When bitterness became sweet

#وقتی_تلخی_شیرین_شد

ادامه ی پارت ¹⁷

یونگی گفت و بعد نگاهش را به جیمین انداخت

«همیشه میدونی که چقدر بهش نیاز دارم»

جیمین لبخند محویی زد و دستش را روی دست یونگی گذاشت، حالا ان لرزش و ترس سال قبل رو داشت، انها هردو باهم از ان لحظه که یکی"الهام" بود و دیگری " نویسنده" .

انها حالا دو ادم کامل بودن که نقص های هم را با عشق پر میکردند، یونگی به دفترچه اش که روی میز بود نگاه کرد، دیگر نیاز نبود هر لحظه ثبت کند تا ان حس لحظه ای را از دست ندهد، او یاد گرفته بود که "بودن" در لحظه، از "نوشتن" در ان لحظه، بسیار ارزشمند تر است
یونگی خودکارش را در دستش گرفت و به ارامی شروع کرد به نوشتن روی دفترچه اش:

« داستان ما، با یک فنجان قهوه شروع شد، فنجان قهوه ی تلخی که فکر میکردم پایان کار است، اما فقط مقدمه ای بود برای پیدا کردن و کشف شیرینی پنهان زندگی، ما یاد گرفتیم که قرای پیدا کردن و فهمیدن نور در دل تاریکی ، نباید از ان تاریکی مطلق فرار کرد،بلکه باید در وسط ان ایستاد و صبر کرد تا نوری در ان تاریکی شکوفا شود، تا چشم ها حقیقت را پیدا کند و به ان عادت کند، حالا دیگر هیچ نیازی به کلمات بزرگ ندارم، چون حقیقت ما در ان گرمای ساده ی دست هایی که در سرمای زندگی هم را رها نمیکنند، در ان رد وانیلی است که در اوج تلخی پیدا شد و ادامه دارد، حالا دیگر من ان ادم افسرده و ساکت که در گوشه ای از کافه روی میز کوچیکی مینشست و فقط مینوشت نیستم، بلکه اینبار ادمی هستم که زندگی را در واقعیت در رد وانیل و در دست های او پیدا کردم.....در اخر میگویم " من تو را عاشقانه میپرستم، طوری که هیچ مؤمنی خدایش را نپرستیده باشد" »

یونگی خودکارش را روی میز گذاشت، جیمین تمام مدت را داشت متن را میخواند، سرش را بالا اورد، هردو چشم هایشان در هم گره خورد، ان نگاه نگاهی بود که تاریخچه تمام اتفاق ها را در خود داشت: از اولین ملاقت در رد وانیل و تا ان لحظه که هردو به هم خیره شده بودند، چند ثانیه بعد یونگی از جایش بلند شد ارام به جیمین نزدیک شد برای لحظه ای به چشم های سیاه و پر از عشق کهکشانی معشوقه اش نگاه کرد، و بعد بوسه ای عمیق و طولانی را شروع کرد

از ان موقع از ان روز از ان رد وانیل سال ها گذشته بود حالا دیگر جیمین و یونگی باهم در کنار هم تمام سختی ها و خوشی ها را پشت سر گذاشته بودن، حالا ان دو مجنون و عاشق باهم و دو بچه هایشان به ارامی و بدون هیچ ترسی زندگیشان را ادامه میدادند....... the end

خب خببب این فیک هم تموم شد امروز بیشتر از دو ساعت واسه این پارت وقت گذاشتم امیدوارم که از فیک خوشتون اومده باشه و حتما نظرتون رو در موردش بگید به جون خودم بگید عالیی من میدونم شما یه چیز دیگه بگید به جاش 😑🥺 و مرسی که تا اینجا خوندید ازم حمایت کردید مرسی از همتون که دوباره فالوم کردید
راستی هپیییییی مپیییی ۲۰۰ تایی مونننن لیلیلیلیلی 💃💃🛐🛐💜💋
پست بعدی خیلی مهمه چک کنید درباره ی فیک جدیده
دیدگاه ها (۲۴)

### **پارتی چهارم: ملودی درد**فردا صبح، استودیو پر از صدای خ...

برادر ناتنی

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_43فصل هجدهم | ش...

𝐏𝐀𝐑𝐓 𝟐| پسرِ کافه‌ی طبقه‌ی دومبعد از آن روز، یونگی را چند با...

#𝙁𝙞𝙫𝙚.𝙮𝙚𝙖𝙧𝙨.𝙤𝙛.𝙨𝙞𝙡𝙚𝙣𝙘𝙚2 𝗽𝗮𝗿𝘁 ²--ویو: جونگکوکجونگکوک:{فعلا به...

𝐋𝐄𝐒𝐒𝐎𝐍فصل دوم | پارت ۲۶ | شروع واقعینیم ساعت بعد، هر چهار نف...

گربه ای در نیمکت کناری...

🖤 معشوقه‌ی مخفی𓆩 پارت هفدهم 𓆪ات هنوز به نوشته روی دیوار خیره...

سناریو

..... پارت بیست و یکم......

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط