فیک کوک
𝕸𝖞 𝖒𝖆𝖋𝖎𝖆⁷⁸
ایکاش همیشه همینطوری میبود..
جونگکوک درو باز کرد. اول من و بعد هم خودش داخل خونه رفتیم.
همهجا خیلی ساکت بود.
یهراست رفتم توی اتاق خودمو لباسامو عوض کردم.
خبری از کسی نبود. رفتم توی سالن اصلی که بلاخره یهصدا از مامان شنیدم.
مامان با رز کنار هم نشسته بودن.
€: مینا.. بیا اینجا دختر.
رفتم پشت مبلی که نشسته بودن خم شدم و دستامو پشت شونههاشون گذاشتم.
+: ببینم چیکار میکنین؟
یه دفتر بزرگ دستشون بود که پر عکس های قدیمی بود.
اونا رو که دیدم یهدفعه با ذوق آروم جیغ کشیدم و اون سمت مامان نشستم.
€: آروم باش دختر چیه مگه؟؟*لبخند*
+: وای اینا چه نازن. ...اون..اون جونگکوکه؟؟؟
€: آره.. اون موقع دو سالش بود.
×: چقدر گوگولی بودن.
عکسارو از دستش گرفتم. خدایا چرا انقدر این بشر ناز بوده.
دلم میخواد لپاشو گاز بگیرم.
×: وا مینا تو بغض کردی؟
+: نگا چه گوگولی بوده! دلم میخواد گازش بگیرم.
€: عزیزم مال خودته برو گازش بگیر.
+: اینی که الان هست رو نه.. اینی که توی این عکسهرو میخواممم.
دونهدونه عکسارو ورق میزد. حتی خواطرهای که از اونا داشتم برامون تعریف میکرد.
چقدر خوبه که این همه خواطرهی قشنگ رو توی این عکس ها جمع کردن.
این خونواده، به عنوان خانوادهی خلافکار گذشتهی چندان بدی هم نداشته. برعکس خیلی خوب بهنظر میاد.
اما من یادم نمیاد یه عکس درست حسابی از بچگیم داسته باشم. توی تکتکشون خندههای فیک و مسخره بوده یا جای کبودی.
طفلک مامانم که الان فقط همون چندتا دونه عکس فیک و وسایلی که هزاران گریه از من دیدن رو برای یادآوری من داره.
دستشو محبتوار روی شکم رز کشید.
€: این کوچولو هم که دنیا بیاد کلی قراره ازش عکس بگیریم و توی یه دفتر آلبوم جدید جمعشون کنیم.
اینو که گفت بغض توی گلوم سنگینتر شد. خب.. آخه فقط رز نیست که یه بچه توی شکمش داره.. منم دارم مامان میشم.
اما هنوز اون نمیدونه که با منم مثل رز برخورد کنه.. شاید اگه بدونه هم نتونه با من مثل رز باشه.
رز واقعا بهعنوان همسر جیمین شناخته میشه و تکلیفش مشخصه..
اما منو هیچ بشری به رسمیت توی این خونواده نمیشناسه.. تازه یه گذشتهی پرپیچ و خم افتضاح هم دارم که هر لحظه اشک آدمو درمیاره.
لبخند زورکی زدم و بلندشدم.
+: من میرم یه دوش بگیرم خیلی خستم.
€: توهم که همیشه خستهای دختر چیکار میکنی مگه؟
+: نمیدونم*لبخند* خدافظ.
×: خدافظ*خنده*
ویو نویسنده
×: این مگه همین امروز صبح حموم نبود؟
€: جدیدا وسواس گرفته.. این جونگکوکهم خیلی لوسش کرده.
×: هرچیزی که الان داره و ازش راضیه حقشه.. زندگی سختی داشته.
€: اوهوم.. جونگکوک واقعا یه جایزه بوده برای اون بعد این همه سختی که کشیده.
ایکاش همیشه همینطوری میبود..
جونگکوک درو باز کرد. اول من و بعد هم خودش داخل خونه رفتیم.
همهجا خیلی ساکت بود.
یهراست رفتم توی اتاق خودمو لباسامو عوض کردم.
خبری از کسی نبود. رفتم توی سالن اصلی که بلاخره یهصدا از مامان شنیدم.
مامان با رز کنار هم نشسته بودن.
€: مینا.. بیا اینجا دختر.
رفتم پشت مبلی که نشسته بودن خم شدم و دستامو پشت شونههاشون گذاشتم.
+: ببینم چیکار میکنین؟
یه دفتر بزرگ دستشون بود که پر عکس های قدیمی بود.
اونا رو که دیدم یهدفعه با ذوق آروم جیغ کشیدم و اون سمت مامان نشستم.
€: آروم باش دختر چیه مگه؟؟*لبخند*
+: وای اینا چه نازن. ...اون..اون جونگکوکه؟؟؟
€: آره.. اون موقع دو سالش بود.
×: چقدر گوگولی بودن.
عکسارو از دستش گرفتم. خدایا چرا انقدر این بشر ناز بوده.
دلم میخواد لپاشو گاز بگیرم.
×: وا مینا تو بغض کردی؟
+: نگا چه گوگولی بوده! دلم میخواد گازش بگیرم.
€: عزیزم مال خودته برو گازش بگیر.
+: اینی که الان هست رو نه.. اینی که توی این عکسهرو میخواممم.
دونهدونه عکسارو ورق میزد. حتی خواطرهای که از اونا داشتم برامون تعریف میکرد.
چقدر خوبه که این همه خواطرهی قشنگ رو توی این عکس ها جمع کردن.
این خونواده، به عنوان خانوادهی خلافکار گذشتهی چندان بدی هم نداشته. برعکس خیلی خوب بهنظر میاد.
اما من یادم نمیاد یه عکس درست حسابی از بچگیم داسته باشم. توی تکتکشون خندههای فیک و مسخره بوده یا جای کبودی.
طفلک مامانم که الان فقط همون چندتا دونه عکس فیک و وسایلی که هزاران گریه از من دیدن رو برای یادآوری من داره.
دستشو محبتوار روی شکم رز کشید.
€: این کوچولو هم که دنیا بیاد کلی قراره ازش عکس بگیریم و توی یه دفتر آلبوم جدید جمعشون کنیم.
اینو که گفت بغض توی گلوم سنگینتر شد. خب.. آخه فقط رز نیست که یه بچه توی شکمش داره.. منم دارم مامان میشم.
اما هنوز اون نمیدونه که با منم مثل رز برخورد کنه.. شاید اگه بدونه هم نتونه با من مثل رز باشه.
رز واقعا بهعنوان همسر جیمین شناخته میشه و تکلیفش مشخصه..
اما منو هیچ بشری به رسمیت توی این خونواده نمیشناسه.. تازه یه گذشتهی پرپیچ و خم افتضاح هم دارم که هر لحظه اشک آدمو درمیاره.
لبخند زورکی زدم و بلندشدم.
+: من میرم یه دوش بگیرم خیلی خستم.
€: توهم که همیشه خستهای دختر چیکار میکنی مگه؟
+: نمیدونم*لبخند* خدافظ.
×: خدافظ*خنده*
ویو نویسنده
×: این مگه همین امروز صبح حموم نبود؟
€: جدیدا وسواس گرفته.. این جونگکوکهم خیلی لوسش کرده.
×: هرچیزی که الان داره و ازش راضیه حقشه.. زندگی سختی داشته.
€: اوهوم.. جونگکوک واقعا یه جایزه بوده برای اون بعد این همه سختی که کشیده.
- ۶.۲k
- ۲۸ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط