کمی با شک نگاهم کرد، ولی سرش رو تکون داد و گفت: – ببخشید

کمی با شک نگاهم کرد، ولی سرش رو تکون داد و گفت: – ببخشید ولی من نمیتونم، کار درستی نیست آدرس رو بهتون بدم، ممکنه بعدا شاکی بشن که چرا آدرس رو دادم. چند لحظه ای به چشمانش نگاه کردم، با صدای بمی گفت: – آدرس اون خانم رو بدید، قصدم کمک کردن به ایشونه، مطمئن باشید هیچ کس از شما شاکی نمیشه. ».باشه «: دختر چند لحظه ای نگاهم کرد و درهمون حالت گفت دوباره در مطب رو باز کرد و رفت داخل. چند دقیقه بعد با یه کاغذ توی دستش بیرون اومد و کاغذ رو به طرفم گرفت و گفت: – اگه می تونید کمکشون کنید، دختر خیلی خوبیه، خیلی وقته این مشکل رو دارند، کسی رو ندارند که کمکشون کنه. سری تکون دادم کاغذ رو گرفتم، با حالت عادی گفتم: – اگه کاری از دستم بر بیاد براشون انجام میدم …لطف کردید آدرس رو دادید … – خدا نگهدارتون… خداحافظی آرومی کرد و رفت به سمت واحد خودم برگشتم و در همون حال، کاغذ رو هم می خوندم. نام بیمار:” مهربانو کیانمهر”.
مهر بانو، چند بار اسم رو تکرار کردم، یعنی خودش بود؟! اگه خودش باشه، چطور به بقیه خبر بدم اونم با وضعی که داره. چند لحظه ای چشمام رو بستم و سعی کردم تمرکز کنم. ولی زود بازشون کردم، اتفاقات خوبی تو راه نبود . . ولی مجبور بودم به وظایفم عمل کنم ، می تونستم طوفانی که توی راهه رو حس کنم پس کتم رو برداشتم، بعد از خاموش کردن چراغ ها از مطب بیرون اومدم، باید به بیمارستان سر میزدم. راه بیمارستان دور بود، مطمئنا با ترافیک آخر شب یک ساعتی رو باید بیرون میگذروندمدکمه خاموش سیستم رو زدم، نیاز به آرامش داشتم، نمیخواستم هیچ صدایی دور و برم باشه .حتی شیشه های ماشین رو هم باز نکردم. اگه همه چیز حقیقت داشته باشه، چطور باید به پدر خبر میدادم، همین کلافه ام کرده بود


https://98iia.com/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%af%db%8c%d8%af%d9%87-%db%8c-%d8%af%d9%84-%d9%86%d9%88%d8%af%d9%87%d8%b4%d8%aa%db%8c%d8%a7/