سوکوکو (پارت ۹)
«دوستیه فراموش شده»
{ویو: ۱۰-ژانویه-۲۰۱۹}
{ساعت: ۷:۵}
دازای:
چویا درد زیادی داشت. واسه همین بهش مسکن دادم.
بعد گذر تقریبا ده دیقه آروم شد و خوابید.
از اتاق خیلی آروم اومدم بیرون.
دازای: چه صبح دل انگیزی برای دوباره جمع شدن خانواده دوره هم...
چویا:
بعد خوردن قرصم واقن یکم دردام ساکت شدن..یکم میخواستم استراحت کنم..پس چشمامو بستم..
ولی بعدش صدای بازو بسته شدن در اومد.
چشمامو باز کردم و دیدم دازای رفته بیرون.
چویا: خ.ب...ش.ای.ید...رفت.ته...آب..بخور.ه
تو همین فکرا بودم که با صدای دازای به خودم اومدم..
دوباره نه...میخواد خودکشی کنهه نهه
چویا بدونه اینکه به درداش فک کنه سریع از تخت میاد پایین ولی نتونست روی پاهاش وایسه و چهار زانو میوفته زمین.
چویا: د.دازایییی
دازای از بیرون اتاق صدای چویا میشنوه و درو باز میکنه و چویا رو تو اون وضعیت میبینه.
دازای:
چویا چهار زانو جلوی در اتاق افتاده بود.
دست راستش *که توی تصادف آسیب دیده بود* روی زمین بود.
دست چپش هم روی قفسه ی سینش بود و اون قسمت از لباسش رو مچاله کرده بود تو دستش.
کنارش نشستم.
با نگرانی پرسیدم
دازای: چویا حالت خوبه؟
چویا: ن.نه
انگار گرمش بود و تند تند نفس میکشید.
کمکش کردم بلند شه و روی تخت بشینه.
دازای: ببینم گرمته؟
چویا:....
با حرف نزدنش نگرانیم بیشتر شد و سریع رفتم پنجره رو باز کردم.
ولی چویا بدتر لرزش گرفت.
پنجره رو بستم و رفتم کنار چویا روی تخت نشستم.
هنو دستش روی سینش بود و دست راستش رو به تخت تکیه داده بود.
منم دستشو از روی سینش پس زدم و دستمو گذاشتم روی قلبش.
تپش قلب داشت.
دازای: وایییی آخه تو چته؟ ببین من اینجام. حالم خوبه؛
چویا:.....
دازای: پوفف منو نگاه کن من اینجام به خواطر تو.
چویا:......
دازای:ببینم...نکنه تب داری؟
دستمو گذاشتم رو پیشونیش.
تب شدیدی داشت.
چویا رو خوابوندم و رفتم پارچه نم دار بیارم.
تو آشپزخونه بودم و پارچه رو آماده کردم
ولی وقتی داشتم برمیگشتم زنگ خونه رو زدن
پستچی بود برام نامه اورده بود.
نامه؟ برای من؟ از طرف کی؟ منکه کسیو ندارم.
ولش کن بعدن میخونمش الان چویا مهم تره.
پارچه رو برداشتم و رفتم سمت اتاق.
درو باز کردم
و چویا رو دیدم که مثل ی گربه جمع شده بود تو خودش
پارچه رو گذاشتم رو سرش
صورتش به خواطر گرما قرمز شده بود
یهو چشماشو باز کرد و با گریه گفت:
هق..چ.چرا...منننن
۶۰ تایی شدنموننن مبارررککک🥳🥳🥳
اگه نظری، پیشنهادی، انتقادی چیزی داشتید تو کامنتا منتظرم
{ویو: ۱۰-ژانویه-۲۰۱۹}
{ساعت: ۷:۵}
دازای:
چویا درد زیادی داشت. واسه همین بهش مسکن دادم.
بعد گذر تقریبا ده دیقه آروم شد و خوابید.
از اتاق خیلی آروم اومدم بیرون.
دازای: چه صبح دل انگیزی برای دوباره جمع شدن خانواده دوره هم...
چویا:
بعد خوردن قرصم واقن یکم دردام ساکت شدن..یکم میخواستم استراحت کنم..پس چشمامو بستم..
ولی بعدش صدای بازو بسته شدن در اومد.
چشمامو باز کردم و دیدم دازای رفته بیرون.
چویا: خ.ب...ش.ای.ید...رفت.ته...آب..بخور.ه
تو همین فکرا بودم که با صدای دازای به خودم اومدم..
دوباره نه...میخواد خودکشی کنهه نهه
چویا بدونه اینکه به درداش فک کنه سریع از تخت میاد پایین ولی نتونست روی پاهاش وایسه و چهار زانو میوفته زمین.
چویا: د.دازایییی
دازای از بیرون اتاق صدای چویا میشنوه و درو باز میکنه و چویا رو تو اون وضعیت میبینه.
دازای:
چویا چهار زانو جلوی در اتاق افتاده بود.
دست راستش *که توی تصادف آسیب دیده بود* روی زمین بود.
دست چپش هم روی قفسه ی سینش بود و اون قسمت از لباسش رو مچاله کرده بود تو دستش.
کنارش نشستم.
با نگرانی پرسیدم
دازای: چویا حالت خوبه؟
چویا: ن.نه
انگار گرمش بود و تند تند نفس میکشید.
کمکش کردم بلند شه و روی تخت بشینه.
دازای: ببینم گرمته؟
چویا:....
با حرف نزدنش نگرانیم بیشتر شد و سریع رفتم پنجره رو باز کردم.
ولی چویا بدتر لرزش گرفت.
پنجره رو بستم و رفتم کنار چویا روی تخت نشستم.
هنو دستش روی سینش بود و دست راستش رو به تخت تکیه داده بود.
منم دستشو از روی سینش پس زدم و دستمو گذاشتم روی قلبش.
تپش قلب داشت.
دازای: وایییی آخه تو چته؟ ببین من اینجام. حالم خوبه؛
چویا:.....
دازای: پوفف منو نگاه کن من اینجام به خواطر تو.
چویا:......
دازای:ببینم...نکنه تب داری؟
دستمو گذاشتم رو پیشونیش.
تب شدیدی داشت.
چویا رو خوابوندم و رفتم پارچه نم دار بیارم.
تو آشپزخونه بودم و پارچه رو آماده کردم
ولی وقتی داشتم برمیگشتم زنگ خونه رو زدن
پستچی بود برام نامه اورده بود.
نامه؟ برای من؟ از طرف کی؟ منکه کسیو ندارم.
ولش کن بعدن میخونمش الان چویا مهم تره.
پارچه رو برداشتم و رفتم سمت اتاق.
درو باز کردم
و چویا رو دیدم که مثل ی گربه جمع شده بود تو خودش
پارچه رو گذاشتم رو سرش
صورتش به خواطر گرما قرمز شده بود
یهو چشماشو باز کرد و با گریه گفت:
هق..چ.چرا...منننن
۶۰ تایی شدنموننن مبارررککک🥳🥳🥳
اگه نظری، پیشنهادی، انتقادی چیزی داشتید تو کامنتا منتظرم
- ۱۷.۰k
- ۰۱ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
