رومان زنم شو

#پارت_4
از کوچه تاریک و خلوت بیرون زدم.

تا نفس داشتم به طرف خونه دویدم‌، زنای سر کوچه با تعجب نگاه می‌کردن.

در و محکم بستم و تکیه دادم بهش.

نفسم به زور در می‌اومد.

پلک بستم که تصویر چشمای تیره اش پشت پلکم اومد.

سریع چشامو باز کردم.

دلم نمی‌خواست چهره اش یادم بیاد.

مردک خودخواه خودپسند.

- بهار! بیا تو دخترم اونجا چیکار می‌کنی؟

با صدای خانجون چادرمو روی بند انداختم و به طرفش رفتم

- جانم خانجون؟

آروم گفت
- الان اون مردا میان برو یکم خونه رو مرتب کن بهم ریخته نباشه.

فهمیدم کیا رو می‌گفت.

ولی بازم به امید واهی داشتم که پرسیدم
- مردا کین خانجون؟

دستی به موهای سفیدش کشید
- چی بگم دخترم
همین عمو و اینای این دختره که با فرزاد رفته.

زیر ل..ب ادامه میده
- نمیشه بگم خدا خیرت نده پسر، این چه بلایی بود سر ما آوردی.

مثله فرمانده های شکست خورده به سمت خونه رفتم.

اگه منو به عقد این مرد در میاوردن چی؟

منی که حتی از چشای تیره و عمیقش وحشت داشتم.

*ادامه رمان فردا منتشر میشه*



⊱ –··–··–··–··–●♥️●–··–··–··–··–⊰