شبنم کوچولو:3
در رو کامل باز‌کردم، سریع امد داخل و غذا رو روی میز گذاشت.
هایجین: بیا دیگه سرد بشه دیگه نمی‌چسبه
در رو بستم و آروم به سمتش رفتم.
ایزول: ساعت یازده شب امدی اینجا که مرغ سوخاری و ال.کل بخوری؟
هایجین: نه امدم تا با هم بخوریم مثل قبلا گفتم شاید باعث شد چیزی یاد بیاد.
مشکوک بهش خیره شدم و آروم به سمت میز رفتم صندلی رو عقب‌کشیدم و روش نشستم.
هایجین: بیا بخور دیگه خیلی خوشمزه هستن.
ایزول: باشه
به تیکه از مرغ رو برداشتم.
ایزول: راستی جونگ کوک بهم زنگ زد
با گفتن این حرف هایجین نگاه متعجب و نگرانی انداخت.
هایجین: جوابش رو که ندادی؟
کمی از نوشیدی خوردم.
ایزول: چرا جواب دادم، منو به شمام دعوت کرد.
با این حرفم رنگش پرید. یهو از عصبانیت قرمز و شروع به داد زدن کرد.
هایجین: مگه نگفتم باهاش صحبت نکن
منم مثل خودش صدام‌رو بالا بردم.
ایزول: این موضوع به تو ربطی نداره اون آدم بدی نیست بعدم دلم می خواد با یه آدم جدید آشنا بشم.
هایجین: عقلت رو از دست دادی؟ می دونی اگر مردم بفهمن چه اتفاقی می افته.
ایزول: این چه ربطی به مردم داره؟
هایجین: احمق از مرگ یون هون هنوز یه سال نگذشته ممکنه شایعه پخش کنن که تو باعث مرگش شدی این جوری ممکنه همه چیزی که براش تلاش کردی رو از دست بدی.
ایزول: برام مهم نیست حتی اگر شغلم‌رو از دست بدم بازم می تونم همین جوری زندگی کنم انگار یادت رفته کلی خونه، ماشین، زمین و از همه مهم تر کلی سهام تو شرکت های بزرگ دارم
هایجین: درسته ولی این رویای تو بود ایزول
ایزول: رویای من همراه با حافظم و یون هون از بین رفت.
از روی صندلی بلد شدم، کتم رو همراه با گوشی و کیف پولم برداشتم و از خونه بیرون زدم. یک ساعتی بود که قدم میزدم، تصمیم گرفتم برم خونه که دم در هایجین رو دیدم که داشت با یکی تلفنی صحبت می کرد و به نظر خیلی عصبانی بود.
پشت ستون ایستادم تا به حرف هاش گوش بدم.
هایجین: برام مهم نیست که با یون هون چیکار کردی تنها چیزی که ازت می خوام اینکه از ایزول دور بمونی حالا که همه چیز رو فراموش کرده می تونه یه زندگی جدید داشته باشه پس ازش دور بمون این جوری برای اون هم بهتره.
دستش رو توی موهاش کشید و کمی آروم تر و با لحن عصبانی ادامه داد.
هایجین: آره درسته اون ازت کمک خواست ولی تو نتونستی کاری براش انجام بدی پس الان هم کاری نکن، نگران اینم نباش که یه وقت تو رو یادش بیاد و بخواد ازت گله کنه دارو هایی که می خوره هیچ اثری ندارن؛ پس لطفا دیگه اینقدر خود خواه نباش.
