{ love } part 10

تهیونگ pov
رسیدم خونه و شام خوردیم و خوابیدم

فلش فوروارد به یازده ماه بعد --------->
ا.ت pov
تبدیل به یه آدم دیگه شده بودم ، موفق و پولدار و با جذبه ، شخصی که وقتی کنار همسرش قرار می‌گرفت همه میگفتن ما مکمل همدیگه هستیم , این چند وقت سمت پدرم نرفتم که خوشیم خراب نکنه اما امروز میرفتم دیدنش
سوار ماشینم شدم جلوی در پارک کردم
که یه صدایی شنیدم

"اما من میخوام ببینمش ، میخوام خوشبختی خواهرمو ببینم من این همه سال ازش دور موندم که الانم همونجوری باشم؟ به نفعته بهم بگی خواهرم کجاست و چیکار میکنه پیرمرد"

"دستتو بکش پسره‌ی خیره سر ، اون هرزه__"

صدای شکستن یه چیزی اومد

"بهش نمیگی هرزه فهمیدی؟ تا وقتی که نبینم باور نمیکنم خواهرم همچین آدمی باشه ، چون داری میگی شبیه تو نیس"

"ج..جونگ‌کوکی؟ "

با جونگ کوک چشم تو چشم شدم و با غم زیاد بهم نگاه میکردیم

"هه...بیا ! بیا بگیر خواهر عزیزتو پسره‌ی نمک به حروم ۰داد۰"

بازم مثل همیشه مست بود ، سمتم اومد و منو به طرف جونگ کوک هول داد ، دقیقا افتادم جلوی پاش اشکام صورتمو خیس کرده بود

"تو مگه نمیخواستی برادرتو ببینی دختره‌ی عوضی ؟!۰داد۰ "

سیلی‌ای به صورتم زد و از موهام بلندم کرد خیلی واضح داشت جلوی کوک دستشو روی کل بدنم می‌کشید منم تقلا میکردم که از دستش فرار کنم

"خوب نگاش کن دیگه . تو چی جونگ کوک؟ هوم ؟نگفتی میخوای خواهرتو ببینی؟ ببینش دیگه! ۰داد۰"

"موهام...هق..موهامو ولکن..آخ ۰گریه۰ ۰داد۰"

جونگ کوک دستشو محکم پس زد و منو توی بغلش کشید
"حق نداری بهش دست بزنی عوضی ، هر وقت حالش خوب بشه ، قسم میخورم ، به جون همین تک خواهرم که تازه پیداش کردم قسم میخورم روزگارت سیاه میشه"

بغلم کرد و همون لحظه احساس کردم زیادی بدنم سرده و غش کردم

وقتی بیدار شدم دست راستم توی دست گرم و بزرگ تهیونگ بود و داشت با دکتر حرف می‌زد و بقیه دخترا و پسرای خانوادمون توی حال بودن

"آقای کیم لطفا خیلی مراقب باشید . رد کردن سکته قلبی اونم توی بیست و شش سالگی گواه از سختی زیاده اما تنش و ازش دور کنید . با اجازه"

"ت..ته ته ۰سرفه۰"

"هیس...همینجام عزیزترین ، چیشدی آخه تو هوم ؟ ۰نگران۰"

"جونگ کوک کجاست ؟"

"همه چیزو برامون تعریف کرد و رفت بیرون ، زمان میخواد که هضمش کنه "

"لطفا..منم تنها..بزار..بزارین . قول میدم تا شام..خودمو جمع میکنم..و حرف میزنیم . خیلی با ارزشه که نگرانمین...۰لبخند۰ ۰بغض۰"



شب با حال پریشونی سر جای همیشگی نشستم و بقیه هم همه بودن ، تا قبل از اینکه شام رو سر سفره بیارن صندلیم رو تهیونگ کشید نزدیک تر و بغلم کرد
که جونگ کوک سکوت رو شکست
"فردا صبح میرم دنبال کارای شکایت ازش ، بقیشو اگه خواستی پیگیری کن اگرم نه یکی از ما میبریم جلو"

"من نمیخوام ازش شکایت ک__"

دستشو کوبید روی میز که سرجام از ترس تکونی خوردم

"ساکت شو ۰داد۰
چجوری ازش شاکی نیستی ؟! این همه سال جدامون کرد ، معلوم نیست سرت چه بلایی اومده . همین امروز حتی نتوستم بعد از ده سال بغلت کنم چرا ؟ چون توی همین دستام سکته رد کردی ، بیست و شش سال عذاب کشیدی که الان سکوت کنی ؟ من چی ها؟!"

بغضشو قورت داد و منم اشکامو پاک کردم ، باید میگفت دلش انقد پر بود که فقط باید گوش میکردم

"منه سیزده ساله از خونه زدم بیرون چون مامانم قول داد با خواهرم میاد و پیدام میکنه ولی نیومد ، نیومد ا.ت میدونی چرا ؟ ۰داد۰ ۰بغض۰"

"چون تا الان فکر میکردی که مرده یا همچین چیزی ولی نه ! ولت کرد و رفت زن یه سیاست مدار شد ، هنوز که هنوزه به سر حالی روز اوله یک بار هم از اون موقع که رفته سرش درد نگرفته از بس بهش میرسن
فک نکن چون بیرونت نکرده خیلی دوست داشته یا حداقل میخواسته دخترش سر پناه داشته باشه ، نگهت داشت که یه روز مثل همین امروز دست لعنت شده‌شو..."

"تروخدا نگو ۰آروم۰۰گریه۰"

"تا الان از ترس بی کسی سکوت کردی ؟ یا چی ؟ هوم ؟ بگو ا.ت فقط بگو چرا نرفتی دهنشو سرویس کنی؟
آره سکوت میکنی ، حق داری ، حق داری معلومه که سکوت میکنی چون منه لعنتی نبودم هر غلطی میخواسته کرده "

نامی از جاش پاشد

نامجون 《جونگ‌کوک دیگه داری زیاده روی میکنی ! حالشو که دیدی پسر ، بسه باشه؟》

اون شب واقعا شب طاقت فرسایی بود...بچه ها شب خونه ما موندن و منم به هوای بیرون نیاز داشتم پس رفتم داخل حیاط تهیونگ هم حموم بود..