☆مدریه جادویی☆ ~ادامه پارت ۱۱~
ویو ا.ت، چند روز بعد:
چند روز بعد، ا.ت. دیگه فقط یه قربانی مظلوم نبود. اون صدای توی سرش، که حالا فهمیده بود مال خودشه، مثل یه راهنما عمل میکرد. هر وقت بچهها یا حتی بعضی از معلمها میخواستن اذیتش کنن، یه چیزی ته دلش میگفت: «حرکت کن! دفاع کن! حرفتو بزن!» و ا.ت. هم، با لرزش خفیف دستهاش، سعی میکرد همین کار رو بکنه. دیگه مثل قبل ساکت نمیموند. حتی با تهیونگ هم سر چیزای کوچیک بحث میکرد، و تهیونگ با اون نگاههای نافذش، انگار که از این مقاومت کوچیک یه جورایی سرگرم شده بود.
ولی اصل ماجرا، هنوز داشت برای ا.ت. اتفاق میافتاد.
یه روز عصر، توی کلاس اکسیرسازی، که جوش و خروش خاص خودش رو داشت، ناگهان یه اتفاق افتاد. یونا، دوست ا.ت.، داشت روی یه اکسیر خیلی پیچیده کار میکرد. اون اکسیر قرار بود یه جور انرژی موقتی به دانشآموزها بده، برای تمرینهای سختتر. ولی انگار یه اشتباه کوچولو توی مواد اولیه، یا شاید یه جرقهی اشتباه، باعث شد…
*بووووم!*
یه انفجار کوچیک ولی نسبتاً قوی، توی یه گوشهی کلاس رخ داد. شیشههای کوچیک و مایعات رنگی به اطراف پاشیدن. دود غلیظی بلند شد و چند نفر از دانشآموزها، که نزدیک بودن، شروع کردن به سرفه کردن.
ا.ت. که کنار یونا وایستاده بود، ناخودآگاه یه قدم به عقب رفت. همین که خواست نفس عمیقی بکشه، دید که صدای یه نفر رو شنید:
«مواظب باش!»
چشمهاش رو باز کرد، ولی قبل از اینکه بفهمه چی شده، حس کرد یه نفر محکم بغلش کرده. یه آغوش غریبه، ولی به طرز عجیبی آشنا و قوی. سرمای خاصی داشت، ولی انگار یه جور حس اطمینان هم منتقل میکرد.
وقتی تونست خوب ببینه، دید که جونگکوکه!
آره، درست شنیدی. جونگکوک، اون قلدر بیرحم، اونو توی بغلش گرفته بود تا از برخورد یه شیشهی پرت شده نجاتش بده.
ا.ت. توی بغلش خشکش زده بود. بوی عطر تلخ و خاص جونگکوک به مشامش میخورد. دستاش رو دور کمرش حلقه کرده بود، طوری که ا.ت. حتی نمیتونست درست نفس بکشه.
صدای خنده و پچپچ بقیه پیچید. انگار همه داشتن به این صحنه نگاه میکردن.
جونگکوک خیلی آروم، طوری که فقط ا.ت. بشنوه، گفت: «نکنه فکر کردی هنوزم میتونی عین قبل راحت جا خالی بدی؟» صداش، علیرغم موقعیت، همچنان یه ته مایهی سرد داشت، ولی یه جور ظرافت جدید هم توش بود.
ا.ت. نتونست حرف بزنه. فقط سرش رو انداخت پایین. این دیگه از اون حد تصوراتش خارج بود.
همون موقع، تهیونگ از اون طرف کلاس، با چشمهای گرد شده، داشت صحنه رو نگاه میکرد. انگار که این اتفاق رو باور نمیکرد. یه جور تعجب توی نگاهش بود که ا.ت. تا حالا ازش ندیده بود.
جیمین و جین هم که اونجا بودن، با دهن باز داشتن نگاه میکردن. شوگا هم که معمولاً بیتفاوت بود، یه ابروش رو انداخته بود بالا.
جونگکوک آروم ا.ت. رو ول کرد. فقط یه فشار کوچیک داد و بعد عقب کشید. ا.ت. احساس کرد یه دفعه سردش شد.
«همین؟» جونگکوک با همون لحن معمولی پرسید، انگار که هیچ اتفاق خاصی نیفتاده. «فکر کردم الان یه حرکتی میزنی.»
ا.ت. فقط تونست نگاهش کنه. حرفی برای گفتن نداشت.
جونگکوک برگشت و رفت سمت میز خودش، انگار که داشت به یه بازی مسخره نگاه میکرد. ولی ا.ت. حس میکرد یه چیزی عوض شده. این آغوش ناخواسته، این برخورد اتفاقی… یه تلنگر بود. یه تلنگر عمیق.
معلم اومد جلو و داشت با یونا در مورد انفجار صحبت میکرد. ولی ا.ت. انگار دیگه صداها رو نمیشنید. فقط اون لحظه رو توی بغل جونگکوک به یاد داشت. اون سردی، اون اطمینان، اون حس غریب…
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
وقتی گفتم “تلنگر” در اون قسمت، یعنی یک اتفاق یا حرکتی بود که حس عمیقی توی ا.ت. ایجاد کرد و یه مقدار باعث شد دیدگاهش نسبت به خودش و البته جونگکوک تغییر کنه.
.
.
.
.
.
شرطا ~۱۶ لایک ~ ~۲۰ کامنت~
.
.
.
.
#بی_تی_اس
#جونگ_کوک
#تهیونگ
#وانشات
#رمان
چند روز بعد، ا.ت. دیگه فقط یه قربانی مظلوم نبود. اون صدای توی سرش، که حالا فهمیده بود مال خودشه، مثل یه راهنما عمل میکرد. هر وقت بچهها یا حتی بعضی از معلمها میخواستن اذیتش کنن، یه چیزی ته دلش میگفت: «حرکت کن! دفاع کن! حرفتو بزن!» و ا.ت. هم، با لرزش خفیف دستهاش، سعی میکرد همین کار رو بکنه. دیگه مثل قبل ساکت نمیموند. حتی با تهیونگ هم سر چیزای کوچیک بحث میکرد، و تهیونگ با اون نگاههای نافذش، انگار که از این مقاومت کوچیک یه جورایی سرگرم شده بود.
ولی اصل ماجرا، هنوز داشت برای ا.ت. اتفاق میافتاد.
یه روز عصر، توی کلاس اکسیرسازی، که جوش و خروش خاص خودش رو داشت، ناگهان یه اتفاق افتاد. یونا، دوست ا.ت.، داشت روی یه اکسیر خیلی پیچیده کار میکرد. اون اکسیر قرار بود یه جور انرژی موقتی به دانشآموزها بده، برای تمرینهای سختتر. ولی انگار یه اشتباه کوچولو توی مواد اولیه، یا شاید یه جرقهی اشتباه، باعث شد…
*بووووم!*
یه انفجار کوچیک ولی نسبتاً قوی، توی یه گوشهی کلاس رخ داد. شیشههای کوچیک و مایعات رنگی به اطراف پاشیدن. دود غلیظی بلند شد و چند نفر از دانشآموزها، که نزدیک بودن، شروع کردن به سرفه کردن.
ا.ت. که کنار یونا وایستاده بود، ناخودآگاه یه قدم به عقب رفت. همین که خواست نفس عمیقی بکشه، دید که صدای یه نفر رو شنید:
«مواظب باش!»
چشمهاش رو باز کرد، ولی قبل از اینکه بفهمه چی شده، حس کرد یه نفر محکم بغلش کرده. یه آغوش غریبه، ولی به طرز عجیبی آشنا و قوی. سرمای خاصی داشت، ولی انگار یه جور حس اطمینان هم منتقل میکرد.
وقتی تونست خوب ببینه، دید که جونگکوکه!
آره، درست شنیدی. جونگکوک، اون قلدر بیرحم، اونو توی بغلش گرفته بود تا از برخورد یه شیشهی پرت شده نجاتش بده.
ا.ت. توی بغلش خشکش زده بود. بوی عطر تلخ و خاص جونگکوک به مشامش میخورد. دستاش رو دور کمرش حلقه کرده بود، طوری که ا.ت. حتی نمیتونست درست نفس بکشه.
صدای خنده و پچپچ بقیه پیچید. انگار همه داشتن به این صحنه نگاه میکردن.
جونگکوک خیلی آروم، طوری که فقط ا.ت. بشنوه، گفت: «نکنه فکر کردی هنوزم میتونی عین قبل راحت جا خالی بدی؟» صداش، علیرغم موقعیت، همچنان یه ته مایهی سرد داشت، ولی یه جور ظرافت جدید هم توش بود.
ا.ت. نتونست حرف بزنه. فقط سرش رو انداخت پایین. این دیگه از اون حد تصوراتش خارج بود.
همون موقع، تهیونگ از اون طرف کلاس، با چشمهای گرد شده، داشت صحنه رو نگاه میکرد. انگار که این اتفاق رو باور نمیکرد. یه جور تعجب توی نگاهش بود که ا.ت. تا حالا ازش ندیده بود.
جیمین و جین هم که اونجا بودن، با دهن باز داشتن نگاه میکردن. شوگا هم که معمولاً بیتفاوت بود، یه ابروش رو انداخته بود بالا.
جونگکوک آروم ا.ت. رو ول کرد. فقط یه فشار کوچیک داد و بعد عقب کشید. ا.ت. احساس کرد یه دفعه سردش شد.
«همین؟» جونگکوک با همون لحن معمولی پرسید، انگار که هیچ اتفاق خاصی نیفتاده. «فکر کردم الان یه حرکتی میزنی.»
ا.ت. فقط تونست نگاهش کنه. حرفی برای گفتن نداشت.
جونگکوک برگشت و رفت سمت میز خودش، انگار که داشت به یه بازی مسخره نگاه میکرد. ولی ا.ت. حس میکرد یه چیزی عوض شده. این آغوش ناخواسته، این برخورد اتفاقی… یه تلنگر بود. یه تلنگر عمیق.
معلم اومد جلو و داشت با یونا در مورد انفجار صحبت میکرد. ولی ا.ت. انگار دیگه صداها رو نمیشنید. فقط اون لحظه رو توی بغل جونگکوک به یاد داشت. اون سردی، اون اطمینان، اون حس غریب…
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
وقتی گفتم “تلنگر” در اون قسمت، یعنی یک اتفاق یا حرکتی بود که حس عمیقی توی ا.ت. ایجاد کرد و یه مقدار باعث شد دیدگاهش نسبت به خودش و البته جونگکوک تغییر کنه.
.
.
.
.
.
شرطا ~۱۶ لایک ~ ~۲۰ کامنت~
.
.
.
.
#بی_تی_اس
#جونگ_کوک
#تهیونگ
#وانشات
#رمان
- ۱.۶k
- ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط