر شکلات بخوری
قاشق رو با عصبانی انداخت رو میز ، از شدت با مزه بودنش نیشخند زدم
بلند شد و رفت سمت کابینت و آبنبات و
شکلات برداشت میخواست در بره که گرفتمش و نزدیک خودم کردمش ، دستم دور کمرش حلقه شده بود
دوباره محوش شدم
اونا رو از دستش گرفتم
دازای: ب…بسه دیگه
ادامه دارد…
نزدیک پدربزرگم شدم
دازای: پدربزرگ یه
اتفاقی افتا…
که برامون قهوه آوردن
خدمتکار: ببخشید چویا سان کجان؟ بهمو
ن گفتن چندتا شراب براشون ببریم
دازای: چی؟ نه نبرید
همه بهم نگاه کردن خیلی احساس بدی بود
دازای: منظور
م اینه که الان خوابه نرید بیدار میشه
همه قانع شدن جز پدربزرگ من و پدربزرگ چویا
کبودی ها و زخم هاش مشخص
دختر خاله۱ چویا: چویا؟ چیشده؟
چویا: «یهو دیدم چویا با یه تیشرت بلند و گشاد سفید و یه شرتک طوسی اومد
موهاش باز بود
و
گرممه ، گرما اذیتم میکنه»
دازای: چ…چرا؟ گرما زده شدی؟ بریم دکتر؟
چویا:« نه خوبم »
چویا نشست چون پدربزرگ هامون میخواستن باهامون حرف بزنن اومد پیشم
دازای: هوا داره سرد میشه اینطوری بیرون نرو
سرش رو به نشونه ی تائید تکون داد
وقتی به پدر بزرگا نگاه کردم، دوباره اونجوری نگام میکنن
پدربزرگ اوسامو:
شما دوتا چرا انقدر بهم نزدیکید؟ مگه طلاق نگرفتید؟
چویا سرش پایین بود که خدمتکار بهش قهوه تعارف کرد
دازای: چویا قهوه نمیخوره
خدمتکار رفت و چویا با تعجب نگاهم کرد
دازای: اونجوری نگام نکن، فهمیدم
چویا با ترس نگام کرد که خدمتکار اومد
خدمتکار: چویا سان اون شراب هایی که خواستید اومدن
میخواست بره که دستش رو گرفتم و دوباره نشست
دازای: اگر یه بلایی سر بچم بیاد میکشمت ، پس همین جا بشین شراب حق نداری بخوری
امو: ولی پسرم شما دوباره ازدواج نمیچویا:« نه مال من نیست برای دوستمه »
دازای: دوستت الان میاد بگیره؟
چویا:« نه باید بهش پیام بدم»
دازای: برو الان منم میام
چویا رفت ،وقتی میخواستم برم دوباره پدربزرگا بهم نگاه کردن
دازای: چیه؟
پدربزرگ ناکاهارا: دازای ما کر نیستیم
پدربزرگ او
سکنید
دازای: منم اینو نمیخوام
بعد رفتم ، دیدم داشت شراب ها رو بو میکرد
دازای: میخوای ببینی سم داره یا نه
برگشت بهم نگاه کرد و یه لبخند زد ، به رفیقش پیام داده بود و منتظر اون بودیم که بیاد
یهو چویا بلند شد
دازای: دفعه ی آخرت باشه اینجوری بلند میشی
رفت سمت کابینت و نوتلا برداشت با دوتا قاشق آورد ، یکی رو سمت من گرفت
دازای: من نمیخورم
شونه ای بالا انداخت و با عشق داشت میخورد ، نصف بیشتر شیشه رو خورد هنوز میخواست ادامه بده
دازای: بسه
ازش گرفتم و درش رو بستم که اومد پیشن نشست و بازم میخواست
دازای: نه دیگه ،حق نداری انقدر شکلات بخوری
قاشق رو با عصبانی انداخت رو میز ، از شدت با مزه بودنش نیشخند زدم
بلند شد و رفت سمت کابینت و آبنبات و
شکلات برداشت میخواست در بره که گرفتمش و نزدیک خودم کردمش ، دستم دور کمرش حلقه شده بود
دوباره محوش شدم
اونا رو از دستش گرفتم
دازای: ب…بسه دیگه
ادامه دارد…
- ۲۱.۶k
- ۲۰ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط