چندشاتی جونگکوک(پارت آخر)

پارت چهار


تاحالا مردی که اینقدر بتونه در عین حال خیره کننده باشه و بلد باشه که چجوری لاس بزنه ندیده بود.
چشماش با حرف پسر گشاد شدن. رسما داشت بهش درخواست میداد.
الان باید چی میگفت؟

درحالی دستاش هنوزم توی دستای پسر بود؛ تو چشماش و بعد به لباش نگاه کرد و با تردید لب زد:
-الان داری سعی میکنی باهام لاس بزنی یا چی؟

دیگه تحملشو نداشت. باید همه چیو اعتراف میکرد.

+هرچی که میخوای اسمشو بزار. ولی تاحالا به هیچکس توی زندگیم این حسو نداشتم. از اون لحظه که دیدمت یه چیزی توی قلبم تکون خورد. تو باعث شدی مشکلاتم یادم بره درسته چند دقیقست که همو دیدیم ولی به حسم مطمئنم.
هوففف... میرم سر اصل مطلب. با من قرار میزاری؟

با شنیدن تک تک کلمات پسر پروانه های توی شکمشو حس میکرد.
خوشحال بود. چون الان کسیو پیدا کرده بود که میتونست بهش تکیه کنه و کسی که با همون نگاه اول عاشقش شده بود.
با لحن ارومی گفت:
-آره... قول میدی همیشه پیشم باشی؟

+قول میدم پرنسس من.

نگاهشون توی چشمای هم گره خورد. اما اینسری جفتشون توی چشماشون صداقت و عشق دیده میشد و شاید یه حس دلتنگی؟..

با چشماش به لبای دختر نگاه کرد و لب زد:
+اجازه میدی؟

_اوهوم.


و زیر بارونی که حالا برای دختر یه یادآوری از لحظه آشناییش با جونگکوک بود و نه تصادف و صدای برخورد لاستیک ماشین و آسفالت؛بوسه ای آروم و با ملاحظه رو شروع کردن.دیگه واسه دختر مهم نبود که به کارش نرسید و ممکنه اخراج بشه. چیزی که واسش مهم بود این بود که یکیو پیدا کرده بود که همیشه کنارشه.
و این جونگکوکی بود که دلشو واسه دختری که توی پیاده‌رو افتاده بود؛ داده بود.
اما واسه جفتشون هیچ اهمیتی نداشت که چقدر "کلیشه ای"و عین فیلما باهم اشنا شدن؛ مهم اون حس بینشون بود که هرلحظه بیشتر و بیشتر میشد.


پایان...🤍