با عصبانیت تلفن رو قطع کرد و سوار ماشینش شد و از اونجا رفت. با عجله وارد خونه شدم اون گفت دارو ها روم اثری نداره! پس من چرا باید اون هارو بخورم؟. تمام دارو ها رو توی سطل زباله انداختم. هایجین دوسته یا دشمن؟ چرا نمی خواد من گذشته رو به یاد بیارم؟ اونی که باهاش حرف می زد کی بود؟ من از کی کمک خواستم؟ اصلا من چرا یه کمک نیاز داشتم؟ با عصبانیت وسایل روی میز روی زمین انداختم. صدای شکستن وسایل توی سالن پیچید، با شنیدن این صدا بغض منم شکست ، روی زمین افتادم و با صدای بلند شروع به گریه کردم. فکر می کردم یه دوست دارم کسی که مثل خوانوادم می مونه ولی اشتباه کردم اون عوضی فقط میخواست ازم سواستفاده کنه
اون دنبال چی بود؟ پول؟ چی‌می‌خواست از من؟ چه بلایی سر یون هون امد؟ نکنه اون و من چیزی می دونستیم که نباید می دونستیم؟ چرا هیچ جوابی برای سوال هام نیست! دارم دیوونه میشم. سر درد شدید سراغم امد، دستم رو روی سرم گذاشتم؛ انگار همه چیز داشت دور سرم می چرخید، چشمام سیاهی رفت و دیگه چیزی نفهمیدم.
خواب عجیبی دیدم دو نفر توی ماشین دعوا می کردن راننده حواسش پرت شدو نزدیک بود به یه ماشین دیگه برخود کنه اما سریع عمل کرد و ماشین به گاردریل برخورد کرد. چشمام رو باز کردم، روی زمین دراز کشیده بودم دورم پر از شیشه خوره بود. به ساعت نگاه کردم، ساعت پنج صبح بود. روی زمین نشستم. نمی تونم مثل احمق ها رفتار کنم بهشون اجازه نمیدم منو به بازی بگیرن، از الان منم که اونا رو بازی میدم. اول از همه باید بفهمم که یون هون دقيقا کی بود، بعدش باید اون کسی که ازش کمک خواستم رو پیدا کنم اون حتما می دونه چرا هایجین نمی خواد من گذشته رو به یاد بیارم. اون شخص باید کسی باشه که هایجین ازش متنفر، کسی که نمی خواد به من نزدیک بشه. از جام بلند شدم ، چرا زود تر یادم نیومد بود ،جونگ کوک ؛ تا اسم اون رو میارم هایجین حساس میشه یعنی ممکنه اون باشه.
هایجین: بیا دیگه سرد بشه دیگه نمی‌چسبه
در رو بستم و آروم به سمتش رفتم.
ایزول: ساعت یازده شب امدی اینجا که مرغ سوخاری و ال.کل بخوری؟
هایجین: نه امدم تا با هم بخوریم مثل قبلا گفتم شاید باعث شد چیزی یاد بیاد.
مشکوک بهش خیره شدم و آروم به سمت میز رفتم صندلی رو عقب‌کشیدم و روش نشستم.
هایجین: بیا بخور دیگه خیلی خوشمزه هستن.
ایزول: باشه
به تیکه از مرغ رو برداشتم.
ایزول: راستی جونگ کوک بهم زنگ زد
با گفتن این حرف هایجین نگاه متعجب و نگرانی انداخت.
هایجین: جوابش رو که ندادی؟
کمی از نوشیدی خوردم.
ایزول: چرا جواب دادم، منو به شمام دعوت کرد.
با این حرفم رنگش پرید. یهو از عصبانیت قرمز و شروع به داد زدن کرد.
هایجین: مگه نگفتم باهاش صحبت نکن
منم مثل خودش صدام‌رو بالا بردم.
ایزول: این موضوع به تو ربطی نداره اون آدم بدی نیست بعدم دلم می خواد با یه آدم جدید آشنا بشم.
هایجین: عقلت رو از دست دادی؟ می دونی اگر مردم بفهمن چه اتفاقی می افته.
ایزول: این چه ربطی به مردم داره؟
هایجین: احمق از مرگ یون هون هنوز یه سال نگذشته ممکنه شایعه پخش کنن که تو باعث مرگش شدی این جوری ممکنه همه چیزی که براش تلاش کردی رو از دست بدی.
ایزول: برام مهم نیست حتی اگر شغلم‌رو از دست بدم بازم می تونم همین جوری زندگی کنم انگار یادت رفته کلی خونه، ماشین، زمین و از همه مهم تر کلی سهام تو شرکت های بزرگ دارم
هایجین: درسته ولی این رویای تو بود ایزول
ایزول: رویای من همراه با حافظم و یون هون از بین رفت.
از روی صندلی بلد شدم، کتم رو همراه با گوشی و کیف پولم برداشتم و از خونه بیرون زدم. یک ساعتی بود که قدم میزدم، تصمیم گرفتم برم خونه که دم در هایجین رو دیدم که داشت با یکی تلفنی صحبت می کرد و به نظر خیلی عصبانی بود.
پشت ستون ایستادم تا به حرف هاش گوش بدم.
هایجین: برام مهم نیست که با یون هون چیکار کردی تنها چیزی که ازت می خوام اینکه از ایزول دور بمونی حالا که همه چیز رو فراموش کرده می تونه یه زندگی جدید داشته باشه پس ازش دور بمون این جوری برای اون هم بهتره.
دستش رو توی موهاش کشید و کمی آروم تر و با لحن عصبانی ادامه داد.
هایجین: آره درسته اون ازت کمک خواست ولی تو نتونستی کاری براش انجام بدی پس الان هم کاری نکن، نگران اینم نباش که یه وقت تو رو یادش بیاد و بخواد ازت گله کنه دارو هایی که می خوره هیچ اثری ندارن؛ پس لطفا دیگه اینقدر خود خواه نباش.
با عصبانیت تلفن رو قطع کرد و سوار ماشینش شد و از اونجا رفت. با عجله وارد خونه شدم اون گفت دارو ها روم اثری نداره! پس من چرا باید اون هارو بخورم؟. تمام دارو ها رو توی سطل زباله انداختم. هایجین دوسته یا دشمن؟ چرا نمی خواد من گذشته رو به یاد بیارم؟ اونی که باهاش حرف می زد کی بود؟ من از کی کمک خواستم؟ اصلا من چرا یه کمک نیاز داشتم؟ با عصبانیت وسایل روی میز روی زمین انداختم. صدای شکستن وسایل توی سالن پیچید، با شنیدن این صدا بغض منم شکست ، روی زمین افتادم و با صدای بلند شروع به گریه کردم. فکر می کردم یه دوست دارم کسی که مثل خوانوادم می مونه ولی اشتباه کردم اون عوضی فقط میخواست ازم سواستفاده کنه
اون دنبال چی بود؟ پول؟ چی‌می‌خواست از من؟ چه بلایی سر یون هون امد؟ نکنه اون و من چیزی می دونستیم که نباید می دونستیم؟ چرا هیچ جوابی برای سوال هام نیست! دارم دیوونه میشم. سر درد شدید سراغم امد، دستم رو روی سرم گذاشتم؛ انگار همه چیز داشت دور سرم می چرخید، چشمام سیاهی رفت و دیگه چیزی نفهمیدم.
خواب عجیبی دیدم دو نفر توی ماشین دعوا می کردن راننده حواسش پرت شدو نزدیک بود به یه ماشین دیگه برخود کنه اما سریع عمل کرد و ماشین به گاردریل برخورد کرد. چشمام رو باز کردم، روی زمین دراز کشیده بودم دورم پر از شیشه خوره بود. به ساعت نگاه کردم، ساعت پنج صبح بود. روی زمین نشستم. نمی تونم مثل احمق ها رفتار کنم بهشون اجازه نمیدم منو به بازی بگیرن، از الان منم که اونا رو بازی میدم. اول از همه باید بفهمم که یون هون دقيقا کی بود، بعدش باید اون کسی که ازش کمک خواستم رو پیدا کنم اون حتما می دونه چرا هایجین نمی خواد من گذشته رو به یاد بیارم. اون شخص باید کسی باشه که هایجین ازش متنفر، کسی که نمی خواد به من نزدیک بشه. از جام بلند شدم ، چرا زود تر یادم نیومد بود ،جونگ کوک ؛ تا اسم اون رو میارم هایجین حساس میشه یعنی ممکنه اون باشه.
- ۵۶۹
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
