رمان زندگی سیگاری قسمت ( 146)
زندگی سیگاری
هر سه از ماشین پیاده شدیم و من از دور به عمارت کوچیک و دیدم که
چند تا مامورم کنار در وردو دیش ایستاده بودن
پشت شهرزاد و ایوار راه افتادم ...
و بعد از کمی را رفتن و گذشتن از بین درختا ماشین اروان شون و تشخیص دادم ....
داوود داشت آب معدنی و رو دستش خالی میکرد و ریحانه با پارچه داشت زخم داوود و می بست.
مهشید کمی اون ور تر به کاپوت ماشین تکیه زده بود و امینم کنارش ایستاده بود و مهشیدم اروم گریه می کرد.
نزدیک که شدیم اروان مارو دید و گفت
نگران شدیم
ایوار - ما.. هما
لبخندی زدم رابطشون داشت درست میشد!
مهشید منو دید و با عجله دویید سمتم و گفت.
همراز .. هاتف کجاست؟
با بغض گفتم
بیمارستانه بردنش اتاق عمل نمی دونم وضعیتش چه طوره
اشک تو چشمای مهشید دوباره حلقه زد و اروم گفت
چه طوری اخه این طوری شد؟
ریحانه اروم اومد سمتمون و گفت
هاتف جون من و نجات داد ... اصلا اون مرده قصد نداشت به هاتف تیر بزنه میخواست منو بزنه که هاتف کاری و کرد که جان برای ایوار کرده بود . جونم و نجات داد ...
زندگی سیگاری
ایوار سرش و انداخته بود پایین و با توک کفشش سنگ ریزه ها رو این ور و اون ور می داد
امین این جا بودنمون خطر ناکه ممکنه ببیننمون. ما نه اسلحه داریم نه مهمات به پلیسم که نمی تونیم خبر بدیم
با حرص گفتم
چرا نتونیم
امین سرهنگ جاسوس سازمانه پامون به کلانتری نرسیده می گیرنمون
برای رو کردن دست سرهنگم نیاز به مدرک داریم ....
سرم و بین دستام گرفتم و اروم گفتم
تنها به راه میمونه
همه سوالی نگاهم کردن و ایوار با چشمای ریز شده نگاهم می کرد
رفتم سمت ایوار و گفتم
سوعیج و بده
ایوار که چی بشه؟
با حرص گفتم
الان وقت این کارا نیست . سوعیج و بده ابوارا
ایوار پوزخندی زد و سوعیچ و داد دستم
که رفتم سمت ماشین و سوار شدم ....
همه اومدن سمتم ایوار با حرص خواست در ماسین و باز کنه که در و قفل کردم
مهشیده با نگرانی گفت
چی کار داری می کنی ... همرازا
هر سه از ماشین پیاده شدیم و من از دور به عمارت کوچیک و دیدم که
چند تا مامورم کنار در وردو دیش ایستاده بودن
پشت شهرزاد و ایوار راه افتادم ...
و بعد از کمی را رفتن و گذشتن از بین درختا ماشین اروان شون و تشخیص دادم ....
داوود داشت آب معدنی و رو دستش خالی میکرد و ریحانه با پارچه داشت زخم داوود و می بست.
مهشید کمی اون ور تر به کاپوت ماشین تکیه زده بود و امینم کنارش ایستاده بود و مهشیدم اروم گریه می کرد.
نزدیک که شدیم اروان مارو دید و گفت
نگران شدیم
ایوار - ما.. هما
لبخندی زدم رابطشون داشت درست میشد!
مهشید منو دید و با عجله دویید سمتم و گفت.
همراز .. هاتف کجاست؟
با بغض گفتم
بیمارستانه بردنش اتاق عمل نمی دونم وضعیتش چه طوره
اشک تو چشمای مهشید دوباره حلقه زد و اروم گفت
چه طوری اخه این طوری شد؟
ریحانه اروم اومد سمتمون و گفت
هاتف جون من و نجات داد ... اصلا اون مرده قصد نداشت به هاتف تیر بزنه میخواست منو بزنه که هاتف کاری و کرد که جان برای ایوار کرده بود . جونم و نجات داد ...
زندگی سیگاری
ایوار سرش و انداخته بود پایین و با توک کفشش سنگ ریزه ها رو این ور و اون ور می داد
امین این جا بودنمون خطر ناکه ممکنه ببیننمون. ما نه اسلحه داریم نه مهمات به پلیسم که نمی تونیم خبر بدیم
با حرص گفتم
چرا نتونیم
امین سرهنگ جاسوس سازمانه پامون به کلانتری نرسیده می گیرنمون
برای رو کردن دست سرهنگم نیاز به مدرک داریم ....
سرم و بین دستام گرفتم و اروم گفتم
تنها به راه میمونه
همه سوالی نگاهم کردن و ایوار با چشمای ریز شده نگاهم می کرد
رفتم سمت ایوار و گفتم
سوعیج و بده
ایوار که چی بشه؟
با حرص گفتم
الان وقت این کارا نیست . سوعیج و بده ابوارا
ایوار پوزخندی زد و سوعیچ و داد دستم
که رفتم سمت ماشین و سوار شدم ....
همه اومدن سمتم ایوار با حرص خواست در ماسین و باز کنه که در و قفل کردم
مهشیده با نگرانی گفت
چی کار داری می کنی ... همرازا
- ۳.۶k
- ۱۷ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط