عشق در سایه سلطنت پارت305

با بغض بهش لبخند زدم
تهیونگ: گاهی آخرین لحظه ها مهمترین لحظه هان..
چشمام رو روهم فشار دادم و اشکی ازشون چکید..سرم رو روی سی*نه تهیونگ گذاشتم..
مری:تو اخرین لحظه هاست که میفهمی چقدر دلتنگ بعضیایی..
اروم موهام رو بو*سید و ک*مرم رو نوازش کرد..
صبح تهیونگ بهترین و راحت ترین کالسکه ها و بهترین همراهان و محافظان رو برداشت و به سمت فرانسه راه افتادیم..تهیونگ تمام حواسش به من بود..
تکون میخوردم هول میکرد و میگفت چی شد؟ چی شد؟
حالت خوبه؟ چیزی میخوای؟ .. برای اینکه زودتر برسیم شب هم حرکتمون رو متوقف نکردیم و تو راه بودیم..
تهیونگ شبها همونجور که کالسکه حرکت میکرد کنارم مینشست و منو تو بغل میگرفت و سرم رو روی سی*نه اش
میذاشت و تو حصار امن با*زوهاش محاصره ام میکرد و
پتویی روم میکشید و تو همون حالت میخوابیدم..
میدونستم خودش بیداره ولی میخواد من جام راحت باشه و خوب بخوابم که اینطور هم بود..
روزها تو راه بودیم ..
مری:خیلی مونده؟
تهیونگ در حالیکه بیرون رو نگاه میکرد گفت
تهیونگ: نه عزیزم... نزدیکیم...
رسیدیم..با استرس به اطراف نگاه کردم همه مردم دور تا دور کالسکه جمع شده بودن..
چقدر دلم برام این مردم تنگ بود برای کوچه پس کوچه های محل تولد و کودکیم من روزهای متوالی پنهانی از قصر خارج شده بودم و تو تک تک این کوچه ها و محله ها چرخیده بودم و شیطنت کرده بودم...قصر رو که دیدم اشکم اروم جاری شد..
تهیونگ دستم رو توی دستش گرفت و فشرد و گفت
تهیونگ: قول بده به خودت مسلط باشی.. میدونم سخته باور کن میدونم.. من این آخرین لحظه رو بالای سر پدرم تجربه کردم.. ولی خواهش میکنم به خودت مسلط باش..
دستم رو بو*سید و گفت
تهیونگ: به خاطر بچه مون...
لبخند به زوری زدم و سر تکون دادم.
تهیونگ پیاده شد و دستش رو دراز کرد و کمک کرد که منم پیاده شم..اروم پیاده شدم..همه جلوی در ایستاده بودن
کلی خدمتکار و نگهبان و اشراف مادرم...جیهوپ..دوستانم...
همه تعظیم کردن اشک دومم اروم روی صورتم سر خورد..
فک نمیکردم دوباره برگردم .. اینجا اونم تو این وضعیت
مادر در حالیکه صورتش از گریه خیس بود جلو اومد..
تعظیمی کرد و گفت
مادر: خوش آمدین ملکه...
اول به شکم بر آمده ام نگاه کرد و بعد جلوتر اومد و منو تو اغو*ش کشیدم..هر دو اروم گریه کردیم
مادر :ممنونم که اومدی عزیزم... اونم با این وضعت..
و منو از آغو*شش بیرون کشید و به تهیونگ نگاه کرد و تعظیمی کرد و گفت
مادر: سرورم به خاک فرانسه خوش اومدین..
تهیونگ با تواضعی لبخندی زد و سر تکون داد..
مامان دوباره به من نگاه کرد و با بغض گفت
مادر: پدرت مدام تو رو صدا میزنه...
و دستم رو گرفت و راهی شدیم..همه تعظیم میکردن
غم و سنگینی خیلی بزرگی رو قلبم حس میکنم..
انگار دیگه به اینجا تعلق نداشتم و فقط یه مهمان بودم..
اروم و با استرس رو برگردوندم و به پشت سرم نگاه کردم که دیدم تهیونگ هم داره میاد..
لبخندی بهم زد و چشماش رو برای اطمینان باز و بسته کرد...