افطار سجاده ات را

افطار سجاده ات را ؛
چون گشودی
و با معبود خود ؛
خلوت نمودی
چو خواندي ؛
خالقت را عاشقانه
و اشكي هدیه کردی ؛
دانه دانه
تو را اي دوست ؛
ما را هم دعا کن
دعا بهرِ
حزين و مبتلا کن ...