شرابی از جنس نفرت

پارت: ۲۹

ویو دازای:
دستاش رویه سینم مشت شد و کمی از لباسم رو توی مشتش گرفت... نگاهشو دزدید و گفت:«نه...نمیخوام...تو همیشه منو اذیت میکنی دیگه داری دیونم میکنی نمیخوام ببخشمت...»
اروم دوباره نزدیک شدم و چونشو تو دستم گرفتم.
سرشو اروم برگردوندم سمت خودم و کمی سرم رو خم کردم...
نفس هامون باهم ترکیب میشد و فقط کمی فاصله بین لب هامون مونده بود.
گفتم:«فرشته کوچولو...ببخشید...دلت میاد با منی که انقدر دوست دارم قهر کنی؟ »
دیدم خیلی بی احساس گفت:«اره...کاملا دلم میاد!»
وانمود کردم ناراحت شدم و خیلی کم جلو اومدم و همینقدر کم کافی بود که لب هامون دوباره به هم برسه... اینبار سطحی...
چند ثانیه گذشت... بعدش اروم عقب رفتم و گفتم:«هنوزم نمیبخشی؟»
چیزی نگفت...
دوباره گفتم:«فرشته...منو میبخشی؟»
خیلی اروم و زیر لبی گفت:«با...باشه...»
لبخندی زدم و گفتم:«حالا که منو بخشیدی...چطوره یکم باهم فیلم ببینیم؟و کلا این قضیه رو بیخیال بشیم.»
کمی ازم فاصله گرفت و گفت:«اوهوم...باشه...»
خیلی اروم شده بود... زیادی اروم بود و این عجیب بود...
کنترل رو برداشتم و از قصد یه فیلم ترسناک گذاشتم... خب چون این جذاب تر بود...
البته اگه اون بخشش که برای دوتا قاتل حرفه‌ای قطعا جذابه رو سانسور کنیم...
نیم ساعتی از فیلم گذشت که صدای در زدن اومد... صدای خیلی بلندی بود که انگار یکی داره در رو میشکونه!
چویا کمی ترسید و چسبید بهم، مثل یه گربه بغلم کرد و بای حالت بامزه و بچه گونه گفت:«دازای...نکنه یه قاتل پشت دره؟مثل این فیلمه!من میترسم...!»
چ... چییییییییییییی؟
چویا داره چی میگه اصلا چرا باید چنین حرفی رو با این حالت بزنههههه؟
خودمو کنترل کردم و وانمود کردم اصلا شوکه نشدم...
دستم رو رویه موهاش گذاشتم و نوازشش کردم، گفتم:«نه،نگران نباش مشکلی نیست.»
ولی تا اومدم بلند شم و برم سمت در، چویا منو محکم تر بغل کرد و نزاشت...
با یه قیافه ترسیده و بامزه گفت:«ن...نرو دازای من تنهایی میترسم...اون قاتله منو میکشه نرو...!»
دیگه واقعا خودم ریختم پرام موند...
صدای در زدن هنوزم میومد و کمی بلندتر شد که باعث شد چویا کمی بلرزه.
گفتم:«چویا چرا انقدر عجیب رفتار میکنی تو قوی ترین رزمی کار مافیای بندری اصلا به نظرت کسی جرعت میکنه بهت "تو" بگه؟بعد تو میترسی یه قاتل تو رو بکشه؟»
گریه کرد... خدایا چرا انقدر بامزه و دوست داشتنی شده بوددد؟
با هق هق گفت:«خیلی بدی!...هق...من...من ترسیدم و تو...اینجوری میگی...؟...هق...»

اهی زیر لب از تسلیم کشیدم... البته که هنوز صدای در میومد ولی با لبخند محوی گفتم:«باشه باشه...ببخشید...چیبی جونم میزاری در رو باز کنم؟من ازت مراقبت میکنم نمیزارم هیچ قاتلی حتی نزدیکت بشه!»
یکم اروم شد و گفت:«ت...تو چی؟»
با لبخندی شیطون برای خندوندنش گفتم:«من؟کل ژاپن از من میترسن! مثلا من جون ترین مدیر اجرایی مافیای بندر بودمااا!»
خندید... گفت:« باشه...ولی مراقب باشیاااا!»
چشم‌ی زیر لب گفتم و بلند شدم و در رو باز کردم که...


_
پایان پارت ۲۹
شرط پارت نداریم چون این چند وقت خیلی اذیتتون کردم چند ساعت دیگه پارت بعد رو میزارم😂
دیدگاه ها (۴۵)

روباه کوچولوی منپارت سی و پنجم꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚@ویو چویا دازا...

ابلیس

قراره جر بخورید از خنده.....

[•] عمارت عشق [•]Part :²⁴دستش تو جیبش بود، که یچیزیو احساس ک...

÷ پرستار چی شده پرستار : مشخص نیست احتمال مردن همسرتون خیلی ...

ابلیس

پرنسس مافیا

#عشق_مافیای_من پارت۳٠(بعد مدت ها) ادمین: راستی علامتا یادم ر...

کپشننننننننننن لطفااا😌🎀عروسک من😈🔞پارت شصت و شش +باشه لبخندی ...

ابلیس

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط