جنون/پارت۹۱
#پارت_91_جنون
ماشین مثل یه تیر از عمارت دور شد. ا/ت با چشمای اشکی به عمارت که داشت تو تاریکی گم میشد زل زده بود. دلش مثل گنجشک پرپر میزد، نگران و دلواپس. میدونست جونگ کوک الکی اونجا ولش نکرده. حتماً یه آشوبی تو راه بود.
میخواست در ماشین رو باز کنه و برگرده تو آتیش، اما میدونست این کار فقط اوضاع رو بدتر میکنه.
وقتی ماشین به مقصد رسید،هانشین از آینه به قیافه بی جون ا/ت خیره شد،چی به روزه اون چهره شاد و با روحیه اومده بود تو این مدت؟!
هانشین دره ماشینو باز کرد و پیاده شد،دره پشت رو هم باز کرد
_نمیای پایین؟
_اگه چیزیش بشه چی؟
هانشین خودش هم نگران بود پس بازم ساکت شد
پاهاش راهی نمیکردن،با بیچارگی پا روی سنگفرش های باغ گذاشت،با سری پایین و اشکای جاری به سمت در رفت
بلافاصله بعده باز شدن در آنجلا با دیدن وضعیتش قدمی برداشت تا به سمتش بره اما با اشاره هانشین سره جاش موند.
از پله ها بالا رفت
تو اتاق، ا/ت مثل یه مجسمه شکسته، رو تخت نشست صورتش رو بین دستاش قایم کرد و گذاشت اشکا مثل سیل آروم آروم بریزن. قلبش لحظه ای آروم و قرار نداشت
هانشین و آنجلا بی هدف پشت دره اتاقش منتظر بودن
هانشین آروم گفت: مراقبش باش..من باید برم
_پیشه جونگ کوک؟!
_اره
با نیم نگاهی به در گفت : حواست باشه
آنجلا سری تکون داد و هانشین رفت...
.........
از درد پاش داشت به خودش میپیچید
جونگ کوک با قدم های محکم و خونسرد خودشو بهش رسوند...مثل یه ببر وحشی که به شکارش نگاه میکنه چشماش یوچان رو رصد میکرد
از یقش گرفت و بلندش کرد
_چی فکردی؟ها؟میتونی منو بازی بدی؟
یوچان نفس زنان گفت : من..فقط ا/ت رو میخوام
_اسمشو به زبون نیار
_رفیق،هیچوقت از چیزی که میخوای دست نکش..خودت اینو بهم گفتی یادته؟
بعده کمی مکث گفت: منم همینکارو میکنم..دست نمیکشم
آخرش بود...
هولش داد برخورده شدیدی با دیوار داشت.
_لیاقته مردن هم نداری
میخواست بیخیال کشتنش بشه،شاید چون برای لحظه ای بعد از شنیدن کلمه رفیق یاده اون خاطره ها افتاده بود..خاطره هایی که ته قلبش دفن کرده بود
پشت کرد بهش تا بره اما با دادی که یوچان کشید برگشت سمتش
_صبر کن جئون جونگ کوک
آروم به سمتش برگشت،یوچان اسلحه کنارشو برداشت و رو سرش گذاشت
_من به تو باختم،خیلی وقته اما نمیخواستم باور کنم چون همیشه تصورم از باختن به تو پایان خودم بود
چند ثانیه صبر کرد، لبخندی زد که مصادف با اشکی شد که از چشمش سر خورد رو گونش،با نگاه به جونگ کوک تمام لحظه ها و زمان هایی که باهم گذروندن چه بد چه خوب چه با دعوا و بحث چه با خنده رو مرور کرد.!
_اطرافیانمو خانوادمو از دست دادم..ا/ت رو از دست دادم..الان فقط همین نفس کشیدن تنها دارایی منه...این لحظه پایان منه.)
ماشه رو کشید و همه چیز تموم شد..
ماشین مثل یه تیر از عمارت دور شد. ا/ت با چشمای اشکی به عمارت که داشت تو تاریکی گم میشد زل زده بود. دلش مثل گنجشک پرپر میزد، نگران و دلواپس. میدونست جونگ کوک الکی اونجا ولش نکرده. حتماً یه آشوبی تو راه بود.
میخواست در ماشین رو باز کنه و برگرده تو آتیش، اما میدونست این کار فقط اوضاع رو بدتر میکنه.
وقتی ماشین به مقصد رسید،هانشین از آینه به قیافه بی جون ا/ت خیره شد،چی به روزه اون چهره شاد و با روحیه اومده بود تو این مدت؟!
هانشین دره ماشینو باز کرد و پیاده شد،دره پشت رو هم باز کرد
_نمیای پایین؟
_اگه چیزیش بشه چی؟
هانشین خودش هم نگران بود پس بازم ساکت شد
پاهاش راهی نمیکردن،با بیچارگی پا روی سنگفرش های باغ گذاشت،با سری پایین و اشکای جاری به سمت در رفت
بلافاصله بعده باز شدن در آنجلا با دیدن وضعیتش قدمی برداشت تا به سمتش بره اما با اشاره هانشین سره جاش موند.
از پله ها بالا رفت
تو اتاق، ا/ت مثل یه مجسمه شکسته، رو تخت نشست صورتش رو بین دستاش قایم کرد و گذاشت اشکا مثل سیل آروم آروم بریزن. قلبش لحظه ای آروم و قرار نداشت
هانشین و آنجلا بی هدف پشت دره اتاقش منتظر بودن
هانشین آروم گفت: مراقبش باش..من باید برم
_پیشه جونگ کوک؟!
_اره
با نیم نگاهی به در گفت : حواست باشه
آنجلا سری تکون داد و هانشین رفت...
.........
از درد پاش داشت به خودش میپیچید
جونگ کوک با قدم های محکم و خونسرد خودشو بهش رسوند...مثل یه ببر وحشی که به شکارش نگاه میکنه چشماش یوچان رو رصد میکرد
از یقش گرفت و بلندش کرد
_چی فکردی؟ها؟میتونی منو بازی بدی؟
یوچان نفس زنان گفت : من..فقط ا/ت رو میخوام
_اسمشو به زبون نیار
_رفیق،هیچوقت از چیزی که میخوای دست نکش..خودت اینو بهم گفتی یادته؟
بعده کمی مکث گفت: منم همینکارو میکنم..دست نمیکشم
آخرش بود...
هولش داد برخورده شدیدی با دیوار داشت.
_لیاقته مردن هم نداری
میخواست بیخیال کشتنش بشه،شاید چون برای لحظه ای بعد از شنیدن کلمه رفیق یاده اون خاطره ها افتاده بود..خاطره هایی که ته قلبش دفن کرده بود
پشت کرد بهش تا بره اما با دادی که یوچان کشید برگشت سمتش
_صبر کن جئون جونگ کوک
آروم به سمتش برگشت،یوچان اسلحه کنارشو برداشت و رو سرش گذاشت
_من به تو باختم،خیلی وقته اما نمیخواستم باور کنم چون همیشه تصورم از باختن به تو پایان خودم بود
چند ثانیه صبر کرد، لبخندی زد که مصادف با اشکی شد که از چشمش سر خورد رو گونش،با نگاه به جونگ کوک تمام لحظه ها و زمان هایی که باهم گذروندن چه بد چه خوب چه با دعوا و بحث چه با خنده رو مرور کرد.!
_اطرافیانمو خانوادمو از دست دادم..ا/ت رو از دست دادم..الان فقط همین نفس کشیدن تنها دارایی منه...این لحظه پایان منه.)
ماشه رو کشید و همه چیز تموم شد..
- ۲۳.۹k
- ۱۷ فروردین ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط