رمان سوکوکو 43
زیر نور ماه ᴘᴀʀᴛ 43:
از خونه رفتم بیرون و همونطور که قدم برمیداشتم رسیدم به کوچه پشتی سینما
همونجا که اون شب چویا رو دیدم
+ اون شب.. خیلی بد باهاش حرف زدم.. باید یه بار دیگه ببینمش ولی.. چه بهونه ای بیارم..صبر کن ببینم..چند روز دیگه تولد اون هویجکه کههه
لبخند تلخی زدم و رفتم توی فکر
+ ولی اون.. شاید اگه یذره دیگ تلاش کنم بتونم تنفرشو نسبت به خودم کمتر کنم
گوشیمو برداشتم و بهش زنگ زدم
«ویو چویا»
با صدای زنگ خوردن گوشیم از خواب پریدم
+ اخخ نصفه شبی کیه اخه..
(جواب داد): بلههه
- چیبیی چطوری؟
+ دازای تویی؟ اخه مرتیکه الان چ وقت زنگ زدنه
- مگه چیه
+ ساعتو دیدی؟ 4 صبحه
- جدی میگییی..شت اصلا حواسم نبود..
از جام بلند شدم و موهامو با دستام مرتب کردم
+ حالا بگو چیکار داری
- امم..چویا میشه..
فهمیدم چی میخواد بگه
نه بخاطر اینکه حدس زدنم خوب بود نه..
میشناختمش
میدونستم همین روزا زنگ میزنه و همچین چیزی میگه
هرچند خودم میخواستم زودتر بهش زنگ بزنم ولی نتونستم بخاطر همین نذاشتم ادامه بده و خودم گفتم: فردا شب..همون کافه؟
جاخورده بود تا چند لحظه هیچی نگفت
+ اره.. فردا شب..همون کافه
قطع کردم
خواب از سرم پریده بود ولی بازم دراز کشیدم و به سقف زل زدم
نمیدونم..
حس عجیبی داشتم
یجورایی هم هیجان زده بودم هم نگران
میترسیدم که پل یه کار ناجور بکنه
دستی توی موهام کشیدم
+ هوفف.. نه.. دیگه نمیزارم..
«18 اوریل، ویو دازای»
امشب..
امشب قرار بود با چویا برم کافه
همون کافه قدیمی که باهم میرفتیم
تا اون موقع چند ساعت وقت داشتم که برم براش کادو بگیرم
با اینکه هنوز دو روز تا تولدش مونده بود ولی میخواستم غافلگیرش کنم
چی باید میگرفتم
+ خوب فکر کن دازای.. اون چی رو بیشتر از همه دوست داره؟ اها فهمیدم
«شب، ویو دازای»
کافه طبقه بالا بود
شیک ترین کافه ای بود که تو شهر داشتیم
رفتم و یه میز دو نفره کنار پنجره گرفتم
هوا یه حالت عجیبی داشت
+ انگار قراره بارون بیاد.. جالبه.. هوا همیشه با من هماهنگ بوده ولی امشب انگار این هماهنگیو میخواد به هم بزنه
لبخند زدم و دستامو روی میز گذاشتم
نگاهمو به بیرون دوختم و منتظر شدم
«ویو چویا»
یه قطره..
دو قطره...
انگار بارون کم کم میخواست قدرتشو نشون بده..
ماشینو روبروی کافه پارک کردم و پامو روی اولین پله کافه گذاشتم
خواستم برم بالاتر که یه پیام برام اومد
پیامو باز کردم
یه عکس از دازای بود که همین الان توی کافه نشونش میداد
فوری گوشیم زنگ خورد
تردید داشتم ولی جواب دادم
- سلام چویا عکسو دیدی؟
+ داری چ..چه غلطی میکنی؟
- بزار فقط یچیز بگم.. عکسی که دیدی از دوربین تک تیراندازمونه که هنوزم هدفشو نگه داشته.. خواستم بت بگم یه قدم دیگ برداری باید اولین قرارتو با اون سر قبرش جشن بگیری.. حالا بستگی به خودت داره، داداش کوچولو...
