ک زن گرانبهاترین اعجاز خداست

ک زن گرانبهاترین اعجاز خداست
برای داشتنش باید وضوی باران گرفت
و به نام عشق، شبنم وار بر عطر او سجده کرد
و هزار هزار گل سرخ را تسبیح لحظه هایش نمود
او اجابت میکند، عشقی بالاتر از خورشید
و زیباتر از مهتاب را
و تنها یک زن میداند آیین دوست داشتن را
و آنقدر زیبا هدیه میکند این عشق را که سیراب شوی
آری میدانی که او
الهه ی عشق است
و بهشت کمترین سرزمین اوست
تقدیم به همه ی مادران، زنان و دختران سرزمینم

.
.
.
.
“زن”
بام نیست
تا برای هواخوری به سراغش بروی
“آسمان” است پرواز را بیاموز
.
سیگار نیست
که بکشی و تمامش کنی
“اکسیژن” است او را نفس بکش
.
روزنامه نیست
که بخوانی و روی نمیکتی جا بگذاری
” کتاب” است او را زندگی کن
او یک”زن”است اگر میتوانی “مرد” باش…
.
.
.
.
هرگز زنت را تحقیر نکن
چون بار بیماری اش را سالها باید به دوش بکشی.
هرگز به زنت بی اعتنایی نکن
چون سالها باید بی توجهی اش را تحمل کنی.
هرگز به زنت پرخاش نکن
چون سالها سکوت مرگبارش را باید طاقت بیاوری.
هرگز از محبت به روح او غافل نباش
چون سالها باید در بستری سرد بخوابی.
هرگز او را مقابل دیگران کوچک مکن
چون به بزرگی یاد کردن از تو را فراموش میکند.
هرگز نقص هایش را بازگو نکن
چون از تو در نهان متنفر خواهد شد.
هرگز انتقاد و شکایت او را مسخره نکن
چون از تو برای همیشه ناامید میشود.
هرگز به رویاهایش نخند. اگر نمیتوانی براورده شان کنی
چون یا افسرده میشود و اگر شهامت داشته باشد خودکشی میکند.
هرگز زنت را اسیر خانه و فرزند نکن
چون اینگونه او را بیصدا کشته ای و فقط قانون تو را مجرم نمیداند.
خود را با زنت برابر بدان. در همه چیز
وگرنه فرقی با یک زندانبان نخواهی داشت.