من بی اعتقادترین آدم به عشق و علاقه بودم!

من بی اعتقادترین آدم به عشق و علاقه بودم!
عشقو یه دروغ بزرگ فرض میکردم!
رو حرفمم پافشاری میکردم تا روزی که پات به قلبم وا شد!
از اون روز فهمیدم؛
عشق یعنی منو همین که هستم میخوای و دوسم داری!
یعنی نقطه ضعفامو قوی می بینی و بدی هامو به روت نمیاری!
یعنی وقتی که خوابم انقدر زنگ میزنی و رو مخم اسکی میری که بیدار میشم و برمیدارم و میگی " الآن نیاز دارم یکی باشه که دستاشو بگیرم و بریم توو ولیعصر قدم بزنیم،میشی اون یک نفر آخه؟! " منم بگم مگه بی من تا حالا جایی رفتی؟ تو بگی نوچ!
از نظر من عشق یعنی تموم حرفامو حتی اگه مهم نباشن،با دقت گوش میکنی و برای تاییدشون سر تکون میدی!
عشق یعنی خودم و خودت و یه دختر بچه ی چشم رنگی که من میدونم به کی رفته!
یعنی وقتی ناراحتم و دلم گرفتس،بیای کنارم و بغلم کنی و آروم در گوشم بگی " بارون بشم آروم میشی؟! "
منم با گوشه ی چشمم نگات کنم و بگم دیوونه،تو و حرفات بهترین آرامبخشین برای من!
عشق یعنی تو باشی تا من باشم!