ای پیش پرواز کبوتر های زخمی

ای پیش پرواز کبوتر های زخمی
بابای مفقود الاثـــر بابای زخمی!

دور از تو سهم دخــتر از این هفته هم پر
پس کی؟ کی از حال و هوای خانه غم پر؟

تا یاد دارم برگی از تاریــــــخ بودی
یک قاب چوبی روی دست میخ بودی

تــوی کتابم هر چه بابا آب می داد
مادر نشانم عکس توی قاب می داد

اینجا کنار قاب عکست جـــــــان سپردم
از بس که از این هفته ها سر کوفت خوردم

من بیست سالم شد هنوزم توی قابی
خوب یک تکانی لا اقل مرد حسابی!

یک بار هم از گیر و دار قاب رد شو
از سیم های خــــاردار قاب رد شو

برگرد تنـــها یک بغل بابای من باش
ها! یک بغل برگرد تنها جای من باش

ای دست هایـت آرزوی دستهایم
ناز و ادایم مانده روی دست هایم

شاید تو هم شرمنده یک مشت خـاکی
یک مشت خاک بی نشان و بی پلاکی

عیبی ندارد خـــــاک هم باشی قبول است
یک چفیه و یک ساک هم باشی قبول است!

ای عکس هایت روی زخم دل نمک پاش
یک بار هم بابای معــــــــلوم الاثر باش