( گناهکار ) ۲۰ part
( گناهکار ) ۲۰ part
با قدم های سریع و استرس مانندی اتاقش رو طی میکرد حتا لحظه ای هم نمی‌توانست جایی بنشینید در انتظار دید دوباره عشقش شاید هم به حدس ساده ای می‌بود ولی جیمین باز هم میخواست شانس اش رو امتحان کنه
مین سو که روی مبل تو اتاق نشسته بود او هم هم چنان منتظر بود یعنی واقعا قرار بود دوست چندین و چند سالش رو ببینه،
لحظه ای صدای تق درب جوری روی جیمین تاثیر گذاشت که انگار روی بدنش آب سردی ریختند نفسش حبس شده اما هم چنان جدی لب زد
جیمین : بفرمایید
منشی جو وارده اتاق شد با احترامی نجوا کرد جو : رئیس پارک سئو یون بیول و سئو ات اینجا هستند ..جیمین سریع و دست پاچه لب زد جیمین : برو بهشون بگو بیان تو جو : چشم ...بلاخره انتظار هایش به پایان رسیدند و همان پسر وارده اتاق شد ناباورانه به طرفش قدم برداشت لحظه ای بهش چشم دوخت فکر های به ذهنش می‌رسیدند ولی به هیچ وجه نمی‌خواست دورغ باشند یون بیول: آقای پارک جیمین باز چی شده این دفعه میخواهید پولا تون رو چطوری به طرفم پرت کنید
جیمین با سکوتی بهش چشم دوخته بود تا اینکه صدای مین سو بلند شد با لبخند به طرفه آنها آمد مین سو : پسر جون مادرت نیومده
یون بیول: گفت الان میرسه
باز هم صدای درب باعث نگاه های پر از حسرت جیمین به طرفه درب شدند باز هم منشی جو بود جو : خانم سئو اینجا هستند
مین سو : راهنمایش کنید
جو سر خم کرد و از اتاق خارج شد جیمین هنوز هم همان‌طور که انکار نفسش بنده آمده بود چشم به درب دوخته، یون بیول نگاه استرسی به درب دوخت از عصبانیت مادرش کمی می‌ترسید اما مطمئن بود که مادرش درکش می‌کنه، حال آن هر سه مرد چشم به انتظار آن زن بودند یکی در حسرت دیدن عشق اش دیگری در دیدن واکنش مادرش دیگری دیدن دوست بچه گی هایش،
بلاخره زنی وارده اتاق شد با دیدنش همه شوکه شدند این سئو ات بود امکان نداشت زن پیر و سال خورده ای وارده اتاق شد جونگ جا : من مادر یون بیولم
لحظه ای جیمین با دیدنش دست گذاشت رو پیشونی اش و با دستش چشم هایش را پوشاند قلبش باز هم نامید شده بود سرد و جدی اما هم چنان با صدای آرامی نجوا کرد جیمین : برید بیرون
یون بیول کمی عصبی گفت یون بیول: فکر میکنید رئیس این شرکت هستید میتونید همه رو مسخره کنید ها پارک جیمین خیلی آدمه بدی هستی شاید اینو تا به حال هیچکس بهت نگفته بود اما بدون با این اخلاقت هیچکس کنارت نمی مونه پارک جیمین
با قدم های سریع و استرس مانندی اتاقش رو طی میکرد حتا لحظه ای هم نمی‌توانست جایی بنشینید در انتظار دید دوباره عشقش شاید هم به حدس ساده ای می‌بود ولی جیمین باز هم میخواست شانس اش رو امتحان کنه
مین سو که روی مبل تو اتاق نشسته بود او هم هم چنان منتظر بود یعنی واقعا قرار بود دوست چندین و چند سالش رو ببینه،
لحظه ای صدای تق درب جوری روی جیمین تاثیر گذاشت که انگار روی بدنش آب سردی ریختند نفسش حبس شده اما هم چنان جدی لب زد
جیمین : بفرمایید
منشی جو وارده اتاق شد با احترامی نجوا کرد جو : رئیس پارک سئو یون بیول و سئو ات اینجا هستند ..جیمین سریع و دست پاچه لب زد جیمین : برو بهشون بگو بیان تو جو : چشم ...بلاخره انتظار هایش به پایان رسیدند و همان پسر وارده اتاق شد ناباورانه به طرفش قدم برداشت لحظه ای بهش چشم دوخت فکر های به ذهنش می‌رسیدند ولی به هیچ وجه نمی‌خواست دورغ باشند یون بیول: آقای پارک جیمین باز چی شده این دفعه میخواهید پولا تون رو چطوری به طرفم پرت کنید
جیمین با سکوتی بهش چشم دوخته بود تا اینکه صدای مین سو بلند شد با لبخند به طرفه آنها آمد مین سو : پسر جون مادرت نیومده
یون بیول: گفت الان میرسه
باز هم صدای درب باعث نگاه های پر از حسرت جیمین به طرفه درب شدند باز هم منشی جو بود جو : خانم سئو اینجا هستند
مین سو : راهنمایش کنید
جو سر خم کرد و از اتاق خارج شد جیمین هنوز هم همان‌طور که انکار نفسش بنده آمده بود چشم به درب دوخته، یون بیول نگاه استرسی به درب دوخت از عصبانیت مادرش کمی می‌ترسید اما مطمئن بود که مادرش درکش می‌کنه، حال آن هر سه مرد چشم به انتظار آن زن بودند یکی در حسرت دیدن عشق اش دیگری در دیدن واکنش مادرش دیگری دیدن دوست بچه گی هایش،
بلاخره زنی وارده اتاق شد با دیدنش همه شوکه شدند این سئو ات بود امکان نداشت زن پیر و سال خورده ای وارده اتاق شد جونگ جا : من مادر یون بیولم
لحظه ای جیمین با دیدنش دست گذاشت رو پیشونی اش و با دستش چشم هایش را پوشاند قلبش باز هم نامید شده بود سرد و جدی اما هم چنان با صدای آرامی نجوا کرد جیمین : برید بیرون
یون بیول کمی عصبی گفت یون بیول: فکر میکنید رئیس این شرکت هستید میتونید همه رو مسخره کنید ها پارک جیمین خیلی آدمه بدی هستی شاید اینو تا به حال هیچکس بهت نگفته بود اما بدون با این اخلاقت هیچکس کنارت نمی مونه پارک جیمین
- ۲۰.۵k
- ۰۹ مهر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