از خونه رفتم بیرون و همونطور که قدم برمیداشتم رسیدم به کوچه پشتی سینما
همونجا که اون شب چویا رو دیدم
+ اون شب.. خیلی بد باهاش حرف زدم.. باید یه بار دیگه ببینمش ولی.. چه بهونه ای بیارم..صبر کن ببینم..چند روز دیگه تولد اون هویجکه کههه
لبخند تلخی زدم و رفتم توی فکر
+ ولی اون.. شاید اگه یذره دیگ تلاش کنم بتونم تنفرشو نسبت به خودم کمتر کنم
گوشیمو برداشتم و بهش زنگ زدم
«ویو چویا»
با صدای زنگ خوردن گوشیم از خواب پریدم
+ اخخ نصفه شبی کیه اخه..
(جواب داد): بلههه
- چیبیی چطوری؟
+ دازای تویی؟ اخه مرتیکه الان چ وقت زنگ زدنه
- مگه چیه
+ ساعتو دیدی؟ 4 صبحه
- جدی میگییی..شت اصلا حواسم نبود..
از جام بلند شدم و موهامو با دستام مرتب کردم
+ حالا بگو چیکار داری
- امم..چویا میشه..
فهمیدم چی میخواد بگه
نه بخاطر اینکه حدس زدنم خوب بود نه..
میشناختمش
میدونستم همین روزا زنگ میزنه و همچین چیزی میگه
هرچند خودم میخواستم زودتر بهش زنگ بزنم ولی نتونستم بخاطر همین نذاشتم ادامه بده و خودم گفتم: فردا شب..همون کافه؟
جاخورده بود تا چند لحظه هیچی نگفت
+ اره.. فردا شب..همون کافه
قطع کردم
خواب از سرم پریده بود ولی بازم دراز کشیدم و به سقف زل زدم
نمیدونم..
حس عجیبی داشتم
یجورایی هم هیجان زده بودم هم نگران
میترسیدم که پل یه کار ناجور بکنه
دستی توی موهام کشیدم
+ هوفف.. نه.. دیگه نمیزارم..
«18 اوریل، ویو دازای»
امشب..
امشب قرار بود با چویا برم کافه
همون کافه قدیمی که باهم میرفتیم
تا اون موقع چند ساعت وقت داشتم که برم براش کادو بگیرم
با اینکه هنوز دو روز تا تولدش مونده بود ولی میخواستم غافلگیرش کنم
چی باید میگرفتم
+ خوب فکر کن دازای.. اون چی رو بیشتر از همه دوست داره؟ اها فهمیدم
«شب، ویو دازای»
کافه طبقه بالا بود
شیک ترین کافه ای بود که تو شهر داشتیم
رفتم و یه میز دو نفره کنار پنجره گرفتم
هوا یه حالت عجیبی داشت
+ انگار قراره بارون بیاد.. جالبه.. هوا همیشه با من هماهنگ بوده ولی امشب انگار این هماهنگیو میخواد به هم بزنه
لبخند زدم و دستامو روی میز گذاشتم
نگاهمو به بیرون دوختم و منتظر شدم
«ویو چویا»
یه قطره..
دو قطره...
انگار بارون کم کم میخواست قدرتشو نشون بده..
ماشینو روبروی کافه پارک کردم و پامو روی اولین پله کافه گذاشتم
خواستم برم بالاتر که یه پیام برام اومد
پیامو باز کردم
یه عکس از دازای بود که همین الان توی کافه نشونش میداد
فوری گوشیم زنگ خورد
تردید داشتم ولی جواب دادم
- سلام چویا عکسو دیدی؟
+ داری چ..چه غلطی میکنی؟
- بزار فقط یچیز بگم.. عکسی که دیدی از دوربین تک تیراندازمونه که هنوزم هدفشو نگه داشته.. خواستم بت بگم یه قدم دیگ برداری باید اولین قرارتو با اون سر قبرش جشن بگیری.. حالا بستگی به خودت داره، داداش کوچولو...
- ۲۰.۷k
- ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
