شاعر چشمت شوم یا شاعر خندیدنت ای فدای لحظه ی در ماه شاید

شاعر چشمت شوم یا شاعر خندیدنت ای فدای لحظه ی در ماه شاید دیدنت چشم تو کندوی صدها عاشق دیوانه وار من ولی دیوانه ام ، دیوانه ی نوشیدنت در دو چال گونه ات دنیای من جا می شودعاشق دنیای خویشم لحظه ی خندیدنت گرچه زیبا تر ز ماهی ، آمدی از آسمانتا نیفتد چشم نامحرم به شب تابیدنت گل شدی ، آنقدر زیبا تا که یادت می کنم ترسم ای گل جان بگیرد عقده های چیدنت مثل باران می زنی بر پنجره تا می رسی سنگ بارانش بکن اینبار با باریدنت خسته ای می دانم اما ساعتی بیدار باش شاعر چشمت بمانم شاهد خندیدنت
#فاضل_نظری
#ستایش_قلب_سربی
#عاشقانه #شعر
#دلتنگی #ویسگون
دیدگاه ها (۰)

در دو چال ِگونه‌ات دنیایِ من جا می‌شود ،عاشقِ دنیایِ خویشم ل...

انسان متحیر در ستایش جزئیات این جهان هستی است..متحیر از ؛تفا...

p¹⁶(پنج سال بعد...)زمان، مثلِ جریانِ خونسردِ خون تویِ رگ‌ها،...

اهل کاشانم روزگارم بد نیست ...

پیمان نقره ای

« مردِ خواستنی، زنِ خواهان » ‌ در زمان‌هایی نه‌چندان دور، ...

پارت ۱۳امپراتوریِ جدید، بر پایه‌ی "تعادلِ تاریک" بنا شد.بعد ...

پارت ۴: سایه‌هایِ پنهان؛ وقتی رنگ‌ها می‌لرزنداتفاقی که در سا...

پارت ۶تاریکی مطلق، تنها چیزی بود که تو رو احاطه کرده بود. صد...

{محکوم به لمس } part ۳۰ 杂交种 این قاب در چشم‌های جیمین‌ به حد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط