پارت۲۷
تهیون همچنان در شوق زیبایی لبخند سوبین غرق بود، که صدای سوبین اون رو به خود آورد:چرا جواب نمیدی؟صدای منو نمیشنوی، صدای زنگ هم نمیشنوی؟!
تهیون جواب داد:عاه؟!شرمنده،بیا بریم!
هردو به سمت کلاس رفتند...صدای همهمه ی بچه ها توی کلاس پیچیده بود.یونجون و بومگیو کنار هم نشسته بودند،یونجون سرش رو روی میز گذاشته بود و بومگیو هم گویی درحال نوشتن یا کشیدن چیزی بود. تهیون به سمت نیمکت سوبین رفت و کوله پشتی اش را برداشت و روی صندلی خالی کنار مال خودش گذاشت،زیرا میخواست سوبین کنار خودش باشد...نه فرد دیگری!
***
همانطور که از بین هیاهوی بچه ها رد میشد، به دنبال بومگیو بود. کمی آن طرف تر رفت،تا کمی از شلوغی کاسته شود. مدتی منتظر ماند. سوبین را به همراه تهیون دید...به سمتشان رفت:چه عجب اومدین.میگم بومگیو رو ندیدین؟! سوبین لب هایش را به هم فشرد و سعی کرد نخندد: میگم تو یه چشم پزشکی برو...واقعا نمی بینیش؟! و با تهیون زد زیر خنده. یونجون با تعجب نگاهی به سوبین انداخت و گفت:چی رو نمیبین- حرفش قطع شد! بومگیو رو پشت سوبین دید که داشت ریز ریز میخندید! سوبین خنده اش را کنترل کرد و گفت:حالا دور از شوخی میاین بریم بیرون؟! فکر بومگیو بود! یونجون چشم غره ای به سوبین رفت و گفت:نه خیر!تو با تهیون برو...خب دیگه نخود،نخود هر که رود خانه ی خود،خداحافظ! و با دستش هلشون داد که برن. یونجون رفتن اون دو رو تماشا کرد. به بومگیو نگاه کرد، داشت یه چیزی می نوشت. یونجون کمی گردنش را خم کرد تا با بومگیو هم قد شود:چی داری می نویسی؟ بومگیو نگاهی به یونجون انداخت و صفحه ی گوشی را به او نشان داد:"امروز جواب ندادی که میخوای باهم بریم بیرون یا نه، واسه همین گفتم اگه سوبین و تهیون هم بیان راحت باشی،واسه ی همین بهشون گفتم.ولی فکر کنم امروز یکمی کار داری، پس بیخیالش یه روز دیگه میریم." یونجون متن رو خوند:راستش واقعا دلم میخواست بریم بیرون،نظرت راجب کافه یا پارک چیه؟ بومگیو کمی فکر کرد و دوباره شروع به نوشتن کرد:"من یه کافه ی خوب میشناسم،ساعت چند میتونی بیای؟" یونجون سریع جواب داد:ساعت۷:۳۰میبینمت پس و لبخند زد.
بومگیو در مقابل لبخند گرم یونجون،لبخندی تحویلش داد.
یونجون ناگهان یاد اون شب در بار افتاد،زمانی که بومگیو به خاطر کاری که پدر یونجون کرده بود،استعفا داد. کمی تردید داشت که این را بپرسد،ولی پرسید:عاممم...راستی کار پیدا کردی؟! بومگیو سرش رو به چپ و راست تکان داد.یونجون:اهان...راستش ببخشید که به خاطر پدرم...و حرفش رو قطع کرد و سرش رو پایین انداخت...
تهیون جواب داد:عاه؟!شرمنده،بیا بریم!
هردو به سمت کلاس رفتند...صدای همهمه ی بچه ها توی کلاس پیچیده بود.یونجون و بومگیو کنار هم نشسته بودند،یونجون سرش رو روی میز گذاشته بود و بومگیو هم گویی درحال نوشتن یا کشیدن چیزی بود. تهیون به سمت نیمکت سوبین رفت و کوله پشتی اش را برداشت و روی صندلی خالی کنار مال خودش گذاشت،زیرا میخواست سوبین کنار خودش باشد...نه فرد دیگری!
***
همانطور که از بین هیاهوی بچه ها رد میشد، به دنبال بومگیو بود. کمی آن طرف تر رفت،تا کمی از شلوغی کاسته شود. مدتی منتظر ماند. سوبین را به همراه تهیون دید...به سمتشان رفت:چه عجب اومدین.میگم بومگیو رو ندیدین؟! سوبین لب هایش را به هم فشرد و سعی کرد نخندد: میگم تو یه چشم پزشکی برو...واقعا نمی بینیش؟! و با تهیون زد زیر خنده. یونجون با تعجب نگاهی به سوبین انداخت و گفت:چی رو نمیبین- حرفش قطع شد! بومگیو رو پشت سوبین دید که داشت ریز ریز میخندید! سوبین خنده اش را کنترل کرد و گفت:حالا دور از شوخی میاین بریم بیرون؟! فکر بومگیو بود! یونجون چشم غره ای به سوبین رفت و گفت:نه خیر!تو با تهیون برو...خب دیگه نخود،نخود هر که رود خانه ی خود،خداحافظ! و با دستش هلشون داد که برن. یونجون رفتن اون دو رو تماشا کرد. به بومگیو نگاه کرد، داشت یه چیزی می نوشت. یونجون کمی گردنش را خم کرد تا با بومگیو هم قد شود:چی داری می نویسی؟ بومگیو نگاهی به یونجون انداخت و صفحه ی گوشی را به او نشان داد:"امروز جواب ندادی که میخوای باهم بریم بیرون یا نه، واسه همین گفتم اگه سوبین و تهیون هم بیان راحت باشی،واسه ی همین بهشون گفتم.ولی فکر کنم امروز یکمی کار داری، پس بیخیالش یه روز دیگه میریم." یونجون متن رو خوند:راستش واقعا دلم میخواست بریم بیرون،نظرت راجب کافه یا پارک چیه؟ بومگیو کمی فکر کرد و دوباره شروع به نوشتن کرد:"من یه کافه ی خوب میشناسم،ساعت چند میتونی بیای؟" یونجون سریع جواب داد:ساعت۷:۳۰میبینمت پس و لبخند زد.
بومگیو در مقابل لبخند گرم یونجون،لبخندی تحویلش داد.
یونجون ناگهان یاد اون شب در بار افتاد،زمانی که بومگیو به خاطر کاری که پدر یونجون کرده بود،استعفا داد. کمی تردید داشت که این را بپرسد،ولی پرسید:عاممم...راستی کار پیدا کردی؟! بومگیو سرش رو به چپ و راست تکان داد.یونجون:اهان...راستش ببخشید که به خاطر پدرم...و حرفش رو قطع کرد و سرش رو پایین انداخت...
- ۴۳.۵k
- ۱۰ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
