رمان سوکوکو 80
زیر نور ماه ᴘᴀʀᴛ 80:
«19 ژوئن، دوروز بعد، ویو چویا»
از پریروز تا حالا خیلی بدتر شده بود
با اینکه نشون نمیداد ولی از لرزش چشماش میشد فهمید
به موری سان و بقیه درمورد اتفاقی که افتاده بود توضیح داده بودم و چند روزی مرخصی گرفتم تا مواظبش باشم
کنارش نشسته بودم و بهش زل زده بودم
بیهوش نبود ولی هوش و حواس درست حسابی هم نداشت
گاهی سرشو به اینطرف و اونطرف میچرخوند و هاج و واج به اینور و اونور نگاه میکرد
گاهی هم چشماشو میبست و زیر لب ناله میکرد
نمیتونستم بیشتر از این زجرکشیدنشو ببینم
رفتم و براش مسکن اوردم
رو تخت کنارش نشستم و سرشو با دستم اروم اوردم بالا
+ دازای..بیا اینو بخور و یه ذره بخواب
جوابی نمیداد
اصلا نمیفهمید که چی دارم میگم
دیگه چاره ای نداشتم و فقط یه راه به ذهنم میرسید
دو تا قرص برداشتم و توی اب حل کردم
ابو ریختم تو دهنم و سرمو بردم نزدیک صورتش و چونشو با دستم گرفتم
ل/بامو اروم رو ل/باش گذاشتم و ابو از تو دهن خودم ریختم تو دهنش
سرمو اوردم بالا و چند دقیقه همینطور بهش زل زدم تا یخورده اروم گرفت و خوابش برد
صورتش خیس عرق بود
+ یعنی گرمشه؟..
دستمو بردم سمت پیرهنش و دکمه هاشو یکی یکی باز کردم تا یخورده خنک بشه
نگاهی به قفسه سی/نش که با هر نفس سنگینی که میکشید بالا و پایین میشد انداختم و دستمو رو باندایی که دور سی/نش پیچیده بود کشیدم
نفس عمیقی کشیدم و زیر لب گفتم: میشه برای همیشه..کنارم بمونی؟..من به تو..نیاز دارم..
پوزخند زدم
+ هه..چه حرفای اشنایی..
همون حرفایی رو میزدم که اون روز توی اتوبوس دازای داشت زیر لب میگفت و من احمق هیچی ازش نفهمیدم
+ ای کاش..بازم برمیگشتم به اون روز..اینبار..قول میدم برا همیشه کنارت بمونم...
همینطور بهش زل زده بودم که یهو گوشیم زنگ خورد
+ بله رییس..واقعا فوریه؟..باشه الان میام..
گوشیو قطع کردم و پیشونیشو بو/سیدم
+ من زود میام دازای..اوو راستی..باید یه کادو هم برات بگیرم...
«ویو دازای»
چشمامو اروم باز کردم
یه نگاه به اینطرف و اونطرف انداختم
هوا تاریک بود
از جام بلند شدم و نشستم
+ امروز چندم بود؟ هومم.. مهم نیست. دیگه چه اهمیتی داره که روزشماری کنم. فقط میفهمم که چقدر دیگه فرصت دارم تا به چشماش زل بزنم..
از اتاق رفتم بیرون و چویا رو صدا زدم ولی کسی جواب نداد
کتمو پوشیدم و رفتم بیرون..
هوا سرد بود یه حسی بهم میگفت امشب...
+ نه..نباید امشب باشه..
همینطور فکر میکردم که سر از قبرستون در اوردم
+ لعنتی..بزار حالا که اومدم یه سر به اوداساکو بزنم..
رو به رو قبرش وایسادم و نگاهمو بهش دوختم
+ اوداساکو.. دلم خیلی برات ت..تنگ شده ولی..خیلی زود میام.. پیشت احتمالا..همین امشب فقط ک..کاش یبار دیگ اون این..جا بود و میدید..مش امیدوارم خودشو سرزنش نکنه تقصیر اون ن..نبود من باید زودتر بهش م..میگفتم دلم براش تنگ میشه..چویا.. کاش الان..
سرفم گرف تعادلمو از دست دادمو داشتم میوفتادم
+ فک کنم قصه منم همینجا به پایان میرسه...
پارت اخر..امشب
تا شب بگید ببینم فهمیدید یه قسمتی از این پارتو یه جای دیگه هم خونده بودید؟؟ یجورایی توی پارتای اول...
«19 ژوئن، دوروز بعد، ویو چویا»
از پریروز تا حالا خیلی بدتر شده بود
با اینکه نشون نمیداد ولی از لرزش چشماش میشد فهمید
به موری سان و بقیه درمورد اتفاقی که افتاده بود توضیح داده بودم و چند روزی مرخصی گرفتم تا مواظبش باشم
کنارش نشسته بودم و بهش زل زده بودم
بیهوش نبود ولی هوش و حواس درست حسابی هم نداشت
گاهی سرشو به اینطرف و اونطرف میچرخوند و هاج و واج به اینور و اونور نگاه میکرد
گاهی هم چشماشو میبست و زیر لب ناله میکرد
نمیتونستم بیشتر از این زجرکشیدنشو ببینم
رفتم و براش مسکن اوردم
رو تخت کنارش نشستم و سرشو با دستم اروم اوردم بالا
+ دازای..بیا اینو بخور و یه ذره بخواب
جوابی نمیداد
اصلا نمیفهمید که چی دارم میگم
دیگه چاره ای نداشتم و فقط یه راه به ذهنم میرسید
دو تا قرص برداشتم و توی اب حل کردم
ابو ریختم تو دهنم و سرمو بردم نزدیک صورتش و چونشو با دستم گرفتم
ل/بامو اروم رو ل/باش گذاشتم و ابو از تو دهن خودم ریختم تو دهنش
سرمو اوردم بالا و چند دقیقه همینطور بهش زل زدم تا یخورده اروم گرفت و خوابش برد
صورتش خیس عرق بود
+ یعنی گرمشه؟..
دستمو بردم سمت پیرهنش و دکمه هاشو یکی یکی باز کردم تا یخورده خنک بشه
نگاهی به قفسه سی/نش که با هر نفس سنگینی که میکشید بالا و پایین میشد انداختم و دستمو رو باندایی که دور سی/نش پیچیده بود کشیدم
نفس عمیقی کشیدم و زیر لب گفتم: میشه برای همیشه..کنارم بمونی؟..من به تو..نیاز دارم..
پوزخند زدم
+ هه..چه حرفای اشنایی..
همون حرفایی رو میزدم که اون روز توی اتوبوس دازای داشت زیر لب میگفت و من احمق هیچی ازش نفهمیدم
+ ای کاش..بازم برمیگشتم به اون روز..اینبار..قول میدم برا همیشه کنارت بمونم...
همینطور بهش زل زده بودم که یهو گوشیم زنگ خورد
+ بله رییس..واقعا فوریه؟..باشه الان میام..
گوشیو قطع کردم و پیشونیشو بو/سیدم
+ من زود میام دازای..اوو راستی..باید یه کادو هم برات بگیرم...
«ویو دازای»
چشمامو اروم باز کردم
یه نگاه به اینطرف و اونطرف انداختم
هوا تاریک بود
از جام بلند شدم و نشستم
+ امروز چندم بود؟ هومم.. مهم نیست. دیگه چه اهمیتی داره که روزشماری کنم. فقط میفهمم که چقدر دیگه فرصت دارم تا به چشماش زل بزنم..
از اتاق رفتم بیرون و چویا رو صدا زدم ولی کسی جواب نداد
کتمو پوشیدم و رفتم بیرون..
هوا سرد بود یه حسی بهم میگفت امشب...
+ نه..نباید امشب باشه..
همینطور فکر میکردم که سر از قبرستون در اوردم
+ لعنتی..بزار حالا که اومدم یه سر به اوداساکو بزنم..
رو به رو قبرش وایسادم و نگاهمو بهش دوختم
+ اوداساکو.. دلم خیلی برات ت..تنگ شده ولی..خیلی زود میام.. پیشت احتمالا..همین امشب فقط ک..کاش یبار دیگ اون این..جا بود و میدید..مش امیدوارم خودشو سرزنش نکنه تقصیر اون ن..نبود من باید زودتر بهش م..میگفتم دلم براش تنگ میشه..چویا.. کاش الان..
سرفم گرف تعادلمو از دست دادمو داشتم میوفتادم
+ فک کنم قصه منم همینجا به پایان میرسه...
پارت اخر..امشب
تا شب بگید ببینم فهمیدید یه قسمتی از این پارتو یه جای دیگه هم خونده بودید؟؟ یجورایی توی پارتای اول...
- ۲۲.۸k
- ۲۲ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